بایگانی

بایگانی آبان

رقابت مورالس و چاوز در تهران

۴ آبان ۱۳۸۹ 5 دیدگاه

chavez

ظاهرا رقابت نفس‌گیری بین روسای‌جمهور خاص کشورهای آمریکای جنوبی برای سفر به ایران برپاست. در حالی که چاوز تازه به کشورمان ایران سفر کرده بود، مورالس نیز خود را به تهران رساند تا از چاوز عقب نمانده باشد.

البته این سفرها  تفاوت‌های زیادی با رفت‌وآمدهای معمولی دارند و اگر سودی وسط نباشد، دل آقایان چاوز و مورالس که برای دیدار روی احمدی‌نژاد تنگ نشده است، بالاخره تفاهمنامه‌ای هست، قرار دادی هست و… که سفری هم پشت‌بندش می‌آید و این چنین سفرهای نفس‌گیری.

سیاست جمهوری اسلامی ایران به‌خصوص در بزنگاه‌های خاصی بر ایجاد رابطه با کشورهای جهان سوم و مخالف سیاست‌های آمریکایی بنا شده است. به تخمین می‌توان گفت هر جای دنیا که با ایالات متحده آمریکا مشکل داشته باشد با جمهوری اسلامی ایران رابطه خوبی برقرار می‌کند.
به‌خصوص در دوره‌هایی که کشورهای غربی به خیال خود، ایران را منزوی می‌کنند، ایران با ایجاد رابطه و برقراری روابط تجاری با کشورهایی که با ایالات متحده مشکل دارند و غالبا چپ هستند، این انزوا را می‌شکند. این رویه برای هر که سودی نداشته باشد، برای کشورهای عقب مانده نان خوبی دارد. البته بعضی وقت‌ها هم قدرناشناسی‌هایی مثل مصاحبه اخیر سفیر کومور رخ می‌دهد.


چاوز یار غار
اگر دوستان بین‌المللی احمدی‌نژاد را کنار هم بگذاریم، چاوز شاخص‌ترین آنهاست. او اولین غیرمسلمان و کمونیستی بود که با وجود فشارهای داخلی، پا به حرم امام رضا(ع) گذاشت. البته وی شخصیت جالبی دارد و سعی می‌کند متناسب با فرهنگ کشورهای دنیا که مدام بین آنها در سفر است و برای کشورش عایدات جمع می‌کند همرنگ شود. در حالی که در ایران به حرم امام رضا(ع) می‌رود، در اوکراین با دختران رقاصه آواز می‌خواند و در مراسم(…) در جای دیگری از دنیا شرکت می‌کند.

در حالی که دیروز آغوشش جای امن صدام بوده امروز رییس‌جمهور ایران را در آغوش می‌کشد.
تنها نقطه اشتراک ما و او، مخالفت با سیاست‌های ایالات متحده آمریکاست. نگاهی بیندازیم به آرشیو. طی پنج سال گذشته چاوز بارها سفرهای پر باری به کشورمان داشته است. در تاریخ 26 شهریورماه سال 1385 محمود احمدی‌نژاد نخستین سفر خود را به ونزوئلا انجام داد.
تا آن زمان هوگو چاوز، رییس‌جمهور ونزوئلا پنج بار به ایران سفر کرده بود. ولی اولین سفر رییس‌جمهور وقت ایران به ونزوئلا موجب شد تا مرحله جدیدی از همکاری‌ها در بخش صنعت و معدن، بازرگانی، بانکی، کشاورزی، مسکن، نفت و انرژی میان دو کشور آغاز شود.
خبرگزاری موج گزارش داده تاکنون برگزاری شش اجلاس کمیسیون مشترک همکاری میان دو کشور و تشکیل کمیته هماهنگی و تنظیم اسناد جهت بررسی راهکارهای توسعه روابط فی‌مابین حاکی از روند رو به رشد و سطح بالای مراودات همه‌جانبه دو کشور است.
در راستای این دیدارها، اسناد فراوانی توسط روسای‌جمهور دو کشور در بخش‌های مختلف به امضا رسیده که می‌توان به امضای توافقنامه در زمینه‌های مختلف کشاورزی (تولید و کاشت برنج)، شیلات و آبزیان (کشت و پرورش میگو و همچنین احداث و راه اندازی 10 مجتمع بزرگ کشت میگو)، مسکن (احداث 10 هزار واحد مسکونی توسط ایران در ونزوئلا)، راه و ترابری (طراحی و احداث راه‌های جدید و راه‌اندازی خط پرواز مستقیم تهران- کاراکاس توسط شرکت هواپیمایی ماهان‌ایر)، انرژی (احداث نیروگاه برق)، محیط‌زیست (ایجاد شبکه سیستم تصفیه آب‌وفاضلاب)، تقویت ظرفیت‌های علمی و تکنولوژی (تولید واکسن برای مبارزه با بیماری‌ها)، بخش صنعت (تولید خودرو)، مالی (تشکیل مجمع عمومی صندوق مالی دو ملیتی)، گردشگری و همچنین آموزش‌وپرورش (آموزش نیروی انسانی متخصص در زمینه‌های مورد نیاز) اشاره کرد.


صادرات تکنولوژی از ایران به سرزمین چاوز

ممکن است تعجب کنید که با این وضعیت بیکاری و اشتغال در ایران چرا این همه پروژه و کارخانه در ونزوئلا توسط ایران احداث می‌شود. مهم‌ترین ویژگی همکاری صنعتی ایران با ونزوئلا انتقال تکنولوژی‌های نوین صنعتی از سوی ایران به ونزوئلاست. به برخی از این قراردادها که طی این مدت به امضا رسیدند در اینجا اشاره می‌کنیم:
* پروژه‌های مختلفی در زمینه عمران و مسکن توسط ایران در ونزوئلا آغاز و به بهره‌برداری رسیده است. این طرح‌ها که طی سفر سال گذشته احمدی‌نژاد از طریق ویدیو کنفرانس در شهرهای کاراکاس و سان کارلوس به بهره‌برداری رسید، شامل تحویل واحدهای مسکونی در سان کارلوس و آغاز عملیات ساخت شهرکی جدید با ظرفیت 700 واحد مسکونی و ایجاد مجتمع‌های تولیدی و خدماتی از جمله درمانگاه، مدرسه و ایستگاه پلیس توسط پیمانکاران و متخصصان ایرانی است. این طرح‌ها با اعتبار 518 میلیون دلار در ونزوئلا آغاز شده است.
* قرارداد ساخت خط تولید خودرو ایرانی در ونزوئلا و آغاز تولید تراکتورهای ایرانی و تحویل به کشاورزان ونزوئلایی که از سال 2006 آغاز شده است.
* ساخت کارخانه سیمان در استان لارا، تاسیس مجتمع‌های شکر، تاسیس شرکت مشترک قطعه‌سازی ادوات کشاورزی و تراکتور، تاسیس شرکت مشترک برای صنایع پایین‌دستی آلومینیوم، تولید ماشین‌آلات لبنیات، انتقال دانش فنی قطعات پلاستیک و ساخت کارخانجات مربوطه، ساخت کارخانه‌های ماشین ابزار و تولید ماشین‌های بازیافت.
* ایده بهره‌برداری از معادن در ونزوئلا که از پروژه‌های جدید همکاری میان دو کشور بوده و باعث خواهد شد همکاری‌های صنعتی و معدنی طرفین وارد مرحله جدیدی شود. در همین راستا سال گذشته سند تشکیل شرکت مشترک برای استخراج و اکتشاف مواد معدنی را وزیر صنایع و معادن جمهوری اسلامی ایران و وزیر صنایع پایه و معادن ونزوئلا به امضا رساندند.
* یکی از مهم‌ترین قراردادهای امضا شده بین دو طرف در سال‌های اخیر ساخت دو واحد مشترک متانول است. در حال حاضر هماهنگی مسایل حقوقی، مباحث مالیاتی و تعیین قیمت خوراک به عنوان برخی از کارهای در دست اقدام برای نهایی شدن اجرای این طرح مشترک متانول در حال پیگیری است. ارزش این سرمایه‌گذاری مشترک پتروشیمی ایران و ونزوئلا حدود 500 میلیون دلار برآورد می‌شود.
* در سال 1386 بانک توسعه بین‌الملل با سرمایه‌گذاری بانک توسعه صادرات در کشور ونزوئلا تاسیس شد تا پشتوانه‌ای برای فعالیت‌های اقتصادی بین دو کشور باشد.
* در سال 1388 بانک مشترک ایران و ونزوئلا در تهران افتتاح شد.
* در سال 1388 طی سفر یک روزه محمود احمدی‌نژاد به ونزوئلا، 12 سند همکاری به امضای روسای جمهور دو کشور رسید.
در این دیدار مسوولان کشاورزی ونزوئلا همکاری ایران در بخش دامپروری و احداث کشتارگاه‌های صنعتی از سوی متخصصان ایرانی را خواستار شدند.
* در سال 2006 استخراج نفت از سوی شرکت پتروپارس در نوار نفت رودخانه اورینوکوی ونزوئلا آغاز شد. قرارداد صدور خدمات فنی و مهندسی و مدیریت پالایشگاه تبدیل گاز به گاز مایع را وزیر نفت جمهوری اسلامی ایران و وزیر انرژی و نفت ونزوئلا سال گذشته امضا کردند.
* برای اجرای پروژه‌های نفتی توسط دو طرف، شرکت مشترک پتروپارس ایران و شرکت ملی نفت ونزوئلا PDVSA تحت عنوان ونیروک در اسپانیا به ثبت رسیده است. یکی از اهداف تاسیس این شرکت جدید حضور در طرح‌های نفت و گاز آمریکای جنوبی و حوزه دریای کارائیب همچون کوبا، نیکاراگوئه و بولیوی بوده ضمن آنکه اخیرا مذاکراتی برای ساخت مخازن ذخیره‌سازی نفت و میعانات گازی در چین توسط این شرکت مشترک آغاز شده است.

* قرارداد ساخت دو واحد مشترک متانول. در حال حاضر هماهنگی مسایل حقوقی، مباحث مالیاتی و تعیین قیمت خوراک به عنوان برخی از کارهای در دست اقدام برای نهایی شدن اجرای این طرح مشترک متانول در حال پیگیری است. ارزش این سرمایه‌گذاری مشترک پتروشیمی ایران و ونزوئلا حدود 500 میلیون دلار برآورد می‌شود.
* در حال حاضر برای ایجاد یک میلیون و 650 هزار تن ظرفیت مشترک پتروشیمی شرکت مشترک ایران و ونزوئلا ونیران تاسیس شده است ضمن آنکه پیش‌بینی می‌شود در این پروژه شرکت پتروشیمی بین‌الملل ایران 49 درصد، سرمایه گذاری صنایع پتروشیمی یک درصد، پکیون ونزوئلا 49 درصد و شرکت سرمایه‌گذاری ونزوئلا (آی.پی.اچ.ال) یک درصد سهم داشته باشند.
* واگذاری طرح توسعه چند میدان نفتی و گازی به شرکت‌های ایران و سرمایه گذاری ونزوئلا در فاز 12 میدان پارس جنوبی.
* ساخت پالایشگاه 140 هزار بشکه‌ای نفت در منطقه حمص با مشارکت سوریه، ونزوئلا و ایران. پیش از این توافقی دو جانبه بین ایران و ونزوئلا برای ساخت این پالایشگاه توسط شرکت مشترک ونیروک (شرکت مشترک نفت ایران و ونزوئلا) انجام شده بود که در صورت نهایی شدن مذاکرات امکان ساخت این واحد پالایشگاهی فراهم خواهد شد.خوراک این واحد پالایشگاهی از 20 درصد نفت‌خام سنگین صادراتی ایران، 30 درصد نفت‌خام فوق سنگین ونزوئلا، 25 درصد نفت‌خام سنگین سوریه و 25 درصد نفت‌خام سبک سوریه تشکیل می‌شود که براساس برآوردهای اولیه به 6/2 میلیارد دلار سرمایه‌گذاری نیاز دارد.

* ساخت کارخانه تولید گاز مایع با ظرفیت 10 میلیون تن در ونزوئلا، آموزش کارکنان صنایع نفت و گاز ونزوئلا، انتقال دانش فنی و خدمات مهندسی و خرید برخی از فرآورده‌های نفتی همچون بنزین هم از دیگر توافق‌های سال‌های اخیر دو کشور در بخش صنایع نفت و گاز به شمار می‌رود.
* در سال 1385 قراردادی برای ساخت چهار فروند نفتکش افراماکس بین شرکت‌های صدرا و یکی از کشتیرانی‌های ونزوئلا به ارزش تقریبی 232 میلیون یورو امضا شد که ساخت این کشتی‌ها در بوشهر آغاز شده است.
* سال گذشته ایران و ونزوئلا یک تفاهمنامه در زمینه ایجاد شرکت مشترک کشتیرانی حمل نفت خام و فرآورده‌های نفتی امضا کردند.
* یادداشت تفاهم در راستای گسترش همکاری‌های علمی، فناوری و نوآوری میان وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ایران و وزارت علوم و فناوری ونزوئلا در 16 اسفندماه 1385 به امضا رسید. قرارداد مطالعات فنی اقتصادی بلوک نفتی آیوکوچوی ونزوئلا دیگر سند همکاری بود که مدیرعامل شرکت پتروپارس جمهوری اسلامی ایران و مدیرعامل شرکت‌ پی دی وی اس ای ونزوئلا سال گذشته امضا کردند.

مورالس، مردی از سرزمین کوکا، بولیوی‌
در ایران زیاد شناخته شده نیست. لااقل در حد چاوز همه نمی‌شناسندش؛ ما هم در اینجا به لحاظ حجم مطلب زیاد به قراردادها و… نمی‌پردازیم. وی رییس‌جمهور کشوری است که به تنهایی بخش عمده‌ای از کوکائین ایالات متحده را تامین می‌کند.

در واقع نقشی مشابه افغانستان در خاورمیانه را برای قاره آمریکا ایفا می‌کند. چند وقت پیش مورالس از حامیان اصلی خود که از کشاورزان تولیدکننده کوکائین هستند خواست که کمتر قاچاق کنند. بولیوی کشوری محصور در خشکی در مرکز آمریکای‌جنوبی است.

پایتخت آن لاپاز است. این کشور از شمال و شرق با برزیل، از جنوب با آرژانتین و پاراگوئه و از غرب با شیلی و پرو همجوار است. بولیوی پس از گویانا فقیرترین کشور آمریکای  جنوبی است، البته باید یادآوری کرد که بولیوی دارای دومین میدان گاز طبیعی در آمریکای جنوبی پس از ونزوئلاست. علاوه بر این، معرق ال موتون در استان سانتاکروز، 70 درصد آهن و منیزیم دنیا را تامین می‌کند.

مورالس کمتر از چاوز به ایران آمده است اما ظاهرا این‌بار تصمیم گرفته که با چاوز رقابت جدی در رابطه با ایران داشته باشد.

به هر تقدیر هر جا که سود کشورمان در میان باشد، همه ایرانیان باید خوشحال باشند. اما آیا چراغ احداث کارخانه و پالایشگاه و… به خانه ایران با این وضعیت اشتغال رواتر از ونزوئلا و بولیوی نیست؟

————————————–

این مطلب در روزنامه جهان صنعت صفحه اول ، مورخ سه شنبه 04 آبان 1389 در شماره: 1814  منتشر شد.

************************

بازتاب های این نوشته

[+] شفاف نیوز

یاران یارانه های 1 و 2

۴ آبان ۱۳۸۹ 1 دیدگاه

حالا اول پاییز 89 هستیم و از تابستان 87 كه كارگروه تحول اقتصادی شكل گرفت، حدود دو سال گذشته.  از جمع 20 نفره ای كه روزهای اول آمدند، فقط نه نفر ماندند و مابقی رفتند.

بعضی ها مثل پور محمدی، به منتقد جدی دولت تبدیل شدند و بعضی های دیگر چون برقعی، از كارگروه تحول اقتصادی خداحافظی و به وزارت امور خارجه سفر كردند.  اما چه شده كه آن 20 نفر كه با سر و صدای زیاد به عضویت در كارگروه مفتخر شدند، بی سر و صدا از آن خدا حافظی كردند و چه شد كه اعضای جدید، بی سر و صدا تر منتصب شدند و كسی هم با خبر نشد. بی شك سوالی ست كه پاسخ به آن وزن طرح و اجرای آن را تعیین میكند.

بر اساس آن چه احمدی نژاد در احكام انتصاب اعضای كارگروه تحولات اقتصادی نوشته است، براساس مصوبه مورخه 22/2/87 دولت اختیارات اصول 127 و 138 قانون اساسی را به كارگروه تحولات اقتصادی تفویض نموده است . یعنی حضور واقعی این كارگروه به این تاریخ باز میگردد.

اولین روز سال 1387، احمدی نژاد برای اولین بار از تحول اقتصادی به طور رسمی سخن گفت و وعده آن را به مردم داد، پس از آن شمس الدین حسینی را به عنوان دبیر كارگروه تحولات اقتصادی منصوب كرد و پس از آن به مرور 19 نفر دیگر را به عضویت در این كارگروه مفتخر ساخت. در اینجا مرور كوتاه به وضعیت آن یاران حلقه تحولات اقتصادی داریم، كه البته؛ به گواه پایگاه اطلاع رسانی تحول اقتصادی، امروز كه هدفمندی قرار است اجرا شود، بیش از نیمی از بنیانگذاران حلقه با استعفا، بركناری و …. از این جمع رفتند.

****


یاران حلقه (I)


****

علی سعیدلو

تاریخ انتصاب: 5 خرداد 1387  دسته: حلقه اول  وضعیت: دیگر عضو نیست

سعیدلو سابقه حضور در وزارت خانه های صنایع و بازرگانی در دوران ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی و حضور طولانی مدت در صنایع دفاع و بنیاد را در كارنامه دارد. پس از مدت طولاتی سكوتش در دوران ریاست جمهوری خاتمی، بار دیگر با شهردار شدن احمدی نژاد از جزیره قشم به تهران آمد و در شهرداری مشغول شد.

پس از انتخاب احمدی نژاد به عنوان رئیس جمهور در سال 84، ابتدا به عنوان وزیر پیشنهادی نفت به مجلس معرفی شد، اما نتوانست از مجلس شورای اسلامی رای اعتماد بگیرد، بنابراین معاون اجرایی رئیس جمهور شد. در دولت دوم احمدی نژاد به عنوان رئیس سازمان تربیت بدنی منتصب شد.

امیر منصور برقعی

تاریخ انتصاب: 5 خرداد 1387   دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: دیگر عضو نیست

۲۴ آبان 1385 پس از بالا گرفتن اختلافات میان احمدی‌نژاد و رهبر بر سر انحلال سازمان برنامه و بودجه وی بركنار شد و احمدی‌نژاد امیر منصور برقعی را به عنوان رییس جدید این سازمان معرفی كرد، درحالی كه صبح همان روز روابط عمومی سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی خبر استعفای رهبر را تكذیب كرده بود.

امیرمنصور برقعی مانند احمدی نژاد فارغ التحصیل دانشگاه علم وصنعت است و آشنایی او با احمدی نژاد به زمانی برمی گردد كه هر دو در كردستان حضور داشتند. برقعی اقتصاددان نیست و حتی برخلاف رؤسای قبلی سازمان مدیریت كه در دانشگاه ها به تدریس مشغول بودند در نیروهای نظامی فعالیت كرده است. در حال حاضر عضو كارگروه تحول نیست و حالا از معاونت ها و مراكز اقتصادی دولت، به وزارت امور خارجه رفته است!


حسین صمصامی

تاریخ انتصاب: 5 خرداد 1387    دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: دیگر عضو نیست

سرپرست ناكام وزارت اقتصاد و دارایی. خواهر زاده پرویز داوودی معاون اول وقت دولت. بعد از دانش جعفری به عنوان سرپرست این وزارت خانه معرفی شد، اما هرگز وزیر نشد. نه تنها وزیر نشد، بلكه حضورش در كارگروه تحول هم دوام چندانی نداشت.

سید مسعود میركاظمی

تاریخ انتصاب:  5 خرداد 1387    دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: عضو است

عضو رسمی سپاه كه بیشتر فعالیت در مناصب نظامی بوده است، اما پس از روی كار آمدن احمدی نژاد به دولتمردی در قامت وزیر شهره شد، ابتدا وزیر بازرگانی و حالا وزیر نفت.

عبدالرضا مصری

تاریخ انتصاب: 5 خرداد 1387   دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: دیگر عضو نیست

وزیر سابق رفاه؛ در جریان استعفاهای مشاورین وزارت رفاه و تامین اجتماعی، در یك نامه از قول یكی از مشاوران به برخی مسائل مالی متهم شد. او سابقه طولانی در كمیته امداد امام خمینی(ره) داشت. مضری كسی بود كه روزنامه خورشید با هزینه های بالا را تاسیس كرد كه بعدها به سر انجام نرسید.


محمدرضا اسكندری

تاریخ انتصاب: 5 خرداد 1387   دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: دیگر عضو نیست

بی سر و صدا در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ برای تصدی وزارت جهاد كشاورزی به مجلس معرفی شد و در دولت دهم بی سر و صدا از وزارت خانه خداحافظی كرد.

سیدمحمد جهرمی

تاریخ انتصاب: 5 خرداد 1387   دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: دیگر عضو نیست

از دوران انتخابات مجلس ششم و ماجرای تایید انتخابات با احمدی نژاد اشنا بود. سابقه استانداری و فعالیت در نهادهای حاكمیتی چون: مجمع تشخیص و شورای نگهبان را در كارنامه دارد.از جمله كسانی بود كه در پست وزارت كابینه احمدی نژاد دوام نیاورد و حالا هم رئیس بانك صادرات است. طرح های اقتصادی نظیر: انحلال سازمان برنامه و تقویت بنگاه های زودبازده در دولت احمدی نژاد را به او نسبت می دهند.

غلامحسین نوذری

تاریخ انتصاب: 5 خرداد 1387    دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: دیگر عضو نیست

یكی از سه وزیر نفت در كابینه محمود احمدی نژاد است.نمایندگی مجلس، ریاست حراست، مسئولیت های نظامی و.. را در كارنامه دارد.

مصطفی پورمحمدی

تاریخ انتصاب: 5 خرداد 1387  دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: دیگر عضو نیست

چهره ایی قضایی كه در دولت احمدی نژاد وزارت كشور را تجربه كرد. او را همه می شناسند، خاصه اظهارات جنجالی اش را در خصوص مفاسد اقتصادی همه شنیدند. پور محمدی از اولین وزرایی بود كه از كابینه اول احمدی نژاد جدا و پس از آن به اظهارات افشاگرانه و جنجالی شهرت دارد. در حال حاضر رئیس سازمان بازررسی كل كشور است.


محمد عباسی

تاریخ انتصاب: 5 خرداد 1387   دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: عضو است

از وزرای كم سر و صدا و حاشیه. وزیر تعاون در دو دولت كه صاحب طبع هم هست. سابقه فرهنگی و مطبوعاتی هم دارد.

علی اكبر محرابیان

تاریخ انتصاب: 5 خرداد 1387    دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: عضو است

علی رغم حكمی كه دادگاه به خاطر «اتاق امن» برایش صادر كرده بود، احمدی نژاد وی را مجددا برای تصدی وزارت صنایع معرفی كرد. از وزرای پر حاشیه به شمار می رود. پیش از وزارت مدیریت فروشگاه شهروند(در دوران احمدی نژاد)، معاونت سیما چوب و اداره یك شركت خصوصی را در كارنامه داشت.


ابراهیم عزیزی

تاریخ انتصاب: 5 خرداد 1387  دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: عضو است

در مورد این چهره كه از ابتدا تاكنون همراه این كارگروه است باید كمی بیشتر توضیح داده شود. در سایت كارگروه، دوبار نام عزیزی(به عنوان دو نفر) تكرار شده است(كه لازم است در صورت اشتباه اصلاح گردد). یكبار با عنوان«جناب آقای عزیزی» و با دیگر تحت عنوان«جناب آقای دكتر عزیزی»

به نظر می رسد با توجه به احكام آقای احمدی نژاد برای معاونت های: توسعه مدیریت و سرمایه انسانی، برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی در تاریخ های:29/7/1386 و7/7/1388 این دو یك نفر باشند یعنی آقای ابراهیم عزیزی؛ او از جمله اعضای حقوقدان شورای نگهبان است كه در تاریخ ۱۶/5/۱۳۸۶ برای یك دوره سه ساله و با رای مجلس به این سمت منصوب شد. چند ماه بعد(29/7/1386) از انتخاب وی به عنوان عضو حقوقدان شورای نگهبان، در حكمی از طرف محموداحمدی نژاد در مهر ماه سال ۱۳۸۶ به سمت «معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رییس‌جمهور» منصوب شد. وی به همراه غلامحسین الهام (وزیر دادگستری)از جمله اعضای شورای نگهبان هستند كه در كابینه محمود احمدی نژاد در دولت نهم سمت اجرایی داشتند و بعد ها بحث برانگیز شدند.  همچنین وی جزو كمیته نویسنگان برنامه پنجم توسعه نیز به شمار می رود.


طهماسب مظاهری

تاریخ انتصاب: 5 خرداد 1387  دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: دیگر عضو نیست

از معدود چهره هایی به شمار می رود كه هم با خاتمی و هم با احمدی نژاد كار كرده است. به مدت یك سال از شهریور ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۷رئیس بانك مركزی جمهوری اسلامی ایران بود و رفتنش همراه با افشاگری و حاشیه های زیادی بود.پیش از این مسئولیت مظاهری بین سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۳ وزیر امور اقتصادی و دارایی كابینه سید محمد خاتمی بود. بعد از جدا شدن از دولت احمدی نژاد، تصویر وی كنار مهندس موسوی در شب مناظره با احمدی نژاد به عنوان حامی موسوی در رسانه ها دست به دست شد.


فرهاد رهبر

تاریخ انتصاب: 11 تیر 1387     دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: عضو است

خیلی ها او را به عنوان چهره ای اقتصادی، آنهم از نوع امنیتی، به خاطر معاونت  اقتصادی وزارت اطلاعات در دوران هاشمی می شناسند. او پیش از انحلال سازمان مدیریت و برنامه ریزی توسط محمود احمدی‌نژاد و تنزل دادن این سازمان به یكی از معاونت‌های نهاد ریاست جمهوری در اعتراض به این تصمیم از سمت خود استعفا داد، البته بعدها در مصاحبه هایی منكر استعفا شد.


محمد ناصر شرافت جهرمی

تاریخ انتصاب: 11 تیر 1387    دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: عضو است

او را راس هرم سه وجهی اقتصاددانان حاضر در شورای عالی تدوین برنامه پنجم توسعه می دانند.  او نسبت به داوود دانش جعفری، ابراهیم شیبانی و فرهاد رهبر شأن استادی دارد. از ناصر شرافت جهرمی به عنوان مرد پشت پرده اندیشه های اقتصادی احمدی نژاد نام می برند. شرافت سال هاست ریاست دانشكده اقتصاد دانشگاه شهید بهشتی را بر عهده دارد. اما هنوز مرتبه علمی او استادیار است. دانشكده ای كه او ریاست آن را بر عهده دارد به دلیل آن كه اعضای هیات علمی آن سال ها مسؤولیت اقتصادی مختلف را بر عهده داشته اند در میان روزنامه نگاران اقتصادی به مدرسه حقانی اقتصاد معروف است.


پرویز داوودی

تاریخ انتصاب: 5 خرداد 1387     دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: دیگر عضو نیست

حالا بی حاشیه در مركز تحقیقات استراتژیك ریاست جمهوری نشسته است. معاون اول در كابینه اول محمود احمدی نژاد و مشاور وی در امور اقتصادی بود. داوودی استاد اقتصاد در دانشگاه شهید بهشتی هم هست. او در گذشته مشاور و معاون اقتصادی رئیس قوه قضائیه جمهوری اسلامی بود .وی مدتی نیز در دوران ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی معاون اقتصادی وزارت امور اقتصادی و دارایی بود كه در آن زمان طرح‌های اقتصادی زیادی در سطح كلان پایه گذاری كرد. در دولت دهم، او بی سر و صدا گوشه نشینی اختیار كرده است.


شمس الدین حسینی

تاریخ انتصاب: 25 اردیبهشت 1387  دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: عضو است

این كشتیگیر اقتصاددان ریگ ته جوی كارگروه تحول اقتصادی است. از همه زودتر آمده و هنوز هم محكم بر صندلش تكیه زده. وقتی دانش جعفری وزیر اقتصاد بود، او بی سر و صدای رسانه ای آمد و دبیر شد، صمصامی، خواهر زاده داوودی سرپرست وزارت اقتصاد شد و او همچنان پشت میز كارش بود. تا دانش جعفری استعفا داد، صمصامی از وزارت اقتصاد رفت و او شد وزیر اقتصاد و البته، جاگاه دیرین خود را حفظ كرد. وی از سال ۱۳۷۴  تا ۱۳۷۷  به عنوان مدیر كل حوزه ریاست و بین‌الملل سازمان برنامه و بودجه كشور فعالیت داشت و به طور همزمان از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۷۷ هماهنگ‌كننده ملی پروژه‌های دفتر عمران سازمان ملل متحد بود. حسینی از سال ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۴ به طور همزمان نایب رییس كمیته برنامه ریزی توسعه صادرات بود و در سال ۱۳۸۵ به عنوان نماینده وزارت بازرگانی در كمیسیون تخصصی شورای بورس معرفی شد. در روز سه‌شنبه ۱۵ مرداد ۱۳۸۷، با ارایه پیشنهاد وزارت او توسط محمود احمدی‌نژاد (در سه‌شنبه ۸ مرداد) به مجلس شورای اسلامی، این پیشنهاد به رأی گذاشته شد و آقای دبیر تحول اقتصادی، موفق به كسب رأی اعتماد از مجلس و وزیر وزارت امور اقتصادی و دارایی شد.


محمدرضا فرزین

تاریخ انتصاب: 30 شهریور 1387  دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: عضو است

آقای سخنگو ظاهرا این روزها مشغول تكذیب اخباری است كه به نقل از وی در روزنامه دنیای اقتصاد درج شده است. دیگر چهره اش همه مخاطبان تلوزیون را به یاد تحول اقتصادی می اندازد. حكمش را رئیس جمهور امضا نكرده، بلكه سید شمس الدین حسینی او را به عنوان سخنگوی كارگروه در تاریخ 31/4/1387  منصوب كرد. او بعدها در شهریور سال گذشته بازهم توسط شمس الدین حسینی، به سمت معاونت وزارت اقتصاد  ارتقا یافت. پیش از این احكام او در بنیاد مستضعفان و وزارت بازرگانی مناصبی داشته است.

مهدی رضوی

تاریخ انتصاب:   11 تیر 1387   دسته: حلقه اول   وضعیت فعلی: عضو است

****

یاران حلقه (II)

****

محمدرضا رحیمی

تاریخ انتصاب: نامشخص   دسته: دوم   وضعیت فعلی: عضو است

بعد از احمدی نژاد، او را میتوان بلند پایه ترین عضو كارگروه دانست. كیست كه او و اظهارات عجیب اقتصادیش را نشناسد. همان كسی كه دلار و یورو را نجس دانسته بود، اقتصاد پژو فرانسه را وابسته به ایران دانسته و اخم ایران را دلیلی واضح برای ساقط شدن شركت پژو فرانسه دانسته بود. اظهارات سیاسی او هم جالب اند: « استرالیایی‌ها كه یك مشت گله دار هستند»

یا در توصیف كشور انگلستان: «این كشور هیچ ندارد و نه آدم‌هایش آدم و نه مسئولانش مسئول هستند و حتی منابع زیر زمینی ندارد و یك مشت خرفت هستند كه مافیا بر آنها حاكم است. ۵۰۰ سال دنیا را غارت كردند و جوانی كه الان آمده است احمق‌تر از قبلی است و گویا خداوند آنها را نوكر آمریكا و صهیونیست‌ها آفریده است.»

وقتی رحیمی از رسانه ها در ماجرای مدرك تحصیلی كردان شكایت كرده بود، زاكانی، نماینده اصولگرا و حامی دولت مجلس مدرك رحیمی را قل دوم مدرك كردان دانسته بود. ماجرا آنقدر پیش رفت تا اینكه آقای احمدی نژاد در جلسه هیات دولت به طور رسمی از همكاران خواست كه به رحیمی كه مدرك ندارد «دكتر» نگویند.

به گفته سایت اصولگرای الف رحیمی آمر و طراح نقشه پرداخت چك ۵ میلیون تومانی به نمایندگان مجلس در ازای پس گیری استیضاح علی كردان بود كه احمدی نژاد هم دستور رسیدگی و برخورد با عوامل آن را صادر كرد. عامل اصلی این پرونده مدیركل امورمجلس ریاست‌جمهوری (زیر نظر رحیمی) بود.

رحیمی در زمانی به عنوان معاون اول رییس جمهور انتخاب شد كه برخی از نمایندگان مجلس با پیگیری شكایت خود از وی بر این اعتقاد بودند كه تخلفات وی در فساد مالی سر به فلك كشیده‌است و تمامی اسناد آن هم موجود است. رحیمی در دیوان محاسبات كشور، یكی از مسئولان اخراج شده شركت بیمه ایران را كه با توصیه یك نهاد امنیتی اخراج شده بود، به عنوان بازرس همان شركت بیمه تعیین كرد و در نتیجه گزارشی غلط وی به احمدی نژاد، وی دستور بركناری مدیرعامل و تمام هیات مدیره اعضای شركت بیمه ایران را داد.

جهان نیوز نوشت: رد پای یكی از مسولان در باند فساد بیمه‌ای كرج دیده می‌شود، یك چهره جنجالی و مسوول كه دارای اتهامات متعدد فساد مالی و سیاسی است و در حال حاضر دارای مسئولیت است، متهم به همكاری و شراكت با یك باند فساد مالی در بیمه شهرستان كرج است.

سایت الف از قول احمد توكلی نیز نوشت:«جناب محمد رضا رحیمی، لابد اطلاع دارید آقایان جابر عبدالی، حمزه‌نویس و مسعودی در چه شرایطی هستند. من به عنوان نماینده مردم شریف ایران انتظار دارم توضیح بفرمایید كه چكهای چند میلیارد تومانی و چند صد میلیون تومانی كه به حساب شما واریز شده‌است از چه حسابهایی و مربوط به چه افرادی است؟»

دو نامه‌ای كه نمایندگان مجلس در اسفند ۱۳۸۸ (۲۱۶ نفر) و فروردین ۱۳۸۹ (۲۳۳ نفر) خطاب به رییس قوه قضائیه در مورد پیگیری فساد اقتصادی نوشتند هم از سوی رسانه‌ها اشاره‌ای آشكار به رحیمی تعبیر شد.

الیاس نادران در جلسه علنی مجلس در مورد این نامه گفته بود: «آقای رحیمی رئیس حلقه فساد در خیابان فاطمی است كه نسبت به جمع‌آوری منابع از محل منابع فاسد و توزیع آن تصمیم‌گیری می‌كرده‌است و اكنون تقریبا همهٔ اعضای این شبكه فاسد اقتصادی در خیابان فاطمی دستگیر شده‌اند الا معاون اول فعلی رئیس‌جمهور.» و مدعی بود كه نمایندگان حامی رحیمی از میزان دخالت وی در این شبكه فساد باخبر نیستند.

مهدی غضنفری

تاریخ انتصاب: نامشخص   دسته: دوم   وضعیت فعلی: عضو است

مهدی غضنفری، وزیر بازرگانی و تحصیلكرده استرالیاست. او همچنین عضو هیات علمی دانشگاه نیز به شمار می رود. برخی از سوابق او عبارت است از: رئیس سازمان توسعه تجارت ایران، عضو هیات علمی دانشكده مهندسی صنایع دانشگاه علم و صنعت ایران، مدیر گروه برنامه‌‏ریزی و تحلیل سیستم‏ها، دانشكده صنایع، دانشگاه علم و صنعت

عبدالرضا شیخ الاسلامی

تاریخ انتصاب: نامشخص   دسته: دوم   وضعیت فعلی: عضواست

عبدالرضا شیخ الاسلامی اهل چالوس و وزیر كار دولت دهم است.


مصطفی محمد نجار

تاریخ انتصاب: نامشخص   دسته: دوم   وضعیت فعلی: عضواست

نجار دارای مدرك كارشناسی ارشد مدیریت صنعتی است. مصطفی محمد نجار در كابینه  اول ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و دركابینه دوم احمدی نژاد از تاریخ دوازدهم شهریور 1388 به عنوان وزیر كشور فعالیت كرد.

بیش از سابقه سیاسی، سابقه نظامی دارد و از جمله افرادیست كه در لیست سیاه آمریكا بابت بلوكه كردن حساب های شخصی خارجی قرار گرفته است.

محمود بهمنی

تاریخ انتصاب: نامشخص   دسته: دوم   وضعیت فعلی: عضواست

رئیس بانك مركزی جمهوری اسلامی ایران پس از مظاهری است، البته مثل مظاهری با احمدی نژاد اختلاف ندارد و بیش از او با رئیس دولت هماهنگی و حرف شنوی دارد. متولد پشند كرج و  دارای لیسانس اقتصاد گرایش بانكداری، فوق لیسانس مدیریت بانكداری و دكترای مدیریت بازرگانی است.  وی پیش از تصدی دبیر كلی بانك مركزی ، دارای سمت‌هایی چون معاونت و ریاست اعتبارات كل بانك ملی ایران، ریاست ادارات سرمایه گذاری، سازمان و روش‌های بانك، مدیریت امور معاملات و تسهیلات و بررسی طرحها بوده‌است.

صادق خلیلیان

تاریخ انتصاب: نامشخص   دسته: دوم   وضعیت فعلی: عضواست

وزیر جهاد كشاورزی و عضو كارگروه تحولات اقتصادی

****

مردان یارانه ای

****


صادق محصولی

از همه كه بگذریم، مسئول توزیع یارانه ها(رقم آن مشخص نیست، ولی بیش از 20 هزار میلیارد تومان است) كسی نیست جز وزیر رفاه. بی خود نیست كه محصولی از وزارت خانه ای مثل وزارت كشور به وزارت رفاه در دولت دهم آمده است.

در سال ۱۳۸۴ برای پست وزارت نفت به مجلس هفتم معرفی شد ولی درنهایت با مخالفت نمایندگان وقت مجلس قبل از رأی گیری برای رأی اعتماد، انصراف داد. در آبان ۱۳۸۷ او برای تصدی پست وزارت كشور به مجلس معرفی شد. او پس از استیضاح و بركناری علی كردان به مجلس معرفی شد. در ۲۸ آبان ۱۳۸۷ از مجموع ۲۷۳ نماینده حاضر در جلسه، ۱۳۸ نفر به انتصاب او رای موافق و ۱۱۲ نفر رای مخالف و ۲۰ نفر دیگر رای ممتنع دادند.

محصولی با اینكه پس از انتخابات بحث برانگیز دهم در سمت خود بعنوان وزیر كشور ابقا نشد اما سرانجام در روز ۲۵ آبان ۱۳۸۸ با رای ضعیف نمایندگان مجلس شورای اسلامی (۱۴۹ رای موافق از مجموع ۲۶۵ رای ماخوذه) به عنوان وزیر رفاه و تامین اجتماعی انتخاب شد. پیشتر احمدی نژاد فاطمه آجرلو را برای این سمت معرفی كرده بود كه با رای عدم اعتماد نمایندگان از این سمت باز ماند.

در هنگام جلسه رأی اعتماد به محصولی برای تصدی پست وزارت نفت در مجلس هفتم ایران، برخی نمایندگان مجلس با طرح موضوع ثروت محصولی با انتصاب او به این پست مخالفت كردند به طوری كه در نهایت خود او مجبور به انصراف شد. یك سایت خبری مدعی شد كه محصولی ثروت خود را حدود ۱۶۰ میلیارد تومان اعلام كرده‌است كه آن را پس از رها كردن سپاه پاسداران، طی ده سال ساخت و ساز مسكن به دست آورده‌است.

اما محصولی این رقم را تكذیب كرده‌است. همچنین در سال ۱۳۸۴ علی عسگری نماینده وقت مشهد در مجلس هفتم با طرح پرونده ۵/۶ میلیون دلاری وی در خصوص نفت تاجیكستان اعلام كرد كه این موضوع در كمیسیون اصل ۹۰ در حال پیگیری است.

محصولی اعلام كرده كه در ۴۴ مزایده شركت كرده و تنها در سه مزایده برنده شده‌است و درآمدهای او حاصل آن مزایده‌ها می‌باشد. قدرت الله علیخانی نماینده قزوین در مجلس هفتم شورای اسلامی ایران در باره محصولی گفته‌است: محصولی باید پاسخ دهد كه منزل گران قیمت، درآمد میلیاردی، برج‌های میرداماد و زمین‌های بزرگ منطقه حسنی كیا را چگونه به دست آورده‌است.

امیرحسین قاضی زاده هاشمی، نماینده مشهد در گفت وگو با فارس گفته‌است: سرمایه وی از راه مشروع كسب شده كه بخشی از آن را با كمك تعدادی از بچه‌های جنگ صرف راه اندازی موسسه خیریه‌ای به منظور سرپرستی از ۴۰ خانواده بی سرپرست و ۴۰۰ كودك یتیم كرده‌است.

او از دوستان قدیم احمدی نژاد است محصولی رئیس ستاد انتخاباتی محمود احمدی نژاد در نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری بوده‌است.روح الله حسینیان از حامیان محصولی در مجلس هشتم شورای اسلامی در پاسخ به سوال مبنی بر احتمال استفاده از پول محصولی به نفع تبلیغات انتخاباتی احمدی نژاد گفت: «اصولگرایان باید یك نفر پولدار داشته باشند تا از آنها حمایت كند تا بتوانند رای بیاورند.»

پرونده‌ای در مورد قرداد انتقال نفت به نخجوان كه توسط محصولی انجام شده‌است در كمیسون اصل نود مجلس هفتم مطرح شد. فلاحت پیشه نماینده اسلام آباد غرب درباره این قرارداد گفته‌است كه محصولی تنها كسی است كه خارج از وزارت نفت، امتیاز سوآپ نفت كسب كرده‌است. همچنین محصولی در زمانی كه مسئول خرید اراضی متعلق به بنیاد شهید برای سپاه پاسداران بوده‌است با شكایت بنیاد شهید در این معامله مواجهه شد كه در نهایت پرونده مختومه و محصولی تبرئه شد.

در ۲۸ آبان ۱۳۸۷ جلسه رأی اعتماد به محصولی برای تصدی پست وزارت كشور برگزار شد. اودر نهایت به عنوان وزیر كشور انتخاب شد. درست یكسال بعد در ۲۵ آبان ۱۳۸۸ به عنوان وزیر رفاه و تامین اجنماعی از مجلس رای اعتماد گرفت.

در پایان رآی گیری برای رأی اعتماد شمار رأی دهندگان برای محصولی یك بار ۲۷۳ و بار دیگر ۲۷۵ نفر اعلام شد. محصولی نیم درصد بیش از نصف آراء را به دست آورد.

برخی از نمایندگان مجلس معتقد بودند وزیر نصف به علاوه یك رای باید بیاورد و خواستار ابطال وزارت او شدند ولی علی لاریجانی رئیس وقت مجلس این موضوع را رد كرد لاریجانی همچنین اعلام كرد خود آراء را شمرده و صحت آن را تائید كرد. محصولی ضعیف‌ترین رأی اعتماد برای وزارت كشور درتاریخ جمهوری اسلامی ایران را به دست آورد. محمدرضا باهنر نائب رئیس وقت مجلس هشتم درباره آرای محصولی گفت: این رای، رای ضعیفی است و به نصف نمایندگان حاضر در جلسه بسیار نزدیك است.


دبیر شورای اصلاح یارانه ها همان رئیس سازمان مالیاتی است

بهتر است مخالفان اجرای هدفمندی یارانه ها ماست ها را كیسه كنند. كسی دبیر شورای تخصصی اصلاح نظام یارانه هاست كه اول همین ماه بعد از آن همه ماجرا، بالا رفتن قیمت سكه و طلا و…وقتی كه همه نگران بودند و هستند،  در پاسخ به اعتصاب سراسری صنف طلا فروشان ـ علی رغم بسیاری از مسئولان كه در چنین مواقعی از در سازش و مذاكره در می آیند ـ گفته بود «هیچ سازشی نمی كند».

او كسی نیست جز علی عسكری، رییس سازمان امور مالیاتی و دبیر شورای اصلاح نظام یارانه های كارگروه تحول اقتصادی. همزمان در وزارت نیرو هم در جایگاه معاون برنامه‌ریزی و امور اقتصادی حضور دارد.

——————

این مطلب در سایت اینده نیوز منتشر شد

******************

بازتاب های این مطلب:

[+] شفاف

[+] عصر فردا

[+] لمون پرس

[+]هوادار

[+]تین نیوز

[+] کدوم

رامین با مطبوعات چه کرد!؟

۲۸ مهر ۱۳۸۹ 4 دیدگاه

روز شمار آقای جنجالی


Top_ramin_2

آقای رامین امروز(دهم آبان 88) می آید، فردا روزنامه سرمایه اساسا لغو امتیاز می شود! این اولین كار آقای رامین در هیات نظارت بر مطبوعات بود. البته در مقابل نشریاتی هم مجوز فعالیت گرفتند.نشریاتی كه حتی یك روزنامه در بین آنها نیست چون: دو فصلنامه «پژوهش‌های حبوبات»، «مجله دامپزشكی دانشگاه آزاد اسلامی سنندج» ،«رسوب و سنگ رسوبی» ،«مجله زمین شناسی اقتصادی»و…

پیشتر ها، وقتی هنوز آقای رامین به صندلی معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد تكیه نزده بود، عموما نشریات بابت درج مطالبی در نقد دولت و… تذكر می گرفتند و توقیف می شدند.

دورانی كه قاضی مرتضوی متولی این امر بود، در آن دوران، اهالی مطبوعات شاید فكر می كردند كه اوضاع خیلی بد شده، اما آمدن آقای رامین یك حسن داشت. آن اینكه با دادن تذكر به نشریات، نه به دلیل چاپ مطلبی، كه به دلیل عدم چاپ مطلبی(!) اهالی مطبوعات دریافتند كه همیشه وضعیت بدتری هم می تواند وجود داشته باشد.

قاضی مرتضوی كه روزی نامش در لید اخبار خبرگزاری ها، چشمان هر خبرنگاری را به خبر توقیف رسانه متبوعش نگران مضطرب میكرد، امروز گوشه نشین شده و معلوم نیست چه سرنوشتی در انتظارش خواهد بود و حالا آقای رامین نقشی مشابه مرتضوی را برای ما ایفا می كند!

آقای معاون وارد می شود

دهم آبان ماه رامین معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد شد. كسی كه قبلا به او لقب «آقای هولوكاست» داده بودند. همان روز خبرگزاری فارس سوابق اجرایی او را متذكر شد: «دارای آثار قلمی و نظری در اكثر مطبوعات داخلی و تخصصی و در بعضی از مطبوعات خارجی همچون اشپیگل، فایننشال تایمز، لس آنجلس تایمز و دیگر روزنامه‌ها. »

از آنجا كه این نشریات از طریق امپریالیسم، جهان سرمایه داری و غرب توطئه گر و در راس آنها آمریكای جهانخوار تغذیه می شوند، با این نشریات مكاتباتی انجام شد.

فاینشنال تایمز و لس آنجلس تایمز پاسخی ندادند اما نشریه معتبر آلمانی اشپیگل در پاسخ به مكاتبه، مدعی شد در نشریه اشپیگل هرگز اثری چه «قلمی» و چه «نظری» از ایشان وجود نداشته.

اما در تواریخ :  20.12.2005-  29.1.2006 –  17.2.2006 –  13. 3.2008  –  22.3.2008 – 26. 9.2009 در مورد ایشان مطالبی منتشر شده است كه از باز نشر تیتر و متن آنها به لحاظ محتوایشان در اینجا خودداری می كنیم.

علاقه مندان می توانند به سایت «فیلتر شده» نشریه اشپیگل كه با افتخار ادعا شده آقای رامین در آن آثار قلمی و نظری دارند مراجعه كنند.

با توجه به اینكه آقای رامین در این نشریات آثار قلمی و نظری ندارند و خبرگزاری فارس از قول ایشان مدعی چنین سوابقی شده است، جا دارد در صورت كذب بودن مطلب، تكذیب شود.

چراكه ممكن است با توجه به انتشار این خبر از پایه كذب، اذهان عمومی در مورد سایر ادعاهای آقای معاون نیز دچار تردید شوند. و اگر مطالبی قلمی و نظری از ایشان در این نشریات منتشر شده است، تاریخ یا دست كم عنوان آن را منتشر كنند، تا افكار عمومی شاهد حضور نیروهای دولت نهم در این نشریات غربی باشند.

تذكر ها می رسند

بی انصاف كه نباشیم، آمدن آقای رامین برای هركه ضرری داشت، برای سایت ها و نشریات سیاه نما واقعا سوژه های خوبی تولید كرد. چه آنكه در دوران ها قبلی، اكثرا تذكرات و نامه نگاری های بین معاونت مطبوعاتی و وزارت ارشاد بی سر و صدا بود، اما علاقه عجیب آقای رامین به انتشار نامه های این چنین موجب شد تا امروز، هر كسی كه به خبرگزاری فارس یا ایرنا دسترسی دارد، با یك سرچ مختصر به اطلاعات خوبی در مورد وضعیت آزادی مطبوعات در كشور دست یابد. دریایی از تناقضات وجود دراد، درست در روزهایی كه آقای احمدی نژاد از وجود آزادی مطبوعات فوق العاده در كشور، در مصاحبه با یك شبكه امریكایی سخن می گوید، آقای رامین به «همه نشریات» از دم تذكر می دهد و اتفاقا این تذكر همگانی رسانه ای هم می شود!

كارنامه درخشان

در اینجا نگاهی می كنیم به وضعیت تذكرها، لغو امتیاز ها و البته مجوز فعالیت نشریات جدید از روز دهم آبان 88 تا كنون. 11 آبان 1388، آقای رامین امروز(دهم آبان 88) می آید، فردا روزنامه سرمایه اساسا لغو امتیاز می شود! این اولین كار آقای رامین در هیات نظارت بر مطبوعات بود.

البته در مقابل نشریاتی هم مجوز فعالیت گرفتند. تیتر «24 نشریه»، «19 نشریه» و… دهن پر كن است، اما نگاهی داشته باشیم به نام، صاحب امتیاز و ترتیب انتشار نشریاتی كه مجوز فعالیت می گیرند، حتی یك روزنامه در بین آنها نیست. (به جهت طولانی شدن مطلب از ذكر همه نمونه ها خودداری شده است) نشریاتی چون: دو فصلنامه «پژوهش‌های حبوبات» به صاحب امتیازی «دانشگاه فردوسی مشهد» فصلنامه «سلامتی و كنكاش» به صاحب امتیازی «دانشگاه علوم پزشكی و خدمات بهداشتی درمانی استان ایلام» فصلنامه «Iranian Journal of Neonatology» به صاحب امتیازی «دانشگاه علوم پزشكی مشهد» فصلنامه «پژوهشهای حسابداری مالی» به صاحب امتیازی «دانشگاه اصفهان» فصلنامه «پژوهش‌های شیمی كاربردی» به صاحب امتیازی «دانشگاه آزاد اسلامی ـ واحد تهران شمال» فصلنامه «دوا» به صاحب امتیازی «دانشگاه علوم پزشكی مازندران ـ دانشكده داروسازی ساری» فصلنامه «International Nephrology and Urology» به صاحب امتیازی «دانشگاه علوم پزشكی بقیه‌اله(عج) ـ مركز تحقیقات نفرولوژی و ارولوژی» فصلنامه «دراسات فی اللغه العربعه و آدابها» به صاحب امتیازی «دانشگاه سمنان» فصلنامه «مجله سلامت و بهداشت اردبیل» به صاحب امتیازی «دانشگاه علوم پزشكی اردبیل»

2 آذر 1388 بعد از توقیف سرمایه، روزنامه های خبر و همشهری تذكر می گیرند و بعد روزنامه همشهری پر تیراژ ترین روزنامه كشور توقیف می شود!

فردای توقیف همشهری، سوم آذرماه رامین در مصاحبه ای اعلام می كند: « توقیف روزنامه همشهری تا برگزاری دادگاه مربوطه ادامه دارد و این حكم شامل تمام ضمائم همشهری می‌شود.» اما توقیف این روزنامه دیری نمی پاید و به زودی روزنامه دوباره منتشر می شود و اتفاقا، مقام قضایی هم نظر مثبتی در مورد توقیف روزنامه همشهری ندارد!

در دوره رامین یك رسم جالب وجود دارد، دقیقا چند ساعت قبل، یا بعد از توقیف و تذكر، تیتری تحت عنوان «… نشریه مجوز فعالیت گرفتند» در خبرگزاری ها منتشر می شود كه احتمالا خبر توقیف را تعدیل كند. اما سری باید بزنیم به نشریات تازه متولد شده، كه این نشریات چه هستند و صاحب امتیاز آنها كیست!

اغلب آنها متعلق به دانشگاه ها هستند و ترتیب انتشار آنها ماهنامه، فصلنامه، دو ماهنامه، دوفصلنامه و.. است و مخاطبان مطبوعات خوب میدانند، این نشریات تخصصی هستند و اهالی مطبوعات هم میدانند در نشریه تخصصی از نیروی كار مطبوعاتی استفاده نمیشود و مطالب آن توسط اساتید و مسئولان دانشگاه ها تهیه می شوند، بنابراین منت ارایه مجوز به این نشریات را نمی شود سر اهالی مطبوعاتگذاشت، بی پرده، نام نشریاتی كه دوم آذر مجوز فعالیت گرفتند را در اینجا ببینید:

«رسوب و سنگ رسوبی» به صاحب امتیازی «دانشگاه آزاد اسلامی شاهرود» ، «اندیشه‌های نوین در مدیریت» به صاحب امتیازی «دانشگاه سمنان،  «جستارهای ادبی» به صاحب امتیازی «دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال»، «مجله دندانپزشكی دانشگاه علوم پزشكی گیلان» به صاحب امتیازی «دانشگاه علوم پزشكی گیلان» و فصلنامه‌های «اندازه‌گیری تربیتی» به صاحب امتیازی «دانشگاه علامه طباطبایی»، «روش‌های تحلیلی و عددی در مهندسی معدن و مواد» به صاحب امتیازی «دانشگاه یزد، «كتاب قیم» به صاحب امتیازی «دانشگاه یزد»، «رستمینه» به صاحب امتیازی «دانشگاه علوم پزشكی زابل» ، «معرفت ادیان» به صاحب امتیازی «مؤسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره)»

دو فصلنامه «آموزش پزشكی و توسعه» به صاحب امتیازی «دانشگاه علوم پزشكی قزوین» و مدیرمسئولی « پرویز فلاح عابد» مجوز انتشار گرفتند. دو فصلنامه‌های «مجله زمین شناسی اقتصادی» به صاحب امتیازی «دانشگاه فردوسی مشهد» و مدیرمسئولی « محمدحسن كریم‌پور»، «علوم و مهندسی جداسازی» به صاحب امتیازی «دانشگاه شهید باهنر» و مدیرمسئولی« محمد رنجبر همقاوندی»، «Islamic Political Studies Journal» به صاحب امتیازی «دانشگاه امام صادق(ع)» و مدیرمسئولی « جلال درخشه» و «معرفت اقتصادی» به صاحب امتیازی «مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)» و مدیرمسئولی «محمدجواد توكلی» موافقت شد.

14 آذر 1388، به روزنامه‌های اسرار، آفتاب یزد، حیات نو و اعتماد تذكر كتبی داده می شود. جرم آنها جالب است، القا اختلاف میان مسئولان و «تقطیع» اظهارات ایشان.

آنچه در این اخبار از آن تحت عنوان «تقطیع» یاد می شود، ظاهرا همان اصلاح و تنظیم اخبار است كه در روزنامه ها موضوعی حل شده ه نظر می رسد. اصولا هم درج همه اظهارات 2 ساعته یا بیشتر یك مسئول در هیچ روزنامه ای امكان پذیر نیست و اتفاقا، رسانه های نور چشمی ید طولایی در این زمینه دارند!

16 آذر 1389، روزنامه حیات نو اجتماعی توقیف می شود.

21 آذر 1388، آفتاب یزد تذكر می گیرد. ظاهرا  معاونت مطبوعاتی توجه ویژه ای به بخش آگهی های دارد و مسئولیت های معاونت تبلیغاتی را هم به دوش میكشد. توقیف روزنامه همشهری به دلیل درج یك آگهی بود و اینبار روزنامه آفتاب یزد به خاطر انتشار یك آگهی تبلیغاتی برای رسانه‌های بیگانه و ضد انقلاب در شماره پنجشنبه 19 آذر از اداره كل مطبوعات و خبرگزاری‌های داخلی معاونت امور مطبوعاتی تذكر  میگیرد.

24 آذر 1388 روزنامه روزان به دلیل پخش شایعه تذكر می گیرد. نشریات «فرهنگ و هنر»، «نقش آفرینان» و «آهنگ زندگی» به دلیل «استفاده ابزاری از افراد(اعم از زن و مرد)در تصاویر و محتوی، تحقیر و توهین به جنس زن، تبلیغ تشریفات و تجملات نامشروع و غیرقانونی» تذكر گرفتند. نشریه «عروسك سخنگو» هم به دلیل استفاده از ادبیات «سخیف»  تذكر میگیرد.

28 آذر 1388، به چهار روزنامه به دلیل سانسور(!) و درج عكس هایی كه موجب تحریف شده است تذكر داده می شود. «اندیشه نو»، «جهان اقتصاد» به دلیل سانسور راهپیمایی و نیز تحریف تصویری حركت مردم در روزنامه‌های«اعتماد» و «مردم سالاری» موجب شد تا به این روزنامه‌ها از سوی اداره كل مطبوعات و خبرگزاری‌های داخلی تذكر داده شود.

30 آذر 1388 روزنامه اندیشه نو توقیف می شود و نشریات «پنجره»، «تهران امروز»، «آیین» و «بهار زندگی» تذكر گرفتند.

یك بار دیگر همزمان با چنین اخباری، خبر مجوز فعالیت نشریات جدید میرسد. نگاه كنیم به این نشریات: فصلنامه‌های «مجله دامپزشكی دانشگاه آزاد اسلامی سنندج» به صاحب امتیازی «دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج»‌، «ریاضیات صنعتی» به صاحب امتیازی «دانشگاه آزاد اسلامی ـ واحد علوم و تحقیقات تهران»‌، «زمین و منابع» به صاحب امتیازی «دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان»، «پژوهش اجتماعی» به صاحب امتیازی «دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن»‌، «معرفت اخلاقی» به صاحب امتیازی «مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)»‌، «معرفت كلامی» به صاحب امتیازی «مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)» «ادبیات تطبیقی» به صاحب امتیازی «دانشگاه آزاد واحد جیرفت» ‌، «پیام اقتصاد» به صاحب امتیازی «دانشگاه پیام نور استان مركزی» «شهر و محیط» به صاحب امتیازی «دانشگاه كردستان»، «زیست شناسی تكوینی» به صاحب امتیازی «دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال» دو فصلنامه «علوم زیستی مدرس» به صاحب امتیازی «دانشگاه تربیت مدرس»

2 دی 1388 روزنامه «آرمان روابط عمومی» و هفته‌نامه «موج اندیشه» به دلیل تخلف از قانون مطبوعات از سوی اداره كل مطبوعات داخلی وزارت ارشاد تذكر كتبی گرفتند.

7 دی 1388 روزنامه آفتاب یزد به دلیل انتشار القائات ضد انقلاب ، از معاونت مطبوعاتی و اطلاع‌رسانی ارشاد تذكر گرفت.

8 دی 1388 معاونت مطبوعاتی در اقدامی بی سابقه اطلاعیه ای علیه روزنامه اعتماد منتشر می كند. در این اطلاعیه آمده است: روزنامه اعتماد طی درج گزارشی با عنوان «خبرهای رسمی درباره درگیری‏های روز عاشورا در تهران ـ سخنان فرماندهان نیروی انتظامی درباره حوادث تاسوعا و عاشورا»، مرتكب تخلف شده است.

13 دی 1388 بار دیگر معاونت مطبوعاتی علیه اعتماد اطلاعیه میدهد: پیرو درج مطلبی با عنوان « آیا مرجعیت سلب كردنی است» در صفحات اول و دوم شماره 2141 مورخ 13/10/88 روزنامه اعتماد، این روزنامه از سوی اداره كل مطبوعات و خبرگزاری‌های داخلی تذكر كتبی دریافت كرد

14 دی 1388 به روزنامه های «جمهوری اسلامی» و «فرهنگ آشتی»، «آفتاب» و «آرمان روابط عمومی» و مجله «پنجره» تذكر داده می شود. روزنامه «كارون» هم به دلیل انتخاب یك تیتر تذكر می گیرد.

این یك تخلف  كم سابقه است، روزنامه آفتاب به دلیل انتشار «خفیف» مراسم عزاداری حسینی مرتكب تخلف شده است! جالب ترین موضوع بررسی مطالب مندرج در ستون خط آفتاب(كه پیام های مردمی در هر روزنامه است) در جلسه هیات نظارت بر مطبوعات بود. این پیام ها در غالب روزنامه ها توسط مردم داده و در روزنامه درج می شود.

نتیجه رسیدگی ها را مشاهده بفرمایید:  هیئت مذكور مصوب كرد، به سبب تخلفات مكرر آن روزنامه از جمله تشویق مردم به انجام راهپیمایی غیرقانونی (پیام 1491)، اتهام انتساب موضوع اهانت به تصویر امام خمینی (ره) به اصولگرایان و طرفداران دولت (مندرج در صفحه 6 مورخ 7/10/88)، انعكاس خفیف و نامناسب مراسم عزاداری حسینی (ع) در سراسر كشور و تقلیل آن در سطح «درگیری‏های تعدادی از تربیون‏داران، وعاظ و مداحان سرشناس و حتی خطبای نمازجمعه علیه اصلاح‏طلبان و سران جبهه» (مندرج در صفحه اول مورخ 7/10/88)‌، القای این ذهنیت كه ایجاد بلوا و تنش توسط طرفداران دولت صورت می‏گیرد و نیز حمایت از افرادی كه محرك اغتشاشگران بوده‏اند (مندرج در ص 2 شماره 1106)، مستند به بند 4، 5، 8 و 11 مادة 6 قانون مطبوعات به این روزنامه تذكر داده شود.

اما موضوع تذكر پنجره باز میگردد به درج تصویر «اشو» كه كتاب هایش مثل ریگ در بازار كتاب خیابان انقلاب، روی زمین و پشت ویترین اتفاقا با عكس تمام نما از اشو به فروش گذاشته شده است!

19 دی 1388 به روزنامه‌های جمهوری اسلامی، فرهنگ آشتی، دنیای اقتصاد، روزان، اعتماد و بهار تذكر داده می شود.

20 دی 1388 به روزنامه اعتماد به خاطر مطلبی تحت عنوان «مطبوعات، به صف، صف» كه به معاونت مطبوعاتی انتقاد كرده بود تذكر داده می شود.

21 دی 1388، به نشریه همت، كه به بسیاری از علما و بزرگان نظام حتی مراجع توهین كرده بود «تنها» تذكر داده می شود.  موضوعی كه موجب شد تا روز 23 دیماه، دستگاه قضایی خود وارد ماجرا شده و حكم به توقیف نشریه مزبور دهد.

26 دی 1388، روزنامه ابرار به دلیل درج مطلبی تحت عنوان «تهمت جایگزین همت» كه به انتقاد از شیوه نشریه همت، پرداخته بود تذكر كتبی از معاونت ارشاد دریافت كند!

27 دی 1388 روزنامه ابتكار تذكر می گیرد.

28 دی 1388 پس از حكم قضایی مبنی بر توقیف نشریه همت، معاونت مطبوعاتی وارد عمل شده و نشریه مزبور را لغو امتیاز می كند! روزنامه «فرهنگ آشتی» و «موج اندیشه» نیز لغو امتیاز می شوند. البته بعدا مقامات قضایی انتشار روزنامه فرهنگ آشتی را بلامانع تشخیص میدهند! روزنامه های آفتاب یزد و اعتماد، ظاهرا در هر بار تشكیل جلسه هیات نظارت سهمیه تذكر دارند، اینبار نیز هر كدام یك تذكر می گیرند.

30 دی 1388، روزنامه‌های تهران امروز، بهار، توسعه، روزان، جهان اقتصاد، اطلاعات، اعتماد، اسرار، جهان صنعت، مردم‌سالاری، آرمان روابط عمومی، جمهوری، پول، فرهیختگان و آفرینش از اداره كل مطبوعات و خبرگزاری‌های داخلی تذكر دریافت می كنند.

17 بهمن 1388، روزنامه فرهنگ اشتی كه 28 دی لغو امتیاز شده بود را خاطرتان هست؟  شعبه 29 دادگاه حقوقی تهران روز روز 17 بهمن  انتشار روزنامه فرهنگ آشتی را بلامانع دانست.

10 اسفند 1388، معاونت مطبوعاتی پس از یك دوره سنگین سكوت، اینبار به میدان می اید، البته با دست پر! روزنامه اعتماد از پرتیراژترین و با سابقه ترین روزنامه های اصلاح طلبان توقیف می شود.

هفته نامه ایراندخت به سردبیری محمد قوچانی و نشریه سینا هم لغو امتیاز می شوند.

همچنین پس از به تمسخر گرفتن آیه شریفه استرجاع توسط كیهان، معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد به دادن یك تذكر(از نوع جدی) به این روزنامه اكتفا می كند. به روزنامه عصر مردم هم تذكر داده می شود.

10 اسفند 1388، روزنامه اعتماد و هفته نامه پنجره از پر تیراژ ترین روزنامه ها و هفته نامه های سراسری كشور توقیف و لغو امتیاز شدند و در مقابل به 30 نشریه مجوز فعالیت داده می شود، به عناوین برخی از آنها اشاره می كنیم:

ماهنامه‌های: توسعه مدیریت به صاحب امتیازی “بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی “، فن بازار به صاحب امتیازی “‌سیاوش ملكی‌فر “، پرستاری امروز به صاحب امتیازی “‌رضوان انصاری “، حفاظت و ایمنی به صاحب امتیازی “‌علی عبداله خانی‌ “‌، پیام تغذیه‌ به صاحب امتیازی “‌گیسو شریفی “‌؛ رایانه فردا به صاحب امتیـازی “‌مهـرداد توانا “، طـه به صاحب امتیـازی “‌زهـرا بزم آمون “، جراحـان به صاحب امتیازی “‌سیدمجتبی موسوی خوشدل “. 2ماهنامه‌های: كهـن به صاحب امتیازی “‌پژمان پروین ” ‌و‌ دندان‌پزشكی خانواده‌ به صاحب امتیازی “‌صفورا شاه طالبی ” فصلنامه‌های: پیام اتـاق بازرگـانی اراك به صاحب امتیازی “اتاق بازرگانی و صنایع و معادن اراك ” ، بورس فن‌آوری اطلاعات به صاحب امتیازی “‌علیرضاتوكلی طالب “، شهرهای جهان به صاحب امتیازی “‌محسن ابراهیمی مجرد ” ، بـرین چـوب “شركت برین چوب “، حوادث غیـرمترقبه به صاحب امتیازی “‌فرهاد صدیق تنكابنی ” و طـراح به صاحب امتیازی و مدیرمسئولی “‌سروش بخت مینو “

11 اسفند 1388، محمدعلی رامین به مجلس میرود و در بین نمایندگان مجلس در پاسخ به چرایی برخورد با مطبوعات به جنگ نرم اشاره می كند و لوگو روزنامه تهران امروز را مصداق بارز جنگ نرم معرفی می نماید!

12 اسفند 1388، مدیر مسئول تهران امروز طی یادداشتی با ابراز ناخرسندی از وضعیت حاكم بر مطبوعات اعلام می كند به صورت داوطلبانه لوگوی روزنامه كه به زعم آقای رامین شكل زنی در حال رقص باله بود را تغییر میدهد.

17 اسفند 1388، هیئت نظارت بر مطبوعات به روزنامه بهار و 16نشریه تذكر داد.

25 اسفند 1388، نشریاتی هم مجوز فعالیت گرفتند، برخی از آنها را ملاحظه بفرمایید: فصلنامه ی:  “برق مدرس ” به صاحب امتیازی “دانشگاه تربیت مدرس ” و دوفصلنامه‌های “زبان شناخت “، “سیاست پژوهی “، “فلسفه علم “، “نامه ادب پارسی “، “تفكر و كودك “، “مطالعه فرهنگ‌ها “، “مطالعات اجتماعی “، “پژوهشنامه علوی “، “غرب‌شناسی “، “تحقیقات تاریخی “، “اقتصاد پژوهی “، “حكمت معاصر “، “تحقیقــات زنان “، “مطالعات و پژوهش‌های فلسفه دین “، “پژوهش‌های منطقــی “، “جستارها و پژوهش‌های علــم و دین ” همگی به صاحب امتیازی “پژوهشگاه علـوم انسانی و مطالعــات فرهنـگی ” “Iranian Journal Of Health And Physical Activity ” به صاحب امتیازی “دانشگاه فردوسی مشهد ” ، “پژوهش توسعه شهری ” به صاحب امتیازی “جهاد دانشگاهی ” و “مدیریت و احیای منابع طبیعی ” به صاحب امتیازی “جهاد دانشگاهی واحد تهران “

18 بهمن 1389، روزنامه های خراسان، جمهوری اسلامی و همشهری، تذكر می گیرند!

و در مقابل مجوز فعالیت 24 نشریه صادر می شود، نشریاتی چون:

ماهنامه «BMCI Studies Psychology»، ماهنامه «خانه خوبان» به صاحب امتیازی «مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)»، دو ماهنامه «اقتصاد پنهان» به صاحب امتیازی «ستاد مركزی مبارزه با قاچاق كالا و ارز»، فصلنامه «مهندسی فناوری اطلاعات و ارتباطات امن» به صاحب امتیازی «دانشگاه امام حسین(ع)» ،‌فصلنامه «زیست فن‌آوری میكروبی» به صاحب امتیازی «دانشگاه آزاد اسلامی – واحد شهر قدس»، فصلنامه «مجله مطالعات زبانی – بلاغی فارسی» به صاحب امتیازی «دانشگاه سمنان»، فصلنامه «Hematology Oncology Iranian Journal of Pediatric» به صاحب امتیازی «دانشگاه علوم پزشكی یزد»، فصلنامه «Journal of Advances in Computer Research (JACR) » به صاحب امتیازی «دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری»

فصلنامه «SHapur Journal of Micribiology Joundi» به صاحب امتیازی «دانشگاه علوم پزشكی و خدمات بهداشتی درمانی جندی شاپور اهواز»، فصلنامه «معرفت فرهنگی اجتماعی» به صاحب امتیازی «موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی»، فصلنامه «پژوهش در فناوری برق» به صاحب امتیازی «دانشگاهی آزاد اسلامی واحد نجف آباد »، فصلنامه «تاریخ فلسفه» به صاحب امتیازی «موسسه انجمن ایرانی تاریخ فلسفه»، فصلنامه «علوم و فنون كشت‌های گلخانه‌ای» به صاحب امتیازی «دانشگاه صنعتی اصفهان»

فصلنامه «مطالعات فرهنگی دفاعی زنان و خانواده» به صاحب امتیازی «موسسه فرهنگی میراث نبوت»، فصلنامه «دانش حسابداری» به صاحب امتیازی «دانشگاه شهید چمران اهواز»، فصلنامه «پژوهشهای نوین اقتصاد كشاورزی» به صاحب امتیازی «دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت» و مدیر مسئولی «بهارء الدین نجفی» ، فصلنامه «گیاه و زیست بوم» به صاحب امتیازی «دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرری» ، فصلنامه «پژوهشهای دانش زمین» به صاحب امتیازی «دانشگاه شهید بهشتی» دو فصلنامه «of Mathematical Sciences Yazd Journal» به صاحب امتیازی «دانشگاه یزد»، «Journal Of injury and Violence Research» به صاحب امتیازی «دانشگاه علوم پزشكی كرمانشاه» «پیك اقتصادی» به صاحب امتیازی «دانشگاه پیام نور »

23 فروردین 1389، به روزنامه های: به روزنامه جهان صنعت، آرمان روابط عمومی ، پول، بهار، مردم سالاری، گل و نشریه میبد تذكر داده می شود.

30 فروردین 1389، روزنامه بهار توقیف شد.

25 اردیبهشت 1389، دو هفته‌نامه «كانون خانواده» به خاطر درج یك جوك تذكر گرفت.

11 خرداد 1389، روزنامه “مردم سالاری ” ، “‌آفتاب یزد “، “‌جهان اقتصاد “، “‌آرمان روابط عمومی “، “‌جمهوری اسلامی “، “‌جهان صنعت “، ” ‌كارون “، “‌البرز ورزشی “، “‌خبر ورزشی ” و نیز نشریات “بهداشت روان و جامعه “، ” ‌هنر موسیقی ” و ” راه ” به دلیل تخلفات محتوایی و شكلی تذكر داده شود. صاحب امتیاز روزنامه ورزشی گل با پذیرش تخلفات این روزنامه اعلام كرد تا همراه با عذرخواهی علنی، داوطلبانه به تعطیلی 5 روزه روزنامه گل اقدام خواهد كرد. در همین روز ماهنامه محلی “بدر “، توقیف، روزنامه البرز ورزشی تذكر می گیرد. روزنامه های وطن امروز و فرهیختگان هر كدام دو تذكر می گیرند.

25 خرداد 1389، روزنامه های:  آفتاب یزد ، وطن امروز، جمهوری اسلامی، پول و هفته‌نامه بصیرت جوانان تذكر می گیرند.

1 تیر 1389، فصلنامه «فرهنگ آموزش» لغو، به ماهنامه های  «نسیم بیداری»، «فردوسی» و«گلستانه»، هفته‌نامه «رودكی» تذكر داده می شود.

دو هفته‌نامه “مدینه گفتگو ” توقیف می شود و به دو نشریه ورزشی نیز تذكر داده میشود، علت تذكر از این قرار است: به نشریات “رزم آور ” و “دنیای كاراته ” بدلیل پرداختن به موضوع عرفان‌های كاذب و اندیشه‌های ساختگی بر خلاف موازین اسلامی ـ بدون نفی منطقی و كارشناسانة آنها ـ تذكر داده شده است.

16 شهریور 1389، یك اتفاق نادر در كل دولت نهم. به روزنامه «صدای كرخه» با گستره توزیع استان خوزستان به صاحب امتیازی و مدیرمسئولی سیدجاسم ساعدی مجوز فعالیت داده میشود. در تمام طول مدت فعالیت دولت نهم به كمتر از ده روزنامه مجوز فعالیت داده شده است. كه معروف ترین آنها كلمه سبز بود، كه آنهم به فاصله كمی از آغاز انتشار اول با حضور نیروهای امنیتی در ساختمان آن و دستگیری گردانندگان آن انتشارش متوقف و بعد كلا حذف شد.

به نشریات دیگری هم مجوز فعالیت داده شد، این نشریات عبارت است از: «زیست‌شناسی گیاهی» به صاحب‌ امتیازی دانشگاه اصفهان، «هنرهای تصویری» به صاحب‌ امتیازی جهاد دانشگاهی، «افق‌های حسابداری» به صاحب‌ امتیازی مركز آموزش عالی رجاء ، «سراج منیر» به صاحب‌ امتیازی دانشگاه علامه طباطبایی فصلنامه «علوم و فنون بسته‌بندی» به صاحب‌ امتیازی دانشگاه جامع امام حسین‌(ع)، «مطالعه توسعه» به صاحب امتیازی جهاد دانشگاهی و…

5 مهر 1389، روزنامه «اندیشه نو» و هفته‌نامه «بهار زنجان»، لغو مجوز شدند.

11 مهر 1389، روزنامه جمهوری اسلامی تذكر گرفت.

19 مهر 1389، یك تذكر در مورد موضوع فعالیت به همه نشریات كشور داده می شود و تذكر های جداگانه ای هم البته داده می شود. به روزنامه جمهوری اسلامی تذكر داده شد. نشریه “تالش ” توقیف شد و به نشریات “كتاب هفت “،”قاصدك شهر ”  و “سرنا ” تذكر داده شد.

بدیهی است به دلیل حجم بالای نشریاتی كه مجوز فعالیت گرفتند، در هر دوره زمانی به نمونه هایی اشاره شده است. اما این روزشمار فعالیت محمدعلی رامین رد وزارت ارشاد است. كسی كه در گفته های خود مدام از حمایت از مطبوعات سخن می گوید. با تعطیلی و توقیف هنر روزنامه، حدودا 100 نفر به طور مستقیم و تعداد بیشتری به طور غیر مستقیم شغل خود را از دست می دهند.

خود آقای رامین كه سابقه اداره نشریه ای به نام امامت (البته در بانك اطلاعاتی كه توسط معاونت مطبوعاتی منتشر شده است، هیچ نشریه ای با عنوان امامت از سال 1300 تاكنون مجوز فعالیت نگرفته است و نام آقای رامین نه به عنوان مدیر مسئول و نه صاحب امتیاز در این بانك اطلاعاتی از سال 1300 تاكنون وجود ندارد) را به صورت انفرادی داشته است، خوب میداند كه نشریات معتبر، عموما تعداد زیادی از افراد متخصص را مشغول به كار می كنند و دادن مجوز نشریه به دانشگاه ها، مراكز علمی و… نمی‌تواند معیار مناسبی برای سنجش وضعیت مطبوعات كشور باشد.

این آمارها ممكن است عناوین دهان پركنی را برای خبرگزاری هایی نظیر فارس و ایرنا فراهم كند، اما در عمل، برای مثال نشریه «پیام اتاق بازرگانی فلان شهرستان» مگر چند مخاطب دارد و چه تاثیری در كل كشور دارد.در مقابل با توقیف و تعطیلی روزنامه هایی چون فرهنگ آشتی، همشهری، سرمایه، اعتماد و… حجم بالایی از مخاطبان(برابر با تیراژ این روزنامه ها) به سمت كانال های دیگر  دریافت خبر حركت می كنند.

كانال هایی نظیر شبكه های ماهواره ای و سایت های خارجی، كه با عرض تاسف، آقای محمدعلی رامین، هیچ نظارتی نمیتواند روی آنها داشته باشد. توقیف نشریات داخلی، چه پیامی دارد؛ انتقال مخاطب روزنامه اصلاح طلب داخلی و سایت پر بازدید منتقد داخلی، به شبكه ماهواره و فلان سایت خبری خارج از كشور، چه تعریف دیگری می تواند داشته باشد؟

——————-

این مطلب در سایت آینده نیوز منتشر شد