سرکوب نماینده بخش خصوصی، توسط رئیس پارلمان بخش خصوصی!
اگرچه صاحبان تريبون بخش خصوصي اصرار دارند كه اثبات كنند روي تصميمات دولتي، تاثيرات شگرفي داشتند، اما پورقاضي خواهان گزارشي كامل و مستند از اين تاثيرات شگرف بود. سخناني كه با بغض گفته ميشد و بهت حاضران را در پي داشت ظاهرا به مذاق جناب رييس خوش نيامده بود. با اتمام سخنان پورقاضي رييس تريبون را در اختيار گرفت. در حالي كه همگان انتظار داشتند رقيب و منتقد خاموشي (رييس سابق كه به اهميت ندادن به نظرات جمع هميشه متهم بود) با روي باز و به صورت منطقي پاسخ پورقاضي را بدهد، او سخنان خود را با حمله به پورقاضي آغاز كرد.
از «ناپخته بودن» و «بياطلاعي» پورقاضي گفت و او را متهم كرد كه از تريبون كشوري سخنان ناپخته را اعلام كرده است. نماينده منتقد كه در برابر موجي از اتهامات قرار گرفته بود، خواهان تريبون شد، كه ظاهرا تريبون به او داده نشد، ناچار با صداي خود به رييس اعتراض كرد كه چرا به شخصيت او توهين كرده است و يحيي آل اسحاق پاسخي داد، كه همه را شگفت زده كرد.
اينجا ساختمان شماره 82 خيابان وزرا است. پارلمان بخش خصوصي در آن تشكيل ميشود، اما جالب است كه در آن، نماينده منتقد بخش خصوصي به عملكرد دولت، توسط رييس پارلمان بخش خصوصي متهم به ناپختگي ميشود، فرصت دفاع از خود را نميابد و در مقابل، نماينده دولت، بشدت به بخش خصوصي در برابر ديدگان اعضاي پارلمان بخش خصوصي انتقاد ميكند، بيهيچ اعتراضي از سوي هيات رييسه!
از اينها جالبتر اينكه در «پارلمان بخش خصوصي» در ابتداي جلسه رييس نمايندگان بخش خصوصي در حمايت از يك وزير دولتي داد سخن سر دهد و از نمايندگان بخش خصوصي بخواهد «يك صلوات بلند بفرستند، طوري كه صداي صلواتشان به نمايندگان مجلس ـ كه قرار است راي اعتماد به وزير پيشنهادي دولت بدهند ـ حتما برسد.»
اگر شخصي در هيچ يك از جلسات هيات نمايندگان اتاق تهران هم حضور نداشته باشد و تنها اخبار و گزارشات مربوط به جلسات پيشين را تورق كند، خواهد ديد كه در اين نشستها، هميشه تنها نطقها و تحليلهاي رييس، دبير و نهايتا چند تن از اعضاي هيات رييسه است كه خودنمايي ميكند. سلوك اهل بازار هم هميشه اين بوده كه پشت سر آن كه قدرتمندتر است بايستند و او را قدرتمندتر كنند.
ميانهيي هم با انتقادهاي تند و تيز ندارند؛ هر چه هست، تنش و تغيير دشمن شماره يك كسب و كاسبي است. اين جلسه هم مثل تمام جلسات ديگر بود، رييس سخنراني كرد، از حاضران خواست كه در تاييد وزير پيشنهادي صلوات بفرستند، آن هم صلوات بلند و الحق اكثريت و بويژه نمايندگان بخش دولتي هم لبيك گفتند.
اما در ميانههاي جلسه، اتفاق نادر و كميابي رخ داد. مهدي پورقاضي، نماينده بخش خصوصي پشت تريبون قرار گرفت، دوستانه و منطقي گلايههايي را مطرح كرد، تا آنجا كه بغض گلويش را فشرد و از بدهيهاي سنگين دولت به بخش خصوصي گفت. پورقاضي خواهان پشتيباني سازماندهيشده نمايندگان پارلمان بخش خصوصي، از بخش خصوصي بود. گلايه منطقي به نظر ميرسيد، سخن اين نماينده بخش خصوصي اجمالا بر اين نكته تاكيد داشت كه عملكرد هيات نمايندگان اتاق بازرگاني تهران به سخنراني، نطق، گلايه و… خلاصه شده و اين گلايهها سازماندهي شده و به شكل مصوبههاي مدون در نميآيند.
افتتاح ساختمان جدید پارلمان بخش خصوصی در بهمن ماه سال گذشته به دست وزیر دولت نهم!/ عکس: حامد ملک پور|فارس
اگرچه صاحبان تريبون بخش خصوصي اصرار دارند كه اثبات كنند روي تصميمات دولتي، تاثيرات شگرفي داشتند، اما پورقاضي خواهان گزارشي كامل و مستند از اين تاثيرات شگرف بود. سخناني كه با بغض گفته ميشد و بهت حاضران را در پي داشت ظاهرا به مذاق جناب رييس خوش نيامده بود. با اتمام سخنان پورقاضي رييس تريبون را در اختيار گرفت. در حالي كه همگان انتظار داشتند رقيب و منتقد خاموشي (رييس سابق كه به اهميت ندادن به نظرات جمع هميشه متهم بود) با روي باز و به صورت منطقي پاسخ پورقاضي را بدهد، او سخنان خود را با حمله به پورقاضي آغاز كرد.
از «ناپخته بودن» و «بياطلاعي» پورقاضي گفت و او را متهم كرد كه از تريبون كشوري سخنان ناپخته را اعلام كرده است. نماينده منتقد كه در برابر موجي از اتهامات قرار گرفته بود، خواهان تريبون شد، كه ظاهرا تريبون به او داده نشد، ناچار با صداي خود به رييس اعتراض كرد كه چرا به شخصيت او توهين كرده است و يحيي آل اسحاق پاسخي داد، كه همه را شگفت زده كرد.
از كسي كه همگان او را به انتقاد از برخوردهاي غيردموكراتيك در پارلمان بخش خصوصي ميشناسند، واقعا انتظار نميرفت در برابر دفاع يك عضو عادي كه حتي تريبون هم نداشت، از پشت تريبون رسمي، پس از شنيدن اين اعتراض كه «شما توهين كرديد، اجازه بدهيد از خودم دفاع كنم»، پاسخ بدهد«عيبي ندارد» و پس از آن هم مدت زماني طولاني تريبون را به احمد خادمالمله، نماينده وزير صنايع ومعادن بدهد تا دقايقي طولاني در همراهي با رييس، به نماينده منتقد حمله كند و شخص او را زير سوال ببرد.
عجيب آنكه سايرين هم در پايان سخنان او با كفزدنهاي مكرر او را تاييد كردند، تو گويي اينجا پارلمان بخش خصوصي حامي دولت است! نمايندگان بخش خصوصي كه به بدهيهاي سنگين دولت به واحدهاي توليدي آنها از يك سو و مالياتهاي سنگين دولتي از سوي ديگر انتقاد داشتند، كمتر اجازه سخن گفتن ميافتند و در عوض، نمايندگان بخش دولت، كه طبيعتا به لحاظ تعداد هم كه باشد در اقليت هستند، راحتتر و با اعتماد بهنفس بيشتري، در محلي به نام پارلمان بخش خصوصي، به نمايندگان بخش خصوصي حمله ميكردند.
در اين بين نيز نمايندگاني چون دانشمند، كه نوشته شده : نماينده بخش خصوصي است، در حمايت از نمايندگان دولتي و آقاي رييس سخنراني كرد. همه اينها در حالي اتفاق ميافتد كه بالاي آن نوشته شده: «اتاق بازرگاني و صنايع و معادن تهران». گفته شده در اين ساختمان قرار است از منافع بخش خصوصي دفاع شود، با اين حال، زماني كه نمايندهيي ميگويد بايد در برابر موكلانش كه به او راي دادند، استدلال كند كه چرا در اين نشستها، مصوبات لازمالاجرايي تدوين نميشود، پاسخگو باشد،
رييس نشست تمام قد به او حمله ميكند، نماينده دولت با اعتماد بهنفس كامل و در كمال خونسردي ميگويد«بله؛ دولت بدهي هم دارد» و بدون پاسخ به اينكه چرا همكاري لازم براي پرداخت بدهيهاي بخش دولتي به بخش خصوصي انجام نشده است، به شخص ناطق حمله ميبرد. اتاقهاي بازرگاني، قاعدتا وظيفه دارند تا از منافع حاميان و اعضاي خود، دفاع كنند.
اينكه به دولت انتقادهاي تند و تيزي ميشود، در جاي خود، منطقي به نظر ميرسد، اما ظاهرا همه اشكالات نيز از بخش دولتي نيست. رييس پارلمان بخش خصوصي كه خود به نماينده بخش خصوصي چنين حمله ميكند و حتي در پاسخ به توهيني كه كرده است، ميگويد «عيبي ندارد» چه انتظاري از نمايندگان بخش دولتي ميتوان داشت. نماينده بخش دولتي نيز بيشك زماني با خونسردي سخن ميگويد، كه حمايت هياترييسه نشست را داشته باشد.
————
این مطلب در روزنامه اعتماد، شماره 2227، مورخ 12 مرداد 1390 در صفحه 4 منتشر شد
