بایگانی

نوشته های برچسب زده شده ‘1388’

وضعیت صنعت خودروی کشور در سال 90 منتشر شد:

۲۸ فروردین ۱۳۹۱ بدون دیدگاه

رشد 218 درصدی تولید خودروهای چینی

 

در حالی که تولید خودروهای اروپایی الاصل سال گذشته رشد چندانی نداشته، حتی خودروهای ژاپنی و کره ای نظیر مزدا 3 و هیوندا نیز آنچنان رشدی نداشتند و حتی در سال 90 کاهش تیراژ را نیز تجربه کردند، تولید انواع خودروهای ام وی ام رشد قابل توجه تیراژ داشته اند.

 

آمارهای وضعیت تولید خودرو در سال 90 نشان میدهند سال قبل مجموعا یک میلیون و 412 هزار و 220 دستگاه خودروی سواری در کل کشور تولید شده که در مقایسه با تولید یک میلیون و 359 هزار و 593 دستگاهی سال 90 رشد 9/3(3ممیز9) درصدی داشته است. همچنین در سال 90 مجموعا 504 دستگاه ون، 147 دستگاه آمبولانس، 189 هزار و 217 دستگاه وانت، 3 هزار و 640 دستگاه مینی بوس و میدل باس، 2 هزار و 464  دستگاه اتوبوس و 33 هزار و 337 دستگاه کامیونت، کامیون و کشنده در کشور تولید شده است.

به جز مینی بوس و میدل باس که تولید سالانه آنها در سال قبل نزدیک 4/7(7ممیز4) درصد رشد داشته است، آمبولانس 8/39(39ممیز8)درصد، وانت 6/5(5ممیز6) درصد، اتوبوس 9/19(19ممیز9) درصد و کامیون 7/7 درصد کاهش داشته است. گفتنی آنکه در سال 1389 مجموعا 230 دستگاه ماشین آتش نشانی تولید شده بود که در سال 1390 تولید این وسیله به صفر رسیده و حکایت از کاهش 100 درصدی تولید این محصول در سال 1390 دارد.

بر اساس آنچه گفته شد، تولید جمع کل خودروهای فوق الذکر در سال 1390 نسبت به سال 1389 رشد 4/2(2ممیز4) درصدی داشته است این در حالیست که رشد تولید انواع خودرو در سال 1389 نسبت به سال 1388 برابر 5/12(12ممیز5) درصد بوده است. رشد 9/3(3ممیز9) درصدی تولید خودروی سواری در سال 90 نسبت به سال 89 نیز در حالیست که این رشد در سال 1389، نسبت به سال 1388 نزدیک به 14 درصد بوده است. مجموعه این آمارها حاکی از کند شدن روند رشد تولید خودرو در کشور است.

در حالی که تولید خودروهای اروپایی الاصل سال گذشته رشد چندانی نداشته، حتی خودروهای ژاپنی و کره ای نظیر مزدا 3 و هیوندا نیز آنچنان رشدی نداشتند و حتی در سال 90 کاهش تیراژ را نیز تجربه کردند، تولید انواع خودروهای ام وی ام رشد قابل توجه تیراژ داشته اند. به طوری که تولید ام وی ام 110 ، ایکس 33  افزایش تولید نزدیک به 692 درصدی و تولید ام وی ام 530 نزدیک به 113 درصد افزایش تولید داشته است. در این بین کاهش تولید ایران خودرو، بزرگترین خودروساز داخلی و صفر شدن تولید نیسان رونیز و زانتیا از سایپا قابل توجه است. 

 

سهم کارخانجات از مجموع تولید

سال قبل مجموعه کارخانجات ایران خودرو(شامل ایران خودروی مرکزی، خراسان، مازندران وفارس) نزدیک به 646 هزار و 783 دستگاه خودرو تولید کردند که این رقم در مقایسه با تولید 648 هزار و 117 دستگاهی سال 89 حاکی از کاهش تولید 2/0(0ممیز2) درصدی تولید ایران خودرو است.

خودروسازان بم طی سال 90 تنها 4 دستگاه خودرو تولید کردند، این کارخانه در سال 89 مجموعا 311 دستگاه خودرو تولید کرده بود که نشان دهنده کاهش 7/98(98ممیز7) درصدی تولید این کارخانه است.

خودروسازان راین که در سال 89 مجموعا 4 هزار و 500 دستگاه خودرو تولید کرده بود، در سال 90 سر جمع 2 هزار و 649 دستگاه خودرو تولید کرده که این نیز نشان دهنده کاهش 1/41(41ممیز1) درصدی تولید این خودروساز است.

خودروسازان صنعت پارس –تا÷کو بعد از تولید هزار و 254 دستگاهی در سال 1388 دیگر در سال های 89 و 90 تولیدی نداشته، بنیان توسعه صنعت خودرو- بن رو نیز در سال 88 برابر 33 دستگاه خودرو تولید کرد و دیگر در سال های 89 و 90 تولیدی نداشته است.

اما مدیران خودرو(تولید کننده انواع ام وی ام) که نماینده خودروسازان چین در ایران به شمار میرود همچنان به رشد خارق العاده ادامه میدهد. این خودرو سازی در سال 88 مجموعا 2 هزار و 929 دستگاه، در سال 89 مجموعا 8 هزار و 814 دستگاه خودرو تولید و عرضه کرده است، اما در سال 1390 با تولید انفجاری 19 هزار و 735 دستگاه تولید خود را 9/123(123ممیز9) درصد افزایش داده است. زاگرس خودرو که از 87 به این سو هیچ تولیدی نداشته است!

اما سایپا دومین کارخانه خودروسازی عمده کشور ؛ تولید خود را 9/8(8ممیز9) درصد نسبت به سال 89 افزایش داده، این خودروساز بزرگ کشور در سال 89 مجموعا 386 هزار و 140 دستگاه خودرو تولید کرده بود که این رقم در سال 90 به 420 هزار و 696 دستگاه رسیده است.

پارس خودرو نیز تولید خود را از 300 هزار و 596 دستگاه در سال 89 به 315 هزار و 918 دستگاه در سال 90 رسانده که نشان دهنده رشد 1/5(5ممیز1) درصدی تولیدات این کارخانه است.

سناباد خودروی توس که در سال 88 هیچ تولیدی نداشته در سال 89 تولید خود را به 860 دستگاه رسانده بود که در سال 90 این تولید مجددا صفر شده که کاهش 100 درصدی تولید این خودروسازی را نشان میدهد.

گروه بهمن در سال 88 مجموعا 7 هزار و 221 دستگاه خودرو تولید کرده بود که این رقم را در سال 89 به 8 هزار و 192 دستگاه رسانده بود، اما در سال قبل(1390) مجددا با کاهش 8/26(26ممیز8) درصدی تولید این خودروساز به 5 هزار و 994 دستگاه رسیده است.

کرمان موتور که در سال 88 مجموعا هزار و 805 دستگاه تولید کرده بود، سال 89 با کاهش تولید خود را به هزار و 771 دستگاه کاهش داده بود و در سال 90 با کاهش چشمگیر 1/75(75ممیز1) درصدی تولید، تیراژ خود را به 441 دستگاه رسانده است.

بر اساس آنچه گفته شد، مجموع تولید خودروسازان در حوزه خودروهای سواری در سال 88 برابر یک میلیون و 193 هزار و 240 دستگاه بوده که در سال 89 با رشد نزدیک به 14 درصدی تولید خودروی سواری در کشور به یک میلیون و 359 هزار و 593 دستگاه میرسد، در سال قبل یعنی 1390 رشد تولید کاهش یافته و به 9/3(3ممیز9) درصد میرسد و به این ترتیب مجموع تولید خودروی سواری کشور برابر یک میلیون و 412 هزار و 220 دستگاه بوده است.

 

گروه کامیون ها

ارس خودرو دیزل سال قبل با افزایش 5/51(51ممیز5) درصدی تولید خود را به 3 هزار و 255 دستگاه رسانده، ایران خودرو دیزل مجموعا 9 هزار و 139 دستگاه تولید داشته که حاکی از رشد 6/38 درصدی تولید آن در سال 90 نسبت به سال 89 است.

رخش خودرو دیزل با تولید مجموعا 655 دستگاه تولید خود را در سال 90 نسبت به سال 89 نزدیک به 9/46(46ممیز9) درصد کاهش داده است.

خودروسازان دیزلی آذربایجان که در سال 89 مجموعا 53 دستگاه تولید داشت، در سال 90 هیچ تولیدی نداشته و بنابراین با کاهش 100 درصدی تولید مواجه بوده است.

زامیاد تولید خود را از 742 دستگاه در سال 89 به 863 دستگاه در سال 90 رسانده که حاکی از رشد سالانه 3/16(16ممیز3) درصدی تولید این کارخانه است.

سایپا دیزل نیز سال قبل مجموعا 8 هزار و 568 دستگاه تولید کرده که نشان دهنده رشد 8/3(3ممیز8) درصدی تولید این کارخانه است. کاریزان خودرو نیز با با رشد 2/7(7ممیز2) درصدی تیراژ خود را به 3 هزار و 210 دستگاه در سال 90 نسبت به سال 89 رسانده است.

تولید گروه بهمن 3/47(47ممیز3) درصد کاهش داشته، بر این اساس این کارخانه در سال 90 تیراژی برابر 7 هزار و 414 دستگاه داشته است. آریا دیزل موتور با تولید 112 دستگاه رشدی 250 درصدی داشته، این کارخانه در سال 89 تنها 32 دستگاه تولید داشته است. سپهر دیزل کاوه که در سال های 88 و 89 هیچ تولیدی نداشته در سال 90 121 دستگاه تولید داشته است .

بر این اساس تولید کامیون در کشور در سال 90 مجموعا 33 هزار و 337 دستگاه بوده که با نگاهی به تولید سال 89 برابر 36 هزار و 132 دستگاه شاهد کاهش 7/7 درصدی در این گروه هستیم. گفتنی آنکه در سال 88 مجموعا 30 هزار و 556 دستگاه تولید کامیون در کشور وجود داشته است که این تولید در سال 89 بیش از 18 درصد رشد داشته است.

توليد انواع خودرو در سال 1390(براي ديدن در ابعاد بزرگتر ميتوانيد روي تصوير كليك كنيد)

توليد انواع خودرو در سال 1390(براي ديدن در ابعاد بزرگتر ميتوانيد روي تصوير كليك كنيد)

ایران خودر

در سال 90 بیشترین تولید ایران خودرو به انواع پژو 206 اختصاص داشته، به طوری که تیراژ این خودرو با رشد 4 درصدی به 167 هزار و 536 دستگاه رسیده است. پس از 206، پژو 405 قرار دارد، اگرچه تولید این خودرو 5/19(19ممیز5) کاهش داشته، اما مجموع تولید آن در کارخانجات ایران خودرو ر سال 90 بالغ بر 156 هزار و 47 دستگاه است. تولید سمند با رشد 6.2 درصدی به 141 هزار و 394 دستگاه رسیده است.

 پس از سمند پژو پارس با تیراژ 91 هزار و 533 دستگاهی قرار دارد که از رشد 6/6 درصدی تولید این خودرو خبر میدهد، تولید تندر 90 در ایران خودرو رشد 7/75(75ممیز7) درصدی داشته تا تولید این خودرو را به 32 هزار و 146 دستگاه در سال 90 برساند.تولید پژو روآ با کاهش 2/49 درصدی به 20 هزار دستگاه رسیده اما تولید پژو 207 تازه وارد محصولات ایران خودرو نیز در سال 90 نسبت به سال 89 از افت تیراژ 5/3 درصدی خبر میدهد و بر این اساس در سال 90 مجموعا 11 هزار و 172 دستگاه از این خودرو تولید شده است. تولید سوزوکی ویتارا محصول گران قیمت ایران خودرو نیز با کاهش 9/7 (7ممیز9) درصدی تولید به 4 هزار و 393 دستگاه رسیده است.

بر این اساس به ترتیب پژو روآ، پژو 405، سوزکی و پژو 207 بیشترین کاهش تولید و تندر 90، پژو پارس، سمند و پژو 206 بیشترین تولید در بین محصولات ایران خودرو را به خود اختصاص دادند.

 

پراید در سایپا و پارس خودرو صاحب رکورد تیراژ است، پس از پراید پژو 206 قرار دارد، بعد از 206 پژو 405، پس از آن سمند و بعد پژو پارس قرار دارد تندر 90 در رتبه بعدی قرار دارد. کمترین تیراژ را خودروی لوبو 1100 به خود اختصاص داده پس از آن هیوندا ورنا، ام وی ام 315 و قشقایی قرار دارند. لیفان، تینا و آوانته نیز در رتبه های بعدی کمترین تولید قرار دارند.

 

پارس خودرو

در بین خودروهای پارس خودرو، مونتاژ پراید با تیراژ 240 هزار و 923 دستگاه در صدر قرار دارد، البته مونتاژ پراید در پارس خودرو کاهش 9/6(6ممیز9) درصدی را نیز نسبت به سال 89 تجربه کرده است. تولید تندر 90 با رشد 4/88(88ممیز4) درصدی به 58 هزار و 878 دستگاه در سال 90 رسیده، همچنین پارس خودرو در این سال 11 هزار و 914 دستگاه مگان تولید کرده که از رشد 8/66(66ممیز8) درصدی تولید این محصول حکایت دارد. ماکسیما با کاهش تولید 3/4(4ممیز3) درصدی در پارس خودرو مواجه بوده، به این ترتیب تولید این خودرو به 2 هزار و 688 دستگاه در سال 90 نسبت به سال 89 رسیده است. در سال 89 مجموعا 36 دستگاه تینا در پارس خودرو تولید شده بود که با رشدی 3775 درصدی تولید آن در سال 90 به 1395 دستگاه رسیده است. همچنین تولید قشقایی از 75 دستگاه در سال 89 به 120 دستگاه در سال 90 رسیده که حاکی از رشد 60 درصدی تولید این محصول است. از دیگر سو پارس خودرو تولید نیسیان رونیز را در سال 90 به طوری کلی متوقف کرده است.

به این ترتیب بیشترین کاهش تولید در بین محصولات پارس خودرو به ترتیب از آن: رونیز، مونتاژ پراید و ماکسیما بوده و از دیگر سو بیشترین رشد تولید به تینا، تندر 90، مگان و قشقایی اختصاص داشته است.

سهم برندهاي مختلف از مجموع توليد خودروسازان(براي ديدن در ابعاد بزرگتر روي تصوير كليك كنيد)

سهم برندهاي مختلف از مجموع توليد خودروسازان(براي ديدن در ابعاد بزرگتر روي تصوير كليك كنيد)

 

سایپا

در بین محصولات سایپا پراید با تیراژ 370 هزار و 535 دستگاه همچنیان صدر نشین است، تولید این خودرو در سال 90 نسبت به سال قبل 7/3(3ممیز7) درصد رشد داشته است. تیبا با رشد 2/564(564ممیز2) درصدی در رتبه دوم قرار دارد، تیراژ این خودرو در سال 90 برابر 32 هزار و 492 دستگاه بوده، در حالی که مجموع تیراژ آن در سال 89 نزدیک به 49 هزار دستگتاه بوده است.

تولید ریو با کاهش 9/8(8ممیز9) درصدی به 17 هزار و 669 دستگاه رسیده و تولید زانتیا که در سال 89 نیز 4 هزار و 902 دستگاه از آن تولید شده بود، در سال 90 عملا صفر شده است. بر این اساس زانتیا و ریو با کاهش تولید و تیبا و پراید بیشترین افزایش تولید را در بین محصولات سایپا در سال 90 داشته اند.

خودروسازان راین، عرضه کننده هیوندا آوانته و ورنا تولید هیوندا ورنا را از 2 هزار و 129 دستگاه در سال 89 به 64 دستگاه در سال 90 رساندند که نشان دهنده کاهش 97 درصدی تولید این محصول است، همچنین تولید آوانته از 2 هزار و 371 دستگاه در سال 89 به 2 هزار و 585 دستگاه در سال 90 رسیده که نشان دهنده افزایش 9 درصدی تولید این خودرو است.

 

چینی سازها

مدیران خودرو در سال 90 مجموعا 7هزار و 379 دستگاه ام وی ام ایکس 33 تولید کرده است، این در حالیست که در سال 89 مجموعا 932 دستگاه از این خودررو تولید شده بود که نشان دهنده رشد تولید 7/691(691ممیز7) درصدی تولید این محصول است. این خودروساز شریک چین، نزدیک 3 هزار و 563 دستگاه ام وی ام 110 چهار سیلند نیز در سال 90 تولید کرده که رشدی 6/62(62ممیز6) درصدی نسبت به سال 89 داشته است.

 

مزدا3

گروه بهمن نیز که در سال 89 مجموعا 5 هزار و 994 دستگاه مزدا 3 تولید کرده بود، در سال 90 با کاهش 8/26(26ممیز8) درصدی تولید انواع مزدا 3 را به 5 هزار و 994 دستگاه رسانده است.  کرمان موتور نیز تولید لیفان را 1/75(75ممیز1) درصد در سال 90 نسبت به سال 89 کاهش داده و سال 90 مجموعا 441 دستگاه از این خودرو تولید کرده است.

 

سهامداران خیابان های ايران

بر اساس آنچه گفته شد، پراید در سایپا و پارس خودرو صاحب رکورد تیراژ است، پس از پراید پژو 206 قرار دارد، بعد از 206 پژو 405، پس از آن سمند و بعد پژو پارس قرار دارد تندر 90 در رتبه بعدی قرار دارد. کمترین تیراژ را خودروی لوبو 1100 به خود اختصاص داده پس از آن هیوندا ورنا، ام وی ام 315 و قشقایی قرار دارند. لیفان، تینا و آوانته نیز در رتبه های بعدی کمترین تولید قرار دارند.

تولید نسیان رونیز، فولکس واگن گل، زانتیا و چری در سال 90 متوقف شده، تولید لوبو، ورنا، لیفان، پژو روآ و مزدا 3 بیشترین کاهش را در بین خودروهای داخلی داشته و از دیگر سو تولید تینا، ام وی ام ایکس 33، تیبا، ام وی ام 530، تندر 90 بیشترین رشد تولید را در سال 90 نسبت به سال 89 داشته اند.

———-

اين مطلب در سايت عصر ايران مورخ 28 فروردين 91 منتشر شد

از افزایش 350درصدی درامد نفت تا تورم 180درصدی خوراكی‌ها

۲۲ تیر ۱۳۹۰ 2 دیدگاه

بانك مركزی هم دیگر گزارش از قیمت خرده فروشی مواد غذایی نمی دهد. همان گزارشهایی كه با قیمت فروشگاه های زنجیره ای فرق داشت هم دیگر از 27 خرداد بروز نشده است. نفت كه سر سفره ها نیامد، اما بنزین 80 تومانی 700 تومان شد، برق 10 تومانی 130 تومان شد، گاز 8 تومانی 225 تومان شد، تخم مرغ 1000 تومانی هم 5000 تومان شد… منصف باشیم؛ اقتصاد واقعا متحول شد.

اگر چند روزی اظهارات خارق العاده و رویایی مطرح نشود، جریان انحرافی ساكت باشد و تحلیل خارق العاده تر سیاسی در مورد آنها منتشر نشود، تازه وقت خواهیم داشت در مورد قیمت چند قلم جنس صحبت كنیم. نه رقم ها و آمار پیچیده، اجازه بدهید قیمت برق و گاز و بنزین و… تا قیمت گوجه فرنگی و تخم مرغ را بر اساس آمار های رسمی به تماشا بنشینیم.

افزایش قیمت های بالای 1000 درصدی را در كنار رشد 345 درصدی درآمدهای نفتی دولت نهم و دهم به تماشا بنشینیم. این حال و روز ماست. جریان انحرافی و اظهارات خارق و العاده یك حسن دارند، فراموش می كنیم روزگاری را كه هر لیتر بنزین 80 تومان بود و تازه از گرانی گله هم می كردیم.

یاد روزهایی كه گازوئیل 16 تومان بود بخیر، چه خبر از برق 10 تومانی، امروز كه هر كیلووات ساعت برق(متوسط) 130 تومان شده. دیگر كسی یادش نمی آید، روزهایی كه گاز را به قیمت هر متر مكعب 8 تومان مصرف می كرد، گاز را باید(به طور میانگین) امروز 225 تومان با شیوه محاسبه پلكانی از دولت تحویل گرفت. یك روز در همین تهران می شد یك شانه تخم مرغ را هزار تومان خرید، امروز اگر به قیمت 5 هزار تومان همان جنس گیر بیاید باید خوشحال بود. البته خوشحالیم كه یارانه در جیبمان است و بخشی از این تفاوت قیمت را جبران می‌كند. اما آن بخش دیگر چه؟

روزی روزگاری، خیلی قبل از امروز كه حتی مسئولان نیز قیمت مرغ را اعلام نكنند، هر كیلو مرغ را می شد حدودا 1500 تومان خرید، امروز مرغ 3 هزار تومانی باید بخریم. از گوشت 5 هزار تومانی اگر در سال 90 حرف بزنیم، احتمالا در مورد یك رویای شیرین است، چون گوشت گاو را هم امروز نمی توان كمتر از 12 هزار تومان خرید.

بانك مركزی هم دیگر گزارش از قیمت خرده فروشی مواد غذایی نمی دهد. همان گزارشهایی كه با قیمت فروشگاه های زنجیره ای فرق داشت هم دیگر از 27 خرداد بروز نشده است. نفت كه سر سفره ها نیامد، اما بنزین 80 تومانی 700 تومان شد، برق 10 تومانی 130 تومان شد، گاز 8 تومانی 225 تومان شد، تخم مرغ 1000 تومانی هم 5000 تومان شد… منصف باشیم؛ اقتصاد واقعا متحول شد.

گاز: افزایش 2712 درصدی

وقتی آقای احمدی نژاد دولت را تحویل گرفت، قیمت هر متر مكعب گاز خانگی 80 ریال بود(ابلاغ شماره 260-1/28 مورخ 5/2/83  وزیر نفت) امروز میانگین قیمت گاز در 12 پله برابر 2250 ریال است.(پشت قبض گاز توزیع شده در خردادماه امسال قیمت تعرفه نوشته شده است) این یعنی افزایش قیمت 2170 ریالی و 2712.5 درصدی.

برق: افزایش 1162 درصدی

آقای احمدی نژاد روزی كه دولت را تحویل گرفت، قیمت هر كیلووات ساعت برق خانگی ۱۰۳ ریال بود(صنعت برق ایران در سال /توانیر1385). امروز تعرفه قیمت هر كیلووات ساعت برق خانگی به صورت میانگین 1300 ریال است. (در وب سایت وزارت نیرو جدول تعرفه ها درج شده است) این یعنی افزایش  ۱۱۶۲ درصدی قیمت برق خانگی.

افزایش قیمت:  برق، گاز، بنزین، گازوئیل و مواد خوراكی در تابستان 90، نسبت به تابستان 84(برای دیدن جداول در اندازه واقعی روی آنها كلیك كنید-قیمت ها به تومان)

j1

بنزین: افزایش 587 درصدی

دكتر احمدی نژاد بنزین را به بهای هر لیتر 80 تومان از دولت خاتمی تحویل گرفت. امروز در خوشبینانه ترین حالت، میانگین قیمت بنزین نیمه یارانه ای و بی یارانه 550 تومان است. این یعنی افزایش 587 درصدی قیمت بنزین در دولت آقای احمدی نژاد. البته اگر از آن یارانه محدود بنزین 400 تومانی چشم پوشی كنیم و همان بنزین 700 تومانی را در نظر بگیریم، افزایش قیمتی برابر 775 درصد خواهیم داشت.

گازوئیل: افزایش 837 درصدی

آقای احمدی نژاد در سال 84، گازوئیل لیتری 16 تومانی را تحویل گرفت و امروز هر لیتر گازوئیل حمل و نقل و كشاورزی 150 تومان است. البته آقای رویانیان اسفند سال گذشته اعلام كرد نرخ پیش‌بینی‌ شده برای گازوئیل در زمان اجرای مرحله نخست هدفمند سازی یارانه‌ها 350 تومان بوده است كه با توجه به مشكلاتی كه برخی معادن به آن دچار شدند، نرخ تعدیلی برای گازوئیل مصرفی آن‌ها در نظر گرفته شد! از اینها كه بگذریم، یعنی در گازوئیل نیز با رشدی برابر 837 درصد مواجه هستیم.

یك نكته مهم: یارانه هم داریم

البته این نكته را باید اشاره كرد كه یارانه انرژی در جیبمان است و تكافوی بخشی از این افزایش قیمت را به نسبت قبل از هدفمندی می كند. اما بخشی از این كالاها مثل مرغ و تخم مرغ و خوراكی ها یارانه ای نیستند. به علاوه هدفمند بودن یارانه ها گام مهمی در شفاف سازی اقتصاد كشور است و جلوی قاچاق سوخت به ویزه گازوئیل را می گیرد.

درآمد دولت از فروش نفت: افزایش 345 درصدی

بر اساس اعلام بانك مركزی، درآمد دولت از محل فروش نفت در سال 1389، چیزی نزدیك به 670هزار میلیارد  ریال بوده است(درآمد ایران از محل فروش نفت در سال 89، مهر، 10خرداد 1390) در سال 1383، مجموع درآمد نفتی دولت تنها 150 و نیم هزار میلیارد ریال بوده است.

این یعنی رشد 345 درصدی درآمدهای نفتی دولت در سال 1389، نسبت به سال 1383، یعنی آخرین سال فعالیت دولت اصلاحات.

گرانی خوراكی ها: 180 درصد

بانك مركزی در 27 خردادماه امسال كلا آمار دادن و گزارش دادن از وضعیت قیمت مواد خوراكی در تهران را كنار گذاشت. پیش از آن با مراجعه به سایت این بانك، میشد قیمت خرده فروشی مواد غذایی در تهران را دید. هر چند، همان قیمت ها هم با قیمت مواد غذایی در فروشگاه هایی مثل رفاه و شهروند، كه اولی دولتی و دومی برای شهرداری بود تفاوت داشت.

در آرشیو بانك مركزی، جدول خرده فروشی مواد غذایی تا قبل از خرداد 1386 موجود نیست، اما هنوز هم در آرشیو مطبوعات قیمت دوران سال 1384 ، به نقل از گزارش های بانك مركزی موجود است.

در این بخش مقایسه ای انجام شده بین قیمت مواد غذایی اعلامی از سوی بانك مركزی به نقل از خبرگزاری فارس در هفته اول مردادماه 1384، با هفته آخر خردادماه 1390.

میانگین افزایش قیمت ها در هفته آخر خردادماه امسال، در مقایسه با هفته اول مردادماه سال 84(ابتدای ریاست جمهوری دكتر احمدی نژاد) حدود 180 درصد است.

به ترتیب گروه های: تخم مرغ با 307 درصد، گوشت قرمز با 201.6 درصد، سبزیجات با 199.3 درصد، برنج با 191 درصد، روغن با 153.5، قند و شكر با 146.5 درصد، لبنیات با 112.9 درصد، گوشت مرغ با 110.5 درصد و چای با 71.4 درصد، در آخرین هفته خرداد ماه امسال، در مقایسه با اولین هفته از اولین ماه آغاز به كار دكتر احمدی نژاد افزایش قیمت داشتند.

انگور، سیب گلاب و خربزه به ترتیب با: 459.1 درصد، 384.8 درصد و 359.5 درصد در بین اقلام مورد بررسی در اینجا صاحب بیشترین افزایش قیمت ها و  پنیر پاستوریزه، پرتقال درجه یك و شیر، به ترتیب با: 33.2 درصد، 48.7 درصد و 66.6 درصد كمترین رشد قیمت ها را داشتند. ریز قیمت ها و تغییرات را می توانید در نمایه ها و جداول مشاهده كنید.

جدول متوسط قیمت برخی اقلام خوراكی در تهران در مرداد 84 و خرداد 90

j5

توضیح: واحد تمامی اقلام به جز: پنیر پاستوریزه، تخم مرغ، چای، روغن نباتی جامد و مایع كه به ترتیب: بسته 450 گرمی، شانه دو كیلویی، بسته 500 گرمی، حلب 5 كیلویی و لیتر هستند، كیلو است.

———-

این مطلب در سایت آینده، مورخ 21 تیرماه 1390، با کد 32401 منتشر شد.

واردات احمدی نژاد 2.5 برابر متوسط واردات

۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۰ 1 دیدگاه

نفت 100 دلاری صادر كردیم و كالای چینی وارد كردیم. ن امارات را اولین صادر كننده كالا به كشورمان كردیم كه حالا ادعای جزایر سه گانه و خلیج جعلی كند، ، تا كارگر ایرانی بیكار بماند و كارگاه كفش تبریزی از رونق بیافتد… دل دلسوزان تولید در این شش سال خون شد، كه ایا ما فضولات دام و طیور هم نداشتیم كه باید آن را هم وارد می كردیم؟

جالب است كه 43 درصد از كل واردات جمهوری اسلامی ایران (تقریبا از بدو تاسیس تا كنون) تنها در 6 سال دولت احمدی نژاد انجام شده است؛ دولتی كه اتفاقا بیش از تمام دولت های قبلی در خصوص عدالت، توجه به تولید، جلوگیری از تجمل گرایی، مبارزه با تبدیل بازارهای ایران به محل فروش كالاهای امپریالیسم و استكبار جهانی و… حساسیت نشان داده است.

زمانی كه مراجع و رهبری وارد مساله واردات می شوند و نسبت به كثرت كالاهای وارداتی و آسیب آن به تولید داخلی هشدار می دهند و از سوی دیگر، كارگران برای دریافت حقوق عقب افتاده خود جلوی ریاست جمهوری تجمع می‌كنند، دیگر مساله واردات مساله پر شدن جیب عده ای نوظهور نوكیسه و سیاه بختی كارگران یك كارخانه نیست؛ موضوع، موضوعی ملی به شمار می رود.

رشد واردات در كشور اگر در زمان رونق اقتصادی رخ دهد، كه تولید خود آن كشور مناسب است و وارداتش یا برای تامین مواد اولیه باشد، یا برای تامین بخشی از نیازهای خود كه تولید آنها در داخل كشور صرفه اقتصادی ندارد، معقول به نظر می رسد.

اما در كشوری مثل ایران، كه اگر نفت را از صادرات آن بگیریم، چیز زیادی باقی نخواهد ماند، واردات چونان سم مهلكی است كه آرام آرام اشتغال را می خورد، چرخ كارخانه ها را از كار باز می دارد و نهایتا امنیت اقتصادی مردم جامعه را بر هم می زند.

جمهوری اسلامی ایران، شعار مبارزه با استكبار را بیش از 30 سال است مطرح می كند، خاصه در شش سال گذشته، لااقل در عرصه شعار چیزی در نفی امپریالیسم و مقابله با جامعه مصرفی غرب كم گذاشته نشده.

اما این جالب است كه در 30 سال پس از انقلاب اسلامی ایران، در هیچ دولتی چون دولت عدالت محور رشد واردات مشاهده نمی شود!  حتی در دوران هاشمی رفسنجانی كه همیشه متهم به رواج مصرف گرایی و ورود كالاهای غربی می شود، رشد واردات طی 8 سال 55 درصد بوده، این در حالی است كه تنها در شش سال ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد، رشد واردات ـ آن هم در مقایسه با 8 سال قبلی ـ بیش از 98 درصد رشد داشته است.

دوران موسوی: كاهش واردات
اگر دولت های موقت و بنی صدر و رجایی را كه هریك در دوران التهاب بودند و عمر كوتاهی داشتند، فاكتور بگیریم، از سال 1360 تا كنون، تنها دولتی كه در آن واردات كاهش داشته است، دولت میرحسین موسوی بوده است.

در این دوران میانگین رشد سالانه واردات 4.47-(منفی 4ممیز 47) درصد بوده است.  در سال 1360، مجموعا 13515 میلیون دلار واردات داشته ایم كه این میزان در سال 1361 با كاهش بیش از 12 درصدی به 11845 میلیون دلار می رسد.

به گزارش آینده، در سال 1362، واردات كشور بیش از 52 درصد رشد داشته و به رقم 18103 میلیون دلار می رسد، این افزایش واردات به زودی جبران می‌شود!

در سال 1363، با حدود 20 درصد كاهش، واردات به 14494 میلیون دلار می رسد و در سال بعد یعنی 1364، جمع واردات كشورمان 11408 میلیون دلار بوده است كه در مقایسه با سال قبل بیش از 21 درصد كاهش داشته است.

در سال 65 واردات باز هم كاهش دارد و با حدود 18 درصد كاهش به 9355 میلیون دلار می رسد. در سال 1366 واردات رشد كمتر از یك درصد داشته و به 9369 میلیون دلار می رسد. در 1367، واردات بیش از 12 درصد كاهش داشته و به رقم 8177 میلیون دلار می رسد.

در این دوره، بیشترین كاهش واردات در سال 1364 رخ داده و بیشترین رشد ـ و تقریبا تنها رشد – واردات در سال 1362 بوده است. جمع واردات در دوران میرحسین موسوی چیزی حدود 96266 میلیون دلار بوده است، این به آن معناست كه میانگین واردات در این دوران سالانه حدود 12033 میلیون دلار بوده است.

دولت هاشمی: دولت اول صعود، دولت دوم سقوط
سال 1368 سال پایان كار دولت میرحسین موسوی و آغاز به كار دولت هاشمی است كه به دولت سازندگی شهرت یافت. 8 سال جنگ تحمیلی به پایان رسیده و دیگر چشم مردم به آسمان و پرنده های جنگنده دشمن نگران نیست، نوبت سازندگی رسیده است.

اگر چه با نگاهی به دوران سخت و ناگوار اقتصادی جنگ تحمیلی بسیاری بر آنند كه در دولت هاشمی تجمل گرایی و توجه به مصرف و واردات كالا از كشورهای امپریالیسم رو به فزونی گذاشته است، اما توجه داشته باشید در مقابل افزایش 98 و نیم درصدی 6 سال كار احمدی نژاد در برابر 8 سال خاتمی، واردات در دوران ساله هاشمی رفسنجانی در برابر دوران  ساله میرحسین موسوی كه تقریبا در آن وراداتی به كشور وجود نداشته است، تنها 55 درصد افزایش داشته است! از سوی دیگر میانگین درصد رشد واردات كشورمان در  سال دولت سازندگی 13 درصد بوده است كه رقم بالایی به نظر نمی رسد.

سال 1370، شاهد بیشترین رشد واردات در دوران سازندگی هستیم و در سال های: 1372 و 1373، شاهد كاهش واردات نیز هستیم.

12 مرداد سال 1368، هاشمی رفسنجانی رسما دولت را تحویل می‌گیرد. در این سال مجموعا 12807 میلیون دلار كالا به كشور وارد می شود كه در مقایسه با سال قبل بیش از 56 درصد رشد نشان می‌دهد. در سال بعد، یعنی دومین سال دولت سازندگی با بیش از 46 درصد افزایش، ارزش كل وارادت كشورمان به 18722 میلیون دلار می رسد.

سال 1370 بیشترین رشد واردات در دوران هاشمی به چشم می خورد: حدود 85 و نیم درصد افزایش واردات به كشور، ارزش كل واردات را به 29677 میلیون دلار می رساند.

سال 1371، درصد رشد ناچیز و كمتر از یك درصد است و تقریبا رقم سال قبل تثبیت می شود، در این سال ارزش واردات كشورمان برابر 29870 میلیون دلار بوده است.

در 1372 كه هاشمی برای بار دوم رئیس جمهور ایران می شود، برای اولین بار در دوران وی كاهش حدود 33 درصدی واردات به چشم می خورد. در این سال ارزش كل وارداتمان 20037 میلیون دلار ثبت شده است. در سال بعدی یعنی 1373، بازهم روند كاهش واردات با شیب تندتری ادامه می یابد و با بیش از 42 درصد به 11570میلیون دلار می رسد.

1374، واردات رشد 4 و نیم درصدی دارد، اما بازهم ارزش آن به دوران اول ریاست جمهوری هاشمی نمی رسد، كل وارداتمان در این سال برابر 12082 میلیون دلار بوده است.

سال 1375، دیگر اواخر عمر ریاست جمهوری هاشمی است كه واردات باز هم رشد حدود 20 درصدی را تجربه می كند و به 14467 میلیون دلار می رسد، هنوز هم تا رسیدن به ارزش وادات در سال های دوران نخست ریاست جمهوری هاشمی راه درازی باقی مانده است.

خاتمی: دوران اعتدال وارداتی
اگر دور نخست ریاست جمهوری هاشمی دوران رشد واردات و دور دوم آن، دوران كاهش واردات باشد، در دوران اصلاحات درست برعكس این موضوع مشاهده می شود. در دوران سیدمحمدخاتمی، واردات تغییر چندانی با دوران قبل نمی‌كند، این مجموع ماجراست. در واقع در فاصله سال های 1376 تا 1384، اگرچه واردات افت و خیز زیادی داشته، اما مجموعا در این هشت سال تنها 2.82(2ممیز82) درصد رشد واردات به چشم می خورد. متوسط رشد واردات سالانه در دوران خاتمی برابر 13 درصد است. در این دوران مجموعا 153445میلیون دلار كالا به كشورمان وارد شده است.

بیشترین كاهش واردات در دوران خاتمی در سال 1378 به چشم می خورد و بیشترین رشد واردات در سال 1383 مشاهده می شود.

به گزارش آینده، در مردادماه 1376، خاتمی رسما دولت را تحویل می گیرد. در این اولین سال، واردات كشورمان با نزدیك به 6 درصد كاهش به 13633 میلیون دلار می رسد. در سال 1377 رشد نیم درصدی مشاهده می شود و باید گفت رقم سال قبل در 13708 میلیون دلار تثبیت شده است. 1378 می رسد تا بیشترین كاهش واردات در دوران اصلاحات رقم بخورد، واردات كشورمان با نزدیك به 12 و نیم درصد كاهش به 11972 میلیون دلار می رسد.

سال 1374، آخرین سال اولین دولت اصلاحات است، در این سال با بیش از 10 درصد افزایش، واردات كشورمان به بیش از 13186 میلیون دلار می رسد. سال 1380، سید محمدخاتمی برای دومین بار رئیس جمهور ایران می شود، در این سال واردات رشد 30 و نیم درصدی دارد و به 17198 میلیون دلار می رسد.

در سال بعد، بازهم رشد واردات را شاهد هستیم با 26 و نیم درصد، عدد واردات به كشورمان به 21761 میلیون دلار می رسد. در سال 1382 واردات ایران بیش از 22 درصد رشد دارد و به 26597 میلیون دلار می رسد. در سال 83، یعنی آخرین سال كار دولت اصلاحات، واردات با 33 درصد افزایش، آخرین رشد خود در دوران اصلاحات را تجربه و به 35388 میلیون دلار می رسد.

1384: احمدی نژاد صاحب رتبه برتر
شاید اگر تنها تعداد دفعاتی كه روسای دولت ها از ازابتدای دهه 60 تا كنون، طی سه دهه از عدالت یاد كردند را بشماریم، احمدی نژاد با اختلاف حیرت آوری صاحب رتبه اول باشد. همچنین است سخنرانی در دفاع از حقوق كارگران و مستضعفان جامعه، در مقابل احمدی نژاد صاحب بالاترین میزان رشد واردات نیز هست، وارداتی كه به زعم بزرگان نظام، سم مهلك اقتصاد كشور است، وارداتی كه به عقیده كارشناسان و نقطه نظر رجال كشوری علت اصلی بیكاری كارگران است. ممكن است گفته شود این واردات با هدف كنترل قیمتها انجام شده، اما باید نتایج واردات در اشتغال هم لحاظ می گردید.

احمدی نژاد تنها در 6 سال به این رتبه حیرت آور در مقابل دولت های 8 ساله دیگر دست یافته و اگر دو سال دیگر بگذرد، قاعدتا رتبه خارق العاده تری را به نام خود ثبت خواهد كرد.

حتما شما هم افزایش واردات از پرچم كشورمان تا عسل را مشاهده كردید، ما فضولات دام هم در این دوران وارد كردیم(كه اسناد آن هم موجود است)

به هر تقدیر، احمدی نژاد طی تنها 6 سال تكیه بر صندلی ریاست هیات دولت، توانسته واردات ایران را بیش از 98 و نیم درصد و نزدیك به 100 درصد در مقایسه با دولت 8 ساله خاتمی افزایش دهد.

این رشد حتی در دولت  هاشمی رفسنجانی كه معتقد به اقتصاد آزاد بوده و همواره از سوی هواداران دولت به افزایش تجمل گرایی متهم می‌شود نیز مشاهده نشده، در واقع دولتی آنچنان معتقد به اقتصاد آزاد پس از دولتی به شدت چپ(از نظر اقتصادی) تنها 50 درصد رشد واردات داشته، این در حالیست كه احمدی نژاد معتقد به جلوگیری از مصرف گرایی و مقابله با امپریالیسم و… در شش سال ریاست دولت واردات را نزدیك به 100 درصد افزایش داده است.

نفت 100 دلاری صادر كردیم و كالای چینی وارد كردیم. نفت صد دلاری صادر كردیم و امارات را اولین صادركننده كالا به كشورمان كردیم كه حالا ادعای جزایر سه گانه و خلیج جعلی كند، نفت صد دلاری صادر كردیم و كالای چینی وارد كردیم، تا كارگر ایرانی بیكار بماند و كارگاه كفش تبریزی از رونق بیافتد… دل دلسوزان تولید در این شش سال خون شد، كه آیا ما فضولات دام و طیور هم نداشتیم كه باید آن را هم وارد می كردیم؟

ما در این 6 سال از واردات نخود از اتیوپی، شال و روسری از زیمبابوه، عسل مصنوعی از سوازیلند، لوبیا قرمز از میانمار، كود حیوانی از لتونی، زغال از نیجریه، پیت و قوطی از سودان و… به كشور وارد كردیم. (واردات كود احشام و موی انسان از زیر پون، روزنامه پول،  مورخ 20 دیماه 1388)

ارزش واردات كمتر از 6 سال دولت احمدی نژاد برابر 304607 میلیون دلار است كه تقریبا دو برابر تمام  سال دولت خاتمی، دو و نیم برابر دولت هاشمی و سه برابر دولت موسوی است.

واردات طی این 6 سال به جز كاهش جزئی سال 1388، همواره رشد داشته است. در سال 1384، واردات به كشورمان با حدود 11 درصد افزایش به 39247  میلیون دلار می رسد.

به گزارش آینده، در سال 1385 واردات حدود 6 درصد رشد دارد و به 41722 میرسد. در سال 1386، شاهد بیشترین رشد سالانه در دولت عدالت محور هستیم و با 16 درصد افزایش، ارزش واردات به كشورمان به 48438 میلیون دلار می رسد.

در سال 1387، با 15 و نیم درصد افزایش، ارزش وارداتمان به 56042 میلیون دلار می رسد . در سال 1388، نوبت به دومین دور ریاست احمدی نژاد می رسد، در این سال واردات كاهش جزئی 2 درصدی دارد تا به 54792 میلیون دلار برسد، اما از فروردین تا اسفند 1389، این كاهش به خوبی جبران می شود و در این  ماه، حدود 16 و نیم درصد افزایش داشته تا به 64364 میلیون دلار برسد.

جمع بندی
طی سه دهه گذشته، مجموعا 703 میلیارد و 550 میلیون و 671 هزار و 100 دلار كالا به كشورمان وارد شده است. میانگین ارزش واردات سالانه در 7 و نیم دولت مورد بررسی در اینجا 23 میلیارد و 451 میلیون و 689 هزار دلار بوده است. از سویی، بررسی ها نشان می دهد، میانگین رشد سالانه واردات در ایران برابر 8.52(8ممیز52) درصد بوده است.

نگاهی به ارزش واردات طی مدت مذكور نشان می‌دهد در دوران 6 ساله احمدی نژاد ارزش واردات با بیش از 304 میلیارد و 607 میلیون و 321 هزار و 100 دلاربه تنهایی تقریبا با ارزش واردات تمام سه دولت 8 ساله دیگر برابری میكند.

به بیانی ارزش واردات در این شش سال برابر با 43 درصد ارزش كل واردات ایران از ابتدای دهه 60 تاكنون است. دولت خاتمی با 22 درصد، دولت هاشمی با 21 درصد و دولت میرحسین موسوی با 14 درصد، در رتبه های بعدی قرار دارند.

افزایش قابل توجه واردات، تعطیلی كارگاه های كوچك و به تبع آن، افزایش شمار كارگران بیكار موجب می شود تا دشمنان نظام از این فرصت ها استفاده كنند و گروه های چپ در پی فضا سازی برایند. بی شك كنترل واردات و بها دادن به تولید داخلی می تواند نقش بسازیی در جلوگیری این شرایط داشته باشد.

واردات و صادرات، دو اهرم شناخته شده در جهان امروز هستند و هیچ كشوری خود ا بی نیاز از این دو اهرم نمی داند، اما برای ایرانی كه ادعای “درحال توسعه” بودن را دارد و از سویی ایدئولوزی آن بر تقابل با جهان مصرفی قرار گرفته است، زیاد مناسبت ندارد كه ان حجم واردات را داشته باشد، صادراتش به مواد خام و نفتی محدود شود و از سوی دیگر تولید آنچنانی نداشته باشد.

نگاهی كنید به تراز تجاری كلی كشورمان طی این چهار سال. در مجموع تراز تجاری ایران در مدت فعالیت محمود احمدی نژاد از ابتدا تاكنون حكایت از وضعیت 74 به 26 درصدی به نفع واردات دارد.
بدترین وضعیت در سال 84 بوده و بهترین شرایط را از فروردین تا اسفند 1389 تجربه كرده ایم. علی رغم ادعاهای مطرح شده در خصوص رشد فوق العاده صادرات، تراز تجاری كشورمان نشان میدهد، در مقایسه با فزونی واردات، صادرات رشد آنچنانی نداشته و با تمام تبلیغات انجام شده، از سال 1384، كه تراز 79 به 21 درصد به نفع واردات سنگینی میكرده است، به گزارش اینده در 11 ماهه سال گذشته(كه آخرین آمار تجاری در دست است) این تراز تنها 8 درصد جابجا شده و به 71 به 29 رسیده است و هنوزآمار سال 89 به طور كامل منتشر نشده تا قضاوت صحیحی انجام شود.

این دیگر ادعای مشتی منتقد، بدخواه دولت و.. نیست، رهبری نظام شخصا به وضعیت واردات، ورود و صریحا انتقاد كردند و خواهان بها دادن به تولید داخلی شدند.
كارگران بیكار، كارخانه های تعطیل، هدفمندی یارانه ها و وضعیت تورم و… همگی نشان می‌دهند امروز باید كاری كرد، تا وضعیت از این بغرنج تر نشود. دست كم چشم ها را باید باز كرد تا عدالت را در معیارهای عینی و واقعی بررسی كرد، اگر نه شعار جذاب و مردم پسند عدالت دادن، چندان كار مشكلی نیست!

————-
تمامی اطلاعات این گزارش، اعم از آمار واردات طی سال های 1360تاكنون از مركز آمار بانك مركزی و گمرك جمهوری اسلامی ایران استخارج شده است.

** این مطلب در سایت آینده مورخ 12 اردیبهشت 1390 منتشر شد