Amirhadi Anvari

نمیشه گفت یک نفر با تشابه اسمی “محمود احمدی نژاد” درست در سمنگان نارمک تلفن داره، یا مثلن… شمس الدین حسینیف حبیب الله عسگر اولادی مسلمان یا اسدالله عسگر اولادی… اینها زیاد اسامی رایجی نیستند. من یک فرد عادی هستم با دسترسی عادی که برای همه مردم وجود داره، فکر کنید اگر اطلاعات این سایت دست یک هکر بیافته چه فاجعه ای میتونه پیش بیاد؟ ادرس هزاران ادم مشهور، سیاسی و شهیر، یا پولدار و ثروتمند، میتونه در اختیار یک فرد قرار بگیره. همین اندازه اطلاعات عادی هم که در دسترس عموم در این سایت گذاشته شده، میتونه یک زنگ خطر به شمار بره.

نفت 100 دلاری صادر كردیم و كالای چینی وارد كردیم. ن امارات را اولین صادر كننده كالا به كشورمان كردیم كه حالا ادعای جزایر سه گانه و خلیج جعلی كند، ، تا كارگر ایرانی بیكار بماند و كارگاه كفش تبریزی از رونق بیافتد… دل دلسوزان تولید در این شش سال خون شد، كه ایا ما فضولات دام و طیور هم نداشتیم كه باید آن را هم وارد می كردیم؟

جالب است كه 43 درصد از كل واردات جمهوری اسلامی ایران (تقریبا از بدو تاسیس تا كنون) تنها در 6 سال دولت احمدی نژاد انجام شده است؛ دولتی كه اتفاقا بیش از تمام دولت های قبلی در خصوص عدالت، توجه به تولید، جلوگیری از تجمل گرایی، مبارزه با تبدیل بازارهای ایران به محل فروش كالاهای امپریالیسم و استكبار جهانی و… حساسیت نشان داده است.

زمانی كه مراجع و رهبری وارد مساله واردات می شوند و نسبت به كثرت كالاهای وارداتی و آسیب آن به تولید داخلی هشدار می دهند و از سوی دیگر، كارگران برای دریافت حقوق عقب افتاده خود جلوی ریاست جمهوری تجمع می‌كنند، دیگر مساله واردات مساله پر شدن جیب عده ای نوظهور نوكیسه و سیاه بختی كارگران یك كارخانه نیست؛ موضوع، موضوعی ملی به شمار می رود.

رشد واردات در كشور اگر در زمان رونق اقتصادی رخ دهد، كه تولید خود آن كشور مناسب است و وارداتش یا برای تامین مواد اولیه باشد، یا برای تامین بخشی از نیازهای خود كه تولید آنها در داخل كشور صرفه اقتصادی ندارد، معقول به نظر می رسد.

اما در كشوری مثل ایران، كه اگر نفت را از صادرات آن بگیریم، چیز زیادی باقی نخواهد ماند، واردات چونان سم مهلكی است كه آرام آرام اشتغال را می خورد، چرخ كارخانه ها را از كار باز می دارد و نهایتا امنیت اقتصادی مردم جامعه را بر هم می زند.

جمهوری اسلامی ایران، شعار مبارزه با استكبار را بیش از 30 سال است مطرح می كند، خاصه در شش سال گذشته، لااقل در عرصه شعار چیزی در نفی امپریالیسم و مقابله با جامعه مصرفی غرب كم گذاشته نشده.

اما این جالب است كه در 30 سال پس از انقلاب اسلامی ایران، در هیچ دولتی چون دولت عدالت محور رشد واردات مشاهده نمی شود!  حتی در دوران هاشمی رفسنجانی كه همیشه متهم به رواج مصرف گرایی و ورود كالاهای غربی می شود، رشد واردات طی 8 سال 55 درصد بوده، این در حالی است كه تنها در شش سال ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد، رشد واردات ـ آن هم در مقایسه با 8 سال قبلی ـ بیش از 98 درصد رشد داشته است.

دوران موسوی: كاهش واردات
اگر دولت های موقت و بنی صدر و رجایی را كه هریك در دوران التهاب بودند و عمر كوتاهی داشتند، فاكتور بگیریم، از سال 1360 تا كنون، تنها دولتی كه در آن واردات كاهش داشته است، دولت میرحسین موسوی بوده است.

در این دوران میانگین رشد سالانه واردات 4.47-(منفی 4ممیز 47) درصد بوده است.  در سال 1360، مجموعا 13515 میلیون دلار واردات داشته ایم كه این میزان در سال 1361 با كاهش بیش از 12 درصدی به 11845 میلیون دلار می رسد.

به گزارش آینده، در سال 1362، واردات كشور بیش از 52 درصد رشد داشته و به رقم 18103 میلیون دلار می رسد، این افزایش واردات به زودی جبران می‌شود!

در سال 1363، با حدود 20 درصد كاهش، واردات به 14494 میلیون دلار می رسد و در سال بعد یعنی 1364، جمع واردات كشورمان 11408 میلیون دلار بوده است كه در مقایسه با سال قبل بیش از 21 درصد كاهش داشته است.

در سال 65 واردات باز هم كاهش دارد و با حدود 18 درصد كاهش به 9355 میلیون دلار می رسد. در سال 1366 واردات رشد كمتر از یك درصد داشته و به 9369 میلیون دلار می رسد. در 1367، واردات بیش از 12 درصد كاهش داشته و به رقم 8177 میلیون دلار می رسد.

در این دوره، بیشترین كاهش واردات در سال 1364 رخ داده و بیشترین رشد ـ و تقریبا تنها رشد – واردات در سال 1362 بوده است. جمع واردات در دوران میرحسین موسوی چیزی حدود 96266 میلیون دلار بوده است، این به آن معناست كه میانگین واردات در این دوران سالانه حدود 12033 میلیون دلار بوده است.

دولت هاشمی: دولت اول صعود، دولت دوم سقوط
سال 1368 سال پایان كار دولت میرحسین موسوی و آغاز به كار دولت هاشمی است كه به دولت سازندگی شهرت یافت. 8 سال جنگ تحمیلی به پایان رسیده و دیگر چشم مردم به آسمان و پرنده های جنگنده دشمن نگران نیست، نوبت سازندگی رسیده است.

اگر چه با نگاهی به دوران سخت و ناگوار اقتصادی جنگ تحمیلی بسیاری بر آنند كه در دولت هاشمی تجمل گرایی و توجه به مصرف و واردات كالا از كشورهای امپریالیسم رو به فزونی گذاشته است، اما توجه داشته باشید در مقابل افزایش 98 و نیم درصدی 6 سال كار احمدی نژاد در برابر 8 سال خاتمی، واردات در دوران ساله هاشمی رفسنجانی در برابر دوران  ساله میرحسین موسوی كه تقریبا در آن وراداتی به كشور وجود نداشته است، تنها 55 درصد افزایش داشته است! از سوی دیگر میانگین درصد رشد واردات كشورمان در  سال دولت سازندگی 13 درصد بوده است كه رقم بالایی به نظر نمی رسد.

سال 1370، شاهد بیشترین رشد واردات در دوران سازندگی هستیم و در سال های: 1372 و 1373، شاهد كاهش واردات نیز هستیم.

12 مرداد سال 1368، هاشمی رفسنجانی رسما دولت را تحویل می‌گیرد. در این سال مجموعا 12807 میلیون دلار كالا به كشور وارد می شود كه در مقایسه با سال قبل بیش از 56 درصد رشد نشان می‌دهد. در سال بعد، یعنی دومین سال دولت سازندگی با بیش از 46 درصد افزایش، ارزش كل وارادت كشورمان به 18722 میلیون دلار می رسد.

سال 1370 بیشترین رشد واردات در دوران هاشمی به چشم می خورد: حدود 85 و نیم درصد افزایش واردات به كشور، ارزش كل واردات را به 29677 میلیون دلار می رساند.

سال 1371، درصد رشد ناچیز و كمتر از یك درصد است و تقریبا رقم سال قبل تثبیت می شود، در این سال ارزش واردات كشورمان برابر 29870 میلیون دلار بوده است.

در 1372 كه هاشمی برای بار دوم رئیس جمهور ایران می شود، برای اولین بار در دوران وی كاهش حدود 33 درصدی واردات به چشم می خورد. در این سال ارزش كل وارداتمان 20037 میلیون دلار ثبت شده است. در سال بعدی یعنی 1373، بازهم روند كاهش واردات با شیب تندتری ادامه می یابد و با بیش از 42 درصد به 11570میلیون دلار می رسد.

1374، واردات رشد 4 و نیم درصدی دارد، اما بازهم ارزش آن به دوران اول ریاست جمهوری هاشمی نمی رسد، كل وارداتمان در این سال برابر 12082 میلیون دلار بوده است.

سال 1375، دیگر اواخر عمر ریاست جمهوری هاشمی است كه واردات باز هم رشد حدود 20 درصدی را تجربه می كند و به 14467 میلیون دلار می رسد، هنوز هم تا رسیدن به ارزش وادات در سال های دوران نخست ریاست جمهوری هاشمی راه درازی باقی مانده است.

خاتمی: دوران اعتدال وارداتی
اگر دور نخست ریاست جمهوری هاشمی دوران رشد واردات و دور دوم آن، دوران كاهش واردات باشد، در دوران اصلاحات درست برعكس این موضوع مشاهده می شود. در دوران سیدمحمدخاتمی، واردات تغییر چندانی با دوران قبل نمی‌كند، این مجموع ماجراست. در واقع در فاصله سال های 1376 تا 1384، اگرچه واردات افت و خیز زیادی داشته، اما مجموعا در این هشت سال تنها 2.82(2ممیز82) درصد رشد واردات به چشم می خورد. متوسط رشد واردات سالانه در دوران خاتمی برابر 13 درصد است. در این دوران مجموعا 153445میلیون دلار كالا به كشورمان وارد شده است.

بیشترین كاهش واردات در دوران خاتمی در سال 1378 به چشم می خورد و بیشترین رشد واردات در سال 1383 مشاهده می شود.

به گزارش آینده، در مردادماه 1376، خاتمی رسما دولت را تحویل می گیرد. در این اولین سال، واردات كشورمان با نزدیك به 6 درصد كاهش به 13633 میلیون دلار می رسد. در سال 1377 رشد نیم درصدی مشاهده می شود و باید گفت رقم سال قبل در 13708 میلیون دلار تثبیت شده است. 1378 می رسد تا بیشترین كاهش واردات در دوران اصلاحات رقم بخورد، واردات كشورمان با نزدیك به 12 و نیم درصد كاهش به 11972 میلیون دلار می رسد.

سال 1374، آخرین سال اولین دولت اصلاحات است، در این سال با بیش از 10 درصد افزایش، واردات كشورمان به بیش از 13186 میلیون دلار می رسد. سال 1380، سید محمدخاتمی برای دومین بار رئیس جمهور ایران می شود، در این سال واردات رشد 30 و نیم درصدی دارد و به 17198 میلیون دلار می رسد.

در سال بعد، بازهم رشد واردات را شاهد هستیم با 26 و نیم درصد، عدد واردات به كشورمان به 21761 میلیون دلار می رسد. در سال 1382 واردات ایران بیش از 22 درصد رشد دارد و به 26597 میلیون دلار می رسد. در سال 83، یعنی آخرین سال كار دولت اصلاحات، واردات با 33 درصد افزایش، آخرین رشد خود در دوران اصلاحات را تجربه و به 35388 میلیون دلار می رسد.

1384: احمدی نژاد صاحب رتبه برتر
شاید اگر تنها تعداد دفعاتی كه روسای دولت ها از ازابتدای دهه 60 تا كنون، طی سه دهه از عدالت یاد كردند را بشماریم، احمدی نژاد با اختلاف حیرت آوری صاحب رتبه اول باشد. همچنین است سخنرانی در دفاع از حقوق كارگران و مستضعفان جامعه، در مقابل احمدی نژاد صاحب بالاترین میزان رشد واردات نیز هست، وارداتی كه به زعم بزرگان نظام، سم مهلك اقتصاد كشور است، وارداتی كه به عقیده كارشناسان و نقطه نظر رجال كشوری علت اصلی بیكاری كارگران است. ممكن است گفته شود این واردات با هدف كنترل قیمتها انجام شده، اما باید نتایج واردات در اشتغال هم لحاظ می گردید.

احمدی نژاد تنها در 6 سال به این رتبه حیرت آور در مقابل دولت های 8 ساله دیگر دست یافته و اگر دو سال دیگر بگذرد، قاعدتا رتبه خارق العاده تری را به نام خود ثبت خواهد كرد.

حتما شما هم افزایش واردات از پرچم كشورمان تا عسل را مشاهده كردید، ما فضولات دام هم در این دوران وارد كردیم(كه اسناد آن هم موجود است)

به هر تقدیر، احمدی نژاد طی تنها 6 سال تكیه بر صندلی ریاست هیات دولت، توانسته واردات ایران را بیش از 98 و نیم درصد و نزدیك به 100 درصد در مقایسه با دولت 8 ساله خاتمی افزایش دهد.

این رشد حتی در دولت  هاشمی رفسنجانی كه معتقد به اقتصاد آزاد بوده و همواره از سوی هواداران دولت به افزایش تجمل گرایی متهم می‌شود نیز مشاهده نشده، در واقع دولتی آنچنان معتقد به اقتصاد آزاد پس از دولتی به شدت چپ(از نظر اقتصادی) تنها 50 درصد رشد واردات داشته، این در حالیست كه احمدی نژاد معتقد به جلوگیری از مصرف گرایی و مقابله با امپریالیسم و… در شش سال ریاست دولت واردات را نزدیك به 100 درصد افزایش داده است.

نفت 100 دلاری صادر كردیم و كالای چینی وارد كردیم. نفت صد دلاری صادر كردیم و امارات را اولین صادركننده كالا به كشورمان كردیم كه حالا ادعای جزایر سه گانه و خلیج جعلی كند، نفت صد دلاری صادر كردیم و كالای چینی وارد كردیم، تا كارگر ایرانی بیكار بماند و كارگاه كفش تبریزی از رونق بیافتد… دل دلسوزان تولید در این شش سال خون شد، كه آیا ما فضولات دام و طیور هم نداشتیم كه باید آن را هم وارد می كردیم؟

ما در این 6 سال از واردات نخود از اتیوپی، شال و روسری از زیمبابوه، عسل مصنوعی از سوازیلند، لوبیا قرمز از میانمار، كود حیوانی از لتونی، زغال از نیجریه، پیت و قوطی از سودان و… به كشور وارد كردیم. (واردات كود احشام و موی انسان از زیر پون، روزنامه پول،  مورخ 20 دیماه 1388)

ارزش واردات كمتر از 6 سال دولت احمدی نژاد برابر 304607 میلیون دلار است كه تقریبا دو برابر تمام  سال دولت خاتمی، دو و نیم برابر دولت هاشمی و سه برابر دولت موسوی است.

واردات طی این 6 سال به جز كاهش جزئی سال 1388، همواره رشد داشته است. در سال 1384، واردات به كشورمان با حدود 11 درصد افزایش به 39247  میلیون دلار می رسد.

به گزارش آینده، در سال 1385 واردات حدود 6 درصد رشد دارد و به 41722 میرسد. در سال 1386، شاهد بیشترین رشد سالانه در دولت عدالت محور هستیم و با 16 درصد افزایش، ارزش واردات به كشورمان به 48438 میلیون دلار می رسد.

در سال 1387، با 15 و نیم درصد افزایش، ارزش وارداتمان به 56042 میلیون دلار می رسد . در سال 1388، نوبت به دومین دور ریاست احمدی نژاد می رسد، در این سال واردات كاهش جزئی 2 درصدی دارد تا به 54792 میلیون دلار برسد، اما از فروردین تا اسفند 1389، این كاهش به خوبی جبران می شود و در این  ماه، حدود 16 و نیم درصد افزایش داشته تا به 64364 میلیون دلار برسد.

جمع بندی
طی سه دهه گذشته، مجموعا 703 میلیارد و 550 میلیون و 671 هزار و 100 دلار كالا به كشورمان وارد شده است. میانگین ارزش واردات سالانه در 7 و نیم دولت مورد بررسی در اینجا 23 میلیارد و 451 میلیون و 689 هزار دلار بوده است. از سویی، بررسی ها نشان می دهد، میانگین رشد سالانه واردات در ایران برابر 8.52(8ممیز52) درصد بوده است.

نگاهی به ارزش واردات طی مدت مذكور نشان می‌دهد در دوران 6 ساله احمدی نژاد ارزش واردات با بیش از 304 میلیارد و 607 میلیون و 321 هزار و 100 دلاربه تنهایی تقریبا با ارزش واردات تمام سه دولت 8 ساله دیگر برابری میكند.

به بیانی ارزش واردات در این شش سال برابر با 43 درصد ارزش كل واردات ایران از ابتدای دهه 60 تاكنون است. دولت خاتمی با 22 درصد، دولت هاشمی با 21 درصد و دولت میرحسین موسوی با 14 درصد، در رتبه های بعدی قرار دارند.

افزایش قابل توجه واردات، تعطیلی كارگاه های كوچك و به تبع آن، افزایش شمار كارگران بیكار موجب می شود تا دشمنان نظام از این فرصت ها استفاده كنند و گروه های چپ در پی فضا سازی برایند. بی شك كنترل واردات و بها دادن به تولید داخلی می تواند نقش بسازیی در جلوگیری این شرایط داشته باشد.

واردات و صادرات، دو اهرم شناخته شده در جهان امروز هستند و هیچ كشوری خود ا بی نیاز از این دو اهرم نمی داند، اما برای ایرانی كه ادعای “درحال توسعه” بودن را دارد و از سویی ایدئولوزی آن بر تقابل با جهان مصرفی قرار گرفته است، زیاد مناسبت ندارد كه ان حجم واردات را داشته باشد، صادراتش به مواد خام و نفتی محدود شود و از سوی دیگر تولید آنچنانی نداشته باشد.

نگاهی كنید به تراز تجاری كلی كشورمان طی این چهار سال. در مجموع تراز تجاری ایران در مدت فعالیت محمود احمدی نژاد از ابتدا تاكنون حكایت از وضعیت 74 به 26 درصدی به نفع واردات دارد.
بدترین وضعیت در سال 84 بوده و بهترین شرایط را از فروردین تا اسفند 1389 تجربه كرده ایم. علی رغم ادعاهای مطرح شده در خصوص رشد فوق العاده صادرات، تراز تجاری كشورمان نشان میدهد، در مقایسه با فزونی واردات، صادرات رشد آنچنانی نداشته و با تمام تبلیغات انجام شده، از سال 1384، كه تراز 79 به 21 درصد به نفع واردات سنگینی میكرده است، به گزارش اینده در 11 ماهه سال گذشته(كه آخرین آمار تجاری در دست است) این تراز تنها 8 درصد جابجا شده و به 71 به 29 رسیده است و هنوزآمار سال 89 به طور كامل منتشر نشده تا قضاوت صحیحی انجام شود.

این دیگر ادعای مشتی منتقد، بدخواه دولت و.. نیست، رهبری نظام شخصا به وضعیت واردات، ورود و صریحا انتقاد كردند و خواهان بها دادن به تولید داخلی شدند.
كارگران بیكار، كارخانه های تعطیل، هدفمندی یارانه ها و وضعیت تورم و… همگی نشان می‌دهند امروز باید كاری كرد، تا وضعیت از این بغرنج تر نشود. دست كم چشم ها را باید باز كرد تا عدالت را در معیارهای عینی و واقعی بررسی كرد، اگر نه شعار جذاب و مردم پسند عدالت دادن، چندان كار مشكلی نیست!

————-
تمامی اطلاعات این گزارش، اعم از آمار واردات طی سال های 1360تاكنون از مركز آمار بانك مركزی و گمرك جمهوری اسلامی ایران استخارج شده است.

** این مطلب در سایت آینده مورخ 12 اردیبهشت 1390 منتشر شد