پيامبر انسانيت پشت رُل نيسان
از خانه كه بيرون بيايي هر روز، از همان دم در پاركينگ، همان نيساني كه صاف جلوي پاركينگ شما پارك كرده و رفته، يا آن راننده اي كه آينه خودرويتان را در پارك شكانده و كمي رنگش را روي بدن ماشينتان جا گذاشته بگيريد… تا آن راننده تاكسي كه كرايه را دو برابر حساب ميكند، يا آن مسافر محترمي كه كنار دستتان در اتوبوس بلند بلند با گوشي اش حرف ميزند و… موضوع براي اعصاب خوردي هست.
در شهر ما، در شهرهاي ما ديدن اين صحنه ها نه زياد غريب است و نه زياد ناياب… اما كنار اين آدم ها هستند كساني كه انگار نگهبان انسانيت هستند. انگار مبعوث شدند براي همين كار.
يك تجربه شخصي از همين هفته. حوالي ظهر هندوانه به دست وقتي سوار پرايدم ميشدم، بلا فاصله بعد از نشستن در ماشين، قبل از بستن در، صداي وحشتناكي آمد، در قفسه يك نيسان وانت كه با سرعت از كنارم ميگذشت هنگام حركت باز شده و در نيسان به شدت به قسمت بالايي در سمت راننده پرايد من خورده بود. در هم كمي كج شد، اما از آن بيشتر استرس آزار دهنده اين تصادف بود…
نيسان وانت تا سر خيابان رفت و بعد ايستاد، من هم روشن كردم و تا پشت سرش رفتم؛ پيش داوري ام يك بحث و جدل بود، هرچند خسارت مالي چنداني وارد نشده بود.
راننده كه پياده شد، مردي بود با قد متوسط و قامت سنگين! از آنها كه وقتي سوار ماشين مي شوند ركاب ماشين را به ناله وا ميدارند. كنارم آمد، شر شر عرق مي ريخت، ساعت 2 بعد از ظهر زير آفتاب و در وانت قطعا خيلي هم گرم است….كمي هم داهنش بو مي داد وقتي حرف ميزد.
اما كنارم كه رسيد؛ آماده شده بودم براي جواب دادن به اينكه «هيچي نشده؛ خرجي نداره» يا «چرا حواست نيست» و… كه ديدم مرد محترمانه گفت: «واقعا معذرت مي خوام، چيزيتون كه نشد؟»
چند ثانيه اي ساكت بودم و بعد حيرت صورت را به لبخند تبديل و گفتم «نه… الحمدلله؛ خدا رو شكر كه به آدم نخورد، چي شده؟ قفل در ماشينتون خرابه؟»
توضيح و… به خوش و بش گذشت و بعد محترمانه خداحافظي كرديم و رفت. آدم خوبي بود؛ به ماشينم هم خسارتي وارد نشد، شده باشد هم فداي آن اخلاق قشنگ.
يك جاهايي هم در اين شهر بر خلاف عادت، رفتارهاي عجيبي ميبينيم. شايد بدبينانه كه نگاهش كنيم بايد بگوييم «خب؛ يعني بايد از رفتار محترمانه خوشحال شد؟»
پاسخ اين است كه بله، اتفاقا بايد از رفتار محترمانه خوشحال شد، بايد از نگهبانان انسانيت و خلق خوب تشكر كرد، تقدير بايد كرد. يك جاهايي در اين شهر آدم هايي هستند كه انگار مبعوث شدند براي يادآوري موضوع مهم انسانيت.
بياييد اگر شما هم ديديدشان، از آنها بابت حسن خلقشان با يك لبخند يا بخشش كوچكي تقدير كنيد، توسعه بدهيم، شايد آنچه در اين سالها فراموش شده يكبار ديگر برگدد.
****
منتشر شده در روزنامه قانون
