بایگانی

نوشته های برچسب زده شده ‘1389’

از افزایش 350درصدی درامد نفت تا تورم 180درصدی خوراكی‌ها

۲۲ تیر ۱۳۹۰ 2 دیدگاه

بانك مركزی هم دیگر گزارش از قیمت خرده فروشی مواد غذایی نمی دهد. همان گزارشهایی كه با قیمت فروشگاه های زنجیره ای فرق داشت هم دیگر از 27 خرداد بروز نشده است. نفت كه سر سفره ها نیامد، اما بنزین 80 تومانی 700 تومان شد، برق 10 تومانی 130 تومان شد، گاز 8 تومانی 225 تومان شد، تخم مرغ 1000 تومانی هم 5000 تومان شد… منصف باشیم؛ اقتصاد واقعا متحول شد.

اگر چند روزی اظهارات خارق العاده و رویایی مطرح نشود، جریان انحرافی ساكت باشد و تحلیل خارق العاده تر سیاسی در مورد آنها منتشر نشود، تازه وقت خواهیم داشت در مورد قیمت چند قلم جنس صحبت كنیم. نه رقم ها و آمار پیچیده، اجازه بدهید قیمت برق و گاز و بنزین و… تا قیمت گوجه فرنگی و تخم مرغ را بر اساس آمار های رسمی به تماشا بنشینیم.

افزایش قیمت های بالای 1000 درصدی را در كنار رشد 345 درصدی درآمدهای نفتی دولت نهم و دهم به تماشا بنشینیم. این حال و روز ماست. جریان انحرافی و اظهارات خارق و العاده یك حسن دارند، فراموش می كنیم روزگاری را كه هر لیتر بنزین 80 تومان بود و تازه از گرانی گله هم می كردیم.

یاد روزهایی كه گازوئیل 16 تومان بود بخیر، چه خبر از برق 10 تومانی، امروز كه هر كیلووات ساعت برق(متوسط) 130 تومان شده. دیگر كسی یادش نمی آید، روزهایی كه گاز را به قیمت هر متر مكعب 8 تومان مصرف می كرد، گاز را باید(به طور میانگین) امروز 225 تومان با شیوه محاسبه پلكانی از دولت تحویل گرفت. یك روز در همین تهران می شد یك شانه تخم مرغ را هزار تومان خرید، امروز اگر به قیمت 5 هزار تومان همان جنس گیر بیاید باید خوشحال بود. البته خوشحالیم كه یارانه در جیبمان است و بخشی از این تفاوت قیمت را جبران می‌كند. اما آن بخش دیگر چه؟

روزی روزگاری، خیلی قبل از امروز كه حتی مسئولان نیز قیمت مرغ را اعلام نكنند، هر كیلو مرغ را می شد حدودا 1500 تومان خرید، امروز مرغ 3 هزار تومانی باید بخریم. از گوشت 5 هزار تومانی اگر در سال 90 حرف بزنیم، احتمالا در مورد یك رویای شیرین است، چون گوشت گاو را هم امروز نمی توان كمتر از 12 هزار تومان خرید.

بانك مركزی هم دیگر گزارش از قیمت خرده فروشی مواد غذایی نمی دهد. همان گزارشهایی كه با قیمت فروشگاه های زنجیره ای فرق داشت هم دیگر از 27 خرداد بروز نشده است. نفت كه سر سفره ها نیامد، اما بنزین 80 تومانی 700 تومان شد، برق 10 تومانی 130 تومان شد، گاز 8 تومانی 225 تومان شد، تخم مرغ 1000 تومانی هم 5000 تومان شد… منصف باشیم؛ اقتصاد واقعا متحول شد.

گاز: افزایش 2712 درصدی

وقتی آقای احمدی نژاد دولت را تحویل گرفت، قیمت هر متر مكعب گاز خانگی 80 ریال بود(ابلاغ شماره 260-1/28 مورخ 5/2/83  وزیر نفت) امروز میانگین قیمت گاز در 12 پله برابر 2250 ریال است.(پشت قبض گاز توزیع شده در خردادماه امسال قیمت تعرفه نوشته شده است) این یعنی افزایش قیمت 2170 ریالی و 2712.5 درصدی.

برق: افزایش 1162 درصدی

آقای احمدی نژاد روزی كه دولت را تحویل گرفت، قیمت هر كیلووات ساعت برق خانگی ۱۰۳ ریال بود(صنعت برق ایران در سال /توانیر1385). امروز تعرفه قیمت هر كیلووات ساعت برق خانگی به صورت میانگین 1300 ریال است. (در وب سایت وزارت نیرو جدول تعرفه ها درج شده است) این یعنی افزایش  ۱۱۶۲ درصدی قیمت برق خانگی.

افزایش قیمت:  برق، گاز، بنزین، گازوئیل و مواد خوراكی در تابستان 90، نسبت به تابستان 84(برای دیدن جداول در اندازه واقعی روی آنها كلیك كنید-قیمت ها به تومان)

j1

بنزین: افزایش 587 درصدی

دكتر احمدی نژاد بنزین را به بهای هر لیتر 80 تومان از دولت خاتمی تحویل گرفت. امروز در خوشبینانه ترین حالت، میانگین قیمت بنزین نیمه یارانه ای و بی یارانه 550 تومان است. این یعنی افزایش 587 درصدی قیمت بنزین در دولت آقای احمدی نژاد. البته اگر از آن یارانه محدود بنزین 400 تومانی چشم پوشی كنیم و همان بنزین 700 تومانی را در نظر بگیریم، افزایش قیمتی برابر 775 درصد خواهیم داشت.

گازوئیل: افزایش 837 درصدی

آقای احمدی نژاد در سال 84، گازوئیل لیتری 16 تومانی را تحویل گرفت و امروز هر لیتر گازوئیل حمل و نقل و كشاورزی 150 تومان است. البته آقای رویانیان اسفند سال گذشته اعلام كرد نرخ پیش‌بینی‌ شده برای گازوئیل در زمان اجرای مرحله نخست هدفمند سازی یارانه‌ها 350 تومان بوده است كه با توجه به مشكلاتی كه برخی معادن به آن دچار شدند، نرخ تعدیلی برای گازوئیل مصرفی آن‌ها در نظر گرفته شد! از اینها كه بگذریم، یعنی در گازوئیل نیز با رشدی برابر 837 درصد مواجه هستیم.

یك نكته مهم: یارانه هم داریم

البته این نكته را باید اشاره كرد كه یارانه انرژی در جیبمان است و تكافوی بخشی از این افزایش قیمت را به نسبت قبل از هدفمندی می كند. اما بخشی از این كالاها مثل مرغ و تخم مرغ و خوراكی ها یارانه ای نیستند. به علاوه هدفمند بودن یارانه ها گام مهمی در شفاف سازی اقتصاد كشور است و جلوی قاچاق سوخت به ویزه گازوئیل را می گیرد.

درآمد دولت از فروش نفت: افزایش 345 درصدی

بر اساس اعلام بانك مركزی، درآمد دولت از محل فروش نفت در سال 1389، چیزی نزدیك به 670هزار میلیارد  ریال بوده است(درآمد ایران از محل فروش نفت در سال 89، مهر، 10خرداد 1390) در سال 1383، مجموع درآمد نفتی دولت تنها 150 و نیم هزار میلیارد ریال بوده است.

این یعنی رشد 345 درصدی درآمدهای نفتی دولت در سال 1389، نسبت به سال 1383، یعنی آخرین سال فعالیت دولت اصلاحات.

گرانی خوراكی ها: 180 درصد

بانك مركزی در 27 خردادماه امسال كلا آمار دادن و گزارش دادن از وضعیت قیمت مواد خوراكی در تهران را كنار گذاشت. پیش از آن با مراجعه به سایت این بانك، میشد قیمت خرده فروشی مواد غذایی در تهران را دید. هر چند، همان قیمت ها هم با قیمت مواد غذایی در فروشگاه هایی مثل رفاه و شهروند، كه اولی دولتی و دومی برای شهرداری بود تفاوت داشت.

در آرشیو بانك مركزی، جدول خرده فروشی مواد غذایی تا قبل از خرداد 1386 موجود نیست، اما هنوز هم در آرشیو مطبوعات قیمت دوران سال 1384 ، به نقل از گزارش های بانك مركزی موجود است.

در این بخش مقایسه ای انجام شده بین قیمت مواد غذایی اعلامی از سوی بانك مركزی به نقل از خبرگزاری فارس در هفته اول مردادماه 1384، با هفته آخر خردادماه 1390.

میانگین افزایش قیمت ها در هفته آخر خردادماه امسال، در مقایسه با هفته اول مردادماه سال 84(ابتدای ریاست جمهوری دكتر احمدی نژاد) حدود 180 درصد است.

به ترتیب گروه های: تخم مرغ با 307 درصد، گوشت قرمز با 201.6 درصد، سبزیجات با 199.3 درصد، برنج با 191 درصد، روغن با 153.5، قند و شكر با 146.5 درصد، لبنیات با 112.9 درصد، گوشت مرغ با 110.5 درصد و چای با 71.4 درصد، در آخرین هفته خرداد ماه امسال، در مقایسه با اولین هفته از اولین ماه آغاز به كار دكتر احمدی نژاد افزایش قیمت داشتند.

انگور، سیب گلاب و خربزه به ترتیب با: 459.1 درصد، 384.8 درصد و 359.5 درصد در بین اقلام مورد بررسی در اینجا صاحب بیشترین افزایش قیمت ها و  پنیر پاستوریزه، پرتقال درجه یك و شیر، به ترتیب با: 33.2 درصد، 48.7 درصد و 66.6 درصد كمترین رشد قیمت ها را داشتند. ریز قیمت ها و تغییرات را می توانید در نمایه ها و جداول مشاهده كنید.

جدول متوسط قیمت برخی اقلام خوراكی در تهران در مرداد 84 و خرداد 90

j5

توضیح: واحد تمامی اقلام به جز: پنیر پاستوریزه، تخم مرغ، چای، روغن نباتی جامد و مایع كه به ترتیب: بسته 450 گرمی، شانه دو كیلویی، بسته 500 گرمی، حلب 5 كیلویی و لیتر هستند، كیلو است.

———-

این مطلب در سایت آینده، مورخ 21 تیرماه 1390، با کد 32401 منتشر شد.

افزایش قیمت مواد غذایی از ابتدای سال 90 تاکنون

۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۰ 1 دیدگاه

از افزایش 108 درصدی تخم مرغ تا افزایش قیمت 126 درصدی سیب

هفته منتهی به 16 اردیبهشت بیشترین افزایش قیمت و هفته منتهی به دوم اردیبهشت شاهد کمترین افزایش قیمت در این سبد بوده ایم. به ترتیب در هفته های: منتهی به 16 اردیبهشت با 95/27(27 ممیز97) درصد، منتهی به نهم اردیبهشت با 92/25(25ممیز92) درصد، هفته منتهی به 19 فروردین با  47/25(25 مییز 47) درصد، هفته منتهی به 26 فروردین با 46/24(24 ممیز46) درصد و هفته منتهی به دوم اردیبهشت با 30/25(25ممیز30) درصد، شاهد افزایش قیمت ها بودیم.

در یک نگاه کلی میتوان بر اساس آمارهای هفتگی بانک مرکزی از قیمت خرده فروشی مواد غذایی در پایتخت چنین نتیجه گرفت که در مجموع میانگین افزایش قیمت مواد خوراکی در تهران حدود 26 درصد از ابتدای سال 90 تا کنون، نسبت به مدت مشابه سال پیش افزایش داشته است.

تازه در این جداول قیمت “نان” ذکر نشده است. بر اساس این جداول به ترتیب گروه های: تخم مرغ با 99 درصد، میوه با 48 درصد، حبوبات با 27 درصد، روغن با 26 درصدت، سبزیجات با 24 درصد، برنج با 16 درصد، قند و شکر با 14 درصد، گوشت قرمز با 10 درصد، گوشت مرغ با 9 درصد، چای با 6 درصد و لبنیات با 7 درصد افزایش، یازده گروهی هستند که در 5 هفته اخیر(از اولین هفته سال جدید یعنی 19 فروردین که آمار منتشر شده است تا 16 اردیبهشت که اخرین امار منتشر شده است) افزایش قیمت داشتند.

kol

برای دیدن جداول و نمودار های این صفحه در ابعاد بزرگتر روی آنها کلیک کنید

هفته منتهی به 16 اردیبهشت بیشترین افزایش قیمت و هفته منتهی به دوم اردیبهشت شاهد کمترین افزایش قیمت در این سبد بوده ایم. به ترتیب در هفته های: منتهی به 16 اردیبهشت با 95/27(27 ممیز97) درصد، منتهی به نهم اردیبهشت با 92/25(25ممیز92) درصد، هفته منتهی به 19 فروردین با  47/25(25 مییز 47) درصد، هفته منتهی به 26 فروردین با 46/24(24 ممیز46) درصد و هفته منتهی به دوم اردیبهشت با 30/25(25ممیز30) درصد، شاهد افزایش قیمت ها بودیم.

گروه تخم مرغ در هفته منتهی به 16 اردیبهشت با افزایش 108 درصدی صاحب رتبه اول افزایش قیمت ها و گروه لبنیات با افزایش 8/2(2ممیز8) درصدی در هفته منتهی به 19 فروردین کمترین رشد قیمت را داشته است.

nemodar-kol-goroh-zaman

لبنیات: افزایش 5 و نیم درصدی

labaniyat

در بین گروه های های مورد ذکر در گزارش، لبنیات کمترین و تخم مرغ بیشترین افزایش قیمت را داشته است. ماست پاستوریزه در هفته اول مورد بررسی این گزارش 2/1(یک ممیز2) درصد، در هفته دوم 1/6(6ممیز1) درصد، در هفته سوم 1/6(6ممیز1) درصد، در هفته چهارم 8/7(7ممیز8) درصد و در هفته پنجم 5/8(8ممیز 5) درصد افزایش نسبت به هفته های مشابه در سال 89 داشته اند.

ماست پاستوریزه در هفته اول بدون افزایش، در هفته دوم 5/3(3ممیز 5) درصد، در هفته سوم 5/3(3ممیز 5) درصد، در هفته چهارم 5/3(3ممیز5) درصد و در هفته پنجم 3/5(5ممیز3) درصد ، نسبت به هفته های منشابه سال قبل افزایش داشته است.

پنیر باز(غیر پاستوریزه) در هفته اول 9/4(4ممیز9) درصد، در هفته دوم 9/5(5ممیز9) درصد، در هفته سوم 7/6(6ممیز7) درصد، در هفته چهارم 3/6(6ممیز3) درصد و در هفته پنجم 3/7(7ممیز3) درصد نسبت به هفته های مشابه در سال 89 افزایش قیمت داشته است.

پنیره پاستوریزه تنها در هفته اول(یعنی هفته منتهی به 19 فروردین 1390) 1/0(0ممیز1) درصد افزایش قیمت داشته و در هفته های بعدی تفاوت قیمتی نداشته است.

کره پاستوریزه در هفته نخست 5/21(21ممیز5) دردص، در هفته دوم 31 درصد، در هفته سوم 2/35(35ممیز2) دردص، در هفته چهارم 8/49(49ممیز8) درصد و در هفته پنجم 8/47(47ممیز8) درصد افزایش قیمت داشته است.  شیر استرلیزه تغییر قیمتی نداشته است و از شیر پاستوریزه نیز قیمتی در این جدول درج نشده است.

تخم مرغ: 99 درصد افزایش

اما در گروه تخم مرغ، تخم مرغ در هفته نخست(منتهی به 19 فروردین 1390) 8/99(99ممیز8) درصد، در هفته دوم 6/97(97ممیز6) درصد، در هفته سوم 1/96(96ممیز1) درصد، در هفته چهارم 94 درصد و نهایتا در هفته پنجم، یعنی هفته منتهی به 16 اردیبهشت 1390، 108 درصد نسبت به هفته های مشابه در سال قبل افزایش قیمت داشته است.

برنج: 16 درصد افزایش

در گروه برنج به طور کلی شاهد 14/16(16ممیز14) درصد افزایش قیمت در 5 هفته ابتدایی سال جاری در مقایسه با مدت مشابه سال قبل بودیم. بیشترین افزایش قیمت این گروه در هفته منتهی به 16 اردیبهشت سال جاری رخ داد.

berenj

برنج داخله درجه یک در هفته منتهی به 16 اردیبهشت 3/21(21ممیز3) درصد نسبت به مدت مشابه سال قبل افزایش داشت. در هفته منتهی به 19 فروردین برنج ایرانی در جه یک 7/13(13ممیز7) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین 4/14(14ممیز4) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت 8/11(11ممیز8) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت 19 درصد نسبت به هفته های مشابه سال قبل افزایش داشته است.

برنج خارجی نیز ، در هفته منتهی به 9 فروردین 9/10(10ممیز9) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین 9/10(10ممیز9) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت 8/11(11ممیز8) درصد ، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت 11 درصد و در هفته منتهی به 16 اردیبهشت 1/10(10ممیز1) درصد افزایش داشته است.

حبوبات: 27 درصد افزایش

گروه حبوب در کل 28/27(27 ممیز28) درصد در پنج هفته مورد بحث در اینجا، نسبت به مدت مشابه افزایش قیمت داشته است. بیشترین تغییر قیمت در سومین گروه افزایش قیمت ها در هفته منتهی به 28 فروردین رخ داده است.

hobobat

نخود در هفته منتهی به 19 فروردین 4/47(47ممیز4) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین 9/48(48ممیز9) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت 1/47 (47 ممیز1) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت 3/47 (47ممیز3) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت 7/47(47ممیز7) درصد افزایش قیمت داشته است.

لپه در هفته منتهی به 19 فروردین  ۲۳/۶ ( 23 ممیز 6 ) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین 26 درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت  ۴۷/۱ ( 47 ممیز 1 ) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت  ۲۴/۸ ( 24 ممیز 8 ) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت  ۲۴/۲ ( 24 ممیز 2 )  درصد افزایش قیمت داشته است.

عدس در هفته منتهی به 19 فروردین  ۱۸/۴ ( 18 ممیز 4 ) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۱۷/۸ ( 17 ممیز 8 ) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت  18 درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۱۵/۸ (  15 ممیز 8 ) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت  ۱۶/۲ (  16ممیز 2 )  درصد افزایش قیمت داشته است.

لوبیا چیتی در هفته منتهی به 19 فروردین  ۲۹/۶ ( 29 ممیز 6 ) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۳۰/۲ (  30ممیز 2 ) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت  ۲۹/۸ (29  ممیز 8 ) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت  ۲۹/۲ ( 29 ممیز 2 ) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت  29  درصد افزایش قیمت داشته است.

nemodar-kol-goroh

لوبیا چشم بلبلی  در هفته منتهی به 19 فروردین  ۲۴/۵ (24ممیز 5 ) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۲۵/۷ ( 25 ممیز 7 ) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت  26 درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت 26درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت  ۲۴/۷ (24  ممیز 7 )  درصد افزایش قیمت داشته است.

لوبیا سفید در هفته منتهی به 19 فروردین  ۲۳/۷ (23 ممیز7 ) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۲۳/۷ ( 23 ممیز 7 ) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت  ۲۳/۵ (23  ممیز 5 ) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت  ۲۲/۱ ( 22 ممیز 1 ) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت  ۲۲/۸ ( 22 ممیز 8 )  درصد افزایش قیمت داشته است.

لوبیا قرمز در هفته منتهی به 19 فروردین  ۸/۹ (  ممیز  ) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۸/۹ (  ممیز  ) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت  ۸/۸ (  ممیز  ) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت  8 درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت  ۷/۲ ( 7 ممیز 2 )  درصد افزایش قیمت داشته است.

میوه: 48 درصد افزایش

گروه میوه جات با 14/48 (48ممیز14) درصد افزایش، دومین گروهی است که از ابتدای امسال تاکنون بیشترین رشد قیمت را داشته است. در هفته منتهی به 16 اردیبهشت، بیشترین و در هفته منتهی به 2 اردیبهشت کمترین افزایش قیمت در این گروه مشاهده می شود. در بین میوه های موجود در این گروه، سیب بیشترین رشد قیمت ها را داشته است.

miveh

سیب قرمز  در هفته منتهی به 19 فروردین  126درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۱۱۱/۴  (111  ممیز 4 ) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت  ۱۰۰/۵  ( 100 ممیز 5) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت  ۱۱۲/۳ ( 112 ممیز 3 ) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت  ۱۱۳/۹ ( 113 ممیز 9 )  درصد افزایش قیمت داشته است.

سیب زرد در هفته منتهی به 19 فروردین ۱۲۰/۴ ( 120 ممیز  4) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین ۱۰۶/۸ (106 ممیز8 ) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت94درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت  114درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت  ۱۱۱/۹ (111 ممیز9)  درصد افزایش قیمت داشته است.

پرتقال درجه در هفته منتهی به 19 فروردین  ۲۸/۶ (28ممیز6 ) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین۲۷/۷ (27ممیز7 ) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت ۱۹/۸ (19ممیز8) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۲۶/۳ (26 ممیز3) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت ۳۲/۴ (32 ممیز4)  درصد افزایش قیمت داشته است.

نارنگی در هفته منتهی به 19 فروردین ۳۱/۴ (31 ممیز4 ) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین 37 درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت۳۳/۵ (33 ممیز5 ) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۱۷/۷ (17 ممیز7) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت۳۰/۴ (30ممیز4 ) درصد، افزایش قیمت داشته است.

لیمو شیرین در هفته منتهی به 19 فروردین ۴۳/۳ (43 ممیز3) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۷۵/۴ (75ممیز4) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت۶۵/۱ (65 ممیز1) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت 73 درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت۷۱/۴ (71ممیز4) درصد، افزایش قیمت داشته است.

قیمت گوجه سبز و طالبی از هفته منتهی به نهم اردیبهشت وارد جدول شدند. گوجه سبز در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۶۸/۴ (68ممیز4) درصد و در هفته منتهی به 16 اردیبهشت ۴۵/۲ (45ممیز2) درصد، افزایش قیمت داشته است.

طالبی نیز در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۷۳/۷ (73ممیز7) درصد و در هفته منتهی به 16 اردیبهشت ۶۰/۵ (60ممیز5) درصد، افزایش قیمت داشته است.

هندوانه در هفته منتهی به 19 فروردین ۱۴/۷ (14ممیز7) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۹/۸ (9ممیز8) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت۱۷/۸ (17ممیز8) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۴۲/۶ (42ممیز6) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت ۴۸/۱ (48ممیز1) درصد، افزایش قیمت داشته است.

سبزیجات: 24 درصد افزایش

سبزیجات صاحب پنجمین رتبه افزایش قیمت در بین گروه های مورد بررسی در اینجاست. البته توجه داشته باشید که اگر کاهش قیمت های “پیاز” تنها قلم جنسی که نسبت به سال قبل کاهش داشته است نبود، رتبه سبزیجات کاملا دگرگون می شد، چرا که در برخی اقلام نظیر   خیار، لوبیا سبز و یا بادنجان، شاهد افزایش قیمت های بالای 50 درصد هستیم.

sabzijat

به هر تقدیر، خیار در هفته منتهی به 19 فروردین 29 درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۳۵/۸ (35 ممیز8 ) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت۵۳/۲ (53 ممیز2) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۵۲/۱ (52ممیز1) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت۴۶/۴ (46 ممیز4) درصد، افزایش قیمت داشته است.

گوجه فرنگی در هفته منتهی به 19 فروردین ۱۱/۳ (11ممیز3) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۴/۶ (4ممیز6) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت 19- درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت -۶/۹ (منفی 6ممیز9) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت۹/۸ (9ممیز8) درصد، افزایش قیمت داشته است.

بادنجان در هفته منتهی به 19 فروردین ۲۵/۵ (25ممیز5) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۹/۳ (9 ممیز3) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت۱۱/۴ (11ممیز4 ) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۳۶/۲ (36 ممیز2 ) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت۶۵/۳ (65ممیز3 ) درصد، افزایش قیمت داشته است.

کدو سبز در هفته منتهی به 19 فروردین ۳۹/۱ (39ممیز1) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  18 درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت۲۰/۳ (20 ممیز3) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۲۱/۲ (21ممیز2) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت۳۳/۱ (33ممیز1 ) درصد، افزایش قیمت داشته است.

سیب زمینی در هفته منتهی به 19 فروردین ۵۶/۵ (56ممیز5 ) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۳۶/۴ (36 ممیز4 ) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت۲۸/۳ (28ممیز3 ) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۱۴/۸ (14 ممیز8) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت 5  درصد، افزایش قیمت داشته است.

پیاز در هفته منتهی به 19 فروردین ۱۴/۸ (14 ممیز8 ) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۳۱/۸ – (منهای31 ممیز8 ) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت۲۱/۶ – (منهای 21 ممیز6 ) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۱۷/۷- (منهای 17ممیز7) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت۲۰/۱-  (منهای20 ممیز1) درصد، افزایش قیمت داشته است.

لوبیا سبز در هفته منتهی به 19 فروردین ۵۹/۱ (59 ممیز1) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۵۴/۱ (54ممیز1 ) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت۵۴/۷ (54 ممیز7 ) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۶۰/۳ (60 ممیز3 ) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت ۶۸/۵ (68ممیز5) درصد، افزایش قیمت داشته است.

nemodar-kol-zaman

سبزی های برگی در هفته منتهی به 19 فروردین ۲۲/۸ (22 ممیز8) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۱۹/۶ (19 ممیز6 ) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت۱۵/۹ (15 ممیز9 ) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۱۴/۵ (14 ممیز5 ) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت ۱۵/۸ (15 ممیز8 ) درصد، افزایش قیمت داشته است.

گوشت: 10 درصد افزایش

در گروه گوشت متوسط افزایش قیمت در این 5 هفته 10 درصد بوده است، اما با توجه به قیمت بالای گوشت، این 10 درصد ارزشی به مراتب بیشتر از 10 درصد در گروهی مثل سبزیجات دارد.

گوشت گوسفندی در هفته منتهی به 19 فروردین 7 درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۷/۱ (7 ممیز1 ) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت۱۰/۵ (10 ممیز5 ) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۱۰/۲ (10ممیز2) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت۱۱/۱ (11ممیز1 ) درصد، افزایش قیمت داشته است.

گوشت گاو و گوساله در هفته منتهی به 19 فروردین ۹/۲ (9ممیز2) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۷/۹ (7ممیز9) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت۱۰/۶ (10ممیز6) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۱۱/۸ (11ممیز8) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت۱۱/۳ (11ممیز3) درصد، افزایش قیمت داشته است.

gosht

مرغ: 9درصد افزایش

مرغ نیز چون گوشت قرمز افزایش قیمت داشته است. گوشت مرغ در هفته منتهی به 19 فروردین ۱۳/۴ (13ممیز4) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۱۲/۶ (12ممیز6) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت ۱۱/۴ (11ممیز4) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۴/۶ (4ممیز6) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت ۴/۱ (4 ممیز1) درصد، افزایش قیمت داشته است.

قند و شکر: 14 درصد افزایش

به طور میانگین افزایش قیمت قند بیش از شکر بوده است. این گروه شیرین ششمین گروه در بین گروه های مواد خوراکی هستند که در پنج هفته اخیر نسبت به مدت مشابه سال قبل افزایش داشتند. قند در هفته منتهی به 19 فروردین ۱۰/۹ (10ممیز9) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۱۱/۲ (11ممیز2 ) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت۱۷/۳ (17ممیز3) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۱۵/۹ (15ممیز9) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت۱۷/۸ (17ممیز8) درصد، افزایش قیمت داشته است.

شکر در هفته منتهی به 19 فروردین ۳/۸ (3ممیز8) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۶/۶ (6ممیز6) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت۱۵/۹ (15ممیز9) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۱۵/۲ (15ممیز2) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت۱۶/۸ (16ممیز8) درصد، افزایش قیمت داشته است.

ghand

چای در هفته منتهی به 19 فروردین ۵/۸ (5ممیز8) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۵/۷ (5ممیز7 ) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت۵/۷ (5 ممیز7) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۵/۵ (5ممیز5) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت۶/۲ (6ممیز2) درصد، افزایش قیمت داشته است.

روغن: 26 درصد افزایش

روغن با بیش از 25 و نیم درصد افزایش، در رتبه چهارم افزایش قیمت ها قرار دارد. 28 درصد افزایش قیمت حلب 5 کیلویی روغن نباتی جامد نیز که در گزارش بانک مرکزی در هفته اخیر بیش از 10 هزار تومان ذکر شده است نسبت به افزایش قیمت در اقلامی نظیر اقلام موجود در گروه لبنیات از ارزش بالاتری برخوردار است.

روغن نباتی جامد در هفته منتهی به 19 فروردین 28 درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  ۲۷/۸ (27ممیز8) درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت۲۷/۹ (27ممیز9) درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت 28 درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت۲۸/۲ (28ممیز2) درصد، افزایش قیمت داشته است.

roghan

روغن نباتی مایع در هفته منتهی به 19 فروردین ۱۰/۹ (10 ممیز9) درصد، در هفته منتهی به 26 فروردین  11 درصد، در هفته منتهی به 2 اردیبهشت 11 درصد، در هفته منتهی به 9 اردیبهشت ۱۲/۲ (12ممیز2 ) درصد، در هفته منتهی به 16 اردیبهشت ۱۴/۷ (14ممیز7 ) درصد، افزایش قیمت داشته است.

—————————

این گزارش در سایت فردا، مورخ 20 اردیبهشت 1390 منتشر شد.

واردات احمدی نژاد 2.5 برابر متوسط واردات

۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۰ 1 دیدگاه

نفت 100 دلاری صادر كردیم و كالای چینی وارد كردیم. ن امارات را اولین صادر كننده كالا به كشورمان كردیم كه حالا ادعای جزایر سه گانه و خلیج جعلی كند، ، تا كارگر ایرانی بیكار بماند و كارگاه كفش تبریزی از رونق بیافتد… دل دلسوزان تولید در این شش سال خون شد، كه ایا ما فضولات دام و طیور هم نداشتیم كه باید آن را هم وارد می كردیم؟

جالب است كه 43 درصد از كل واردات جمهوری اسلامی ایران (تقریبا از بدو تاسیس تا كنون) تنها در 6 سال دولت احمدی نژاد انجام شده است؛ دولتی كه اتفاقا بیش از تمام دولت های قبلی در خصوص عدالت، توجه به تولید، جلوگیری از تجمل گرایی، مبارزه با تبدیل بازارهای ایران به محل فروش كالاهای امپریالیسم و استكبار جهانی و… حساسیت نشان داده است.

زمانی كه مراجع و رهبری وارد مساله واردات می شوند و نسبت به كثرت كالاهای وارداتی و آسیب آن به تولید داخلی هشدار می دهند و از سوی دیگر، كارگران برای دریافت حقوق عقب افتاده خود جلوی ریاست جمهوری تجمع می‌كنند، دیگر مساله واردات مساله پر شدن جیب عده ای نوظهور نوكیسه و سیاه بختی كارگران یك كارخانه نیست؛ موضوع، موضوعی ملی به شمار می رود.

رشد واردات در كشور اگر در زمان رونق اقتصادی رخ دهد، كه تولید خود آن كشور مناسب است و وارداتش یا برای تامین مواد اولیه باشد، یا برای تامین بخشی از نیازهای خود كه تولید آنها در داخل كشور صرفه اقتصادی ندارد، معقول به نظر می رسد.

اما در كشوری مثل ایران، كه اگر نفت را از صادرات آن بگیریم، چیز زیادی باقی نخواهد ماند، واردات چونان سم مهلكی است كه آرام آرام اشتغال را می خورد، چرخ كارخانه ها را از كار باز می دارد و نهایتا امنیت اقتصادی مردم جامعه را بر هم می زند.

جمهوری اسلامی ایران، شعار مبارزه با استكبار را بیش از 30 سال است مطرح می كند، خاصه در شش سال گذشته، لااقل در عرصه شعار چیزی در نفی امپریالیسم و مقابله با جامعه مصرفی غرب كم گذاشته نشده.

اما این جالب است كه در 30 سال پس از انقلاب اسلامی ایران، در هیچ دولتی چون دولت عدالت محور رشد واردات مشاهده نمی شود!  حتی در دوران هاشمی رفسنجانی كه همیشه متهم به رواج مصرف گرایی و ورود كالاهای غربی می شود، رشد واردات طی 8 سال 55 درصد بوده، این در حالی است كه تنها در شش سال ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد، رشد واردات ـ آن هم در مقایسه با 8 سال قبلی ـ بیش از 98 درصد رشد داشته است.

دوران موسوی: كاهش واردات
اگر دولت های موقت و بنی صدر و رجایی را كه هریك در دوران التهاب بودند و عمر كوتاهی داشتند، فاكتور بگیریم، از سال 1360 تا كنون، تنها دولتی كه در آن واردات كاهش داشته است، دولت میرحسین موسوی بوده است.

در این دوران میانگین رشد سالانه واردات 4.47-(منفی 4ممیز 47) درصد بوده است.  در سال 1360، مجموعا 13515 میلیون دلار واردات داشته ایم كه این میزان در سال 1361 با كاهش بیش از 12 درصدی به 11845 میلیون دلار می رسد.

به گزارش آینده، در سال 1362، واردات كشور بیش از 52 درصد رشد داشته و به رقم 18103 میلیون دلار می رسد، این افزایش واردات به زودی جبران می‌شود!

در سال 1363، با حدود 20 درصد كاهش، واردات به 14494 میلیون دلار می رسد و در سال بعد یعنی 1364، جمع واردات كشورمان 11408 میلیون دلار بوده است كه در مقایسه با سال قبل بیش از 21 درصد كاهش داشته است.

در سال 65 واردات باز هم كاهش دارد و با حدود 18 درصد كاهش به 9355 میلیون دلار می رسد. در سال 1366 واردات رشد كمتر از یك درصد داشته و به 9369 میلیون دلار می رسد. در 1367، واردات بیش از 12 درصد كاهش داشته و به رقم 8177 میلیون دلار می رسد.

در این دوره، بیشترین كاهش واردات در سال 1364 رخ داده و بیشترین رشد ـ و تقریبا تنها رشد – واردات در سال 1362 بوده است. جمع واردات در دوران میرحسین موسوی چیزی حدود 96266 میلیون دلار بوده است، این به آن معناست كه میانگین واردات در این دوران سالانه حدود 12033 میلیون دلار بوده است.

دولت هاشمی: دولت اول صعود، دولت دوم سقوط
سال 1368 سال پایان كار دولت میرحسین موسوی و آغاز به كار دولت هاشمی است كه به دولت سازندگی شهرت یافت. 8 سال جنگ تحمیلی به پایان رسیده و دیگر چشم مردم به آسمان و پرنده های جنگنده دشمن نگران نیست، نوبت سازندگی رسیده است.

اگر چه با نگاهی به دوران سخت و ناگوار اقتصادی جنگ تحمیلی بسیاری بر آنند كه در دولت هاشمی تجمل گرایی و توجه به مصرف و واردات كالا از كشورهای امپریالیسم رو به فزونی گذاشته است، اما توجه داشته باشید در مقابل افزایش 98 و نیم درصدی 6 سال كار احمدی نژاد در برابر 8 سال خاتمی، واردات در دوران ساله هاشمی رفسنجانی در برابر دوران  ساله میرحسین موسوی كه تقریبا در آن وراداتی به كشور وجود نداشته است، تنها 55 درصد افزایش داشته است! از سوی دیگر میانگین درصد رشد واردات كشورمان در  سال دولت سازندگی 13 درصد بوده است كه رقم بالایی به نظر نمی رسد.

سال 1370، شاهد بیشترین رشد واردات در دوران سازندگی هستیم و در سال های: 1372 و 1373، شاهد كاهش واردات نیز هستیم.

12 مرداد سال 1368، هاشمی رفسنجانی رسما دولت را تحویل می‌گیرد. در این سال مجموعا 12807 میلیون دلار كالا به كشور وارد می شود كه در مقایسه با سال قبل بیش از 56 درصد رشد نشان می‌دهد. در سال بعد، یعنی دومین سال دولت سازندگی با بیش از 46 درصد افزایش، ارزش كل وارادت كشورمان به 18722 میلیون دلار می رسد.

سال 1370 بیشترین رشد واردات در دوران هاشمی به چشم می خورد: حدود 85 و نیم درصد افزایش واردات به كشور، ارزش كل واردات را به 29677 میلیون دلار می رساند.

سال 1371، درصد رشد ناچیز و كمتر از یك درصد است و تقریبا رقم سال قبل تثبیت می شود، در این سال ارزش واردات كشورمان برابر 29870 میلیون دلار بوده است.

در 1372 كه هاشمی برای بار دوم رئیس جمهور ایران می شود، برای اولین بار در دوران وی كاهش حدود 33 درصدی واردات به چشم می خورد. در این سال ارزش كل وارداتمان 20037 میلیون دلار ثبت شده است. در سال بعدی یعنی 1373، بازهم روند كاهش واردات با شیب تندتری ادامه می یابد و با بیش از 42 درصد به 11570میلیون دلار می رسد.

1374، واردات رشد 4 و نیم درصدی دارد، اما بازهم ارزش آن به دوران اول ریاست جمهوری هاشمی نمی رسد، كل وارداتمان در این سال برابر 12082 میلیون دلار بوده است.

سال 1375، دیگر اواخر عمر ریاست جمهوری هاشمی است كه واردات باز هم رشد حدود 20 درصدی را تجربه می كند و به 14467 میلیون دلار می رسد، هنوز هم تا رسیدن به ارزش وادات در سال های دوران نخست ریاست جمهوری هاشمی راه درازی باقی مانده است.

خاتمی: دوران اعتدال وارداتی
اگر دور نخست ریاست جمهوری هاشمی دوران رشد واردات و دور دوم آن، دوران كاهش واردات باشد، در دوران اصلاحات درست برعكس این موضوع مشاهده می شود. در دوران سیدمحمدخاتمی، واردات تغییر چندانی با دوران قبل نمی‌كند، این مجموع ماجراست. در واقع در فاصله سال های 1376 تا 1384، اگرچه واردات افت و خیز زیادی داشته، اما مجموعا در این هشت سال تنها 2.82(2ممیز82) درصد رشد واردات به چشم می خورد. متوسط رشد واردات سالانه در دوران خاتمی برابر 13 درصد است. در این دوران مجموعا 153445میلیون دلار كالا به كشورمان وارد شده است.

بیشترین كاهش واردات در دوران خاتمی در سال 1378 به چشم می خورد و بیشترین رشد واردات در سال 1383 مشاهده می شود.

به گزارش آینده، در مردادماه 1376، خاتمی رسما دولت را تحویل می گیرد. در این اولین سال، واردات كشورمان با نزدیك به 6 درصد كاهش به 13633 میلیون دلار می رسد. در سال 1377 رشد نیم درصدی مشاهده می شود و باید گفت رقم سال قبل در 13708 میلیون دلار تثبیت شده است. 1378 می رسد تا بیشترین كاهش واردات در دوران اصلاحات رقم بخورد، واردات كشورمان با نزدیك به 12 و نیم درصد كاهش به 11972 میلیون دلار می رسد.

سال 1374، آخرین سال اولین دولت اصلاحات است، در این سال با بیش از 10 درصد افزایش، واردات كشورمان به بیش از 13186 میلیون دلار می رسد. سال 1380، سید محمدخاتمی برای دومین بار رئیس جمهور ایران می شود، در این سال واردات رشد 30 و نیم درصدی دارد و به 17198 میلیون دلار می رسد.

در سال بعد، بازهم رشد واردات را شاهد هستیم با 26 و نیم درصد، عدد واردات به كشورمان به 21761 میلیون دلار می رسد. در سال 1382 واردات ایران بیش از 22 درصد رشد دارد و به 26597 میلیون دلار می رسد. در سال 83، یعنی آخرین سال كار دولت اصلاحات، واردات با 33 درصد افزایش، آخرین رشد خود در دوران اصلاحات را تجربه و به 35388 میلیون دلار می رسد.

1384: احمدی نژاد صاحب رتبه برتر
شاید اگر تنها تعداد دفعاتی كه روسای دولت ها از ازابتدای دهه 60 تا كنون، طی سه دهه از عدالت یاد كردند را بشماریم، احمدی نژاد با اختلاف حیرت آوری صاحب رتبه اول باشد. همچنین است سخنرانی در دفاع از حقوق كارگران و مستضعفان جامعه، در مقابل احمدی نژاد صاحب بالاترین میزان رشد واردات نیز هست، وارداتی كه به زعم بزرگان نظام، سم مهلك اقتصاد كشور است، وارداتی كه به عقیده كارشناسان و نقطه نظر رجال كشوری علت اصلی بیكاری كارگران است. ممكن است گفته شود این واردات با هدف كنترل قیمتها انجام شده، اما باید نتایج واردات در اشتغال هم لحاظ می گردید.

احمدی نژاد تنها در 6 سال به این رتبه حیرت آور در مقابل دولت های 8 ساله دیگر دست یافته و اگر دو سال دیگر بگذرد، قاعدتا رتبه خارق العاده تری را به نام خود ثبت خواهد كرد.

حتما شما هم افزایش واردات از پرچم كشورمان تا عسل را مشاهده كردید، ما فضولات دام هم در این دوران وارد كردیم(كه اسناد آن هم موجود است)

به هر تقدیر، احمدی نژاد طی تنها 6 سال تكیه بر صندلی ریاست هیات دولت، توانسته واردات ایران را بیش از 98 و نیم درصد و نزدیك به 100 درصد در مقایسه با دولت 8 ساله خاتمی افزایش دهد.

این رشد حتی در دولت  هاشمی رفسنجانی كه معتقد به اقتصاد آزاد بوده و همواره از سوی هواداران دولت به افزایش تجمل گرایی متهم می‌شود نیز مشاهده نشده، در واقع دولتی آنچنان معتقد به اقتصاد آزاد پس از دولتی به شدت چپ(از نظر اقتصادی) تنها 50 درصد رشد واردات داشته، این در حالیست كه احمدی نژاد معتقد به جلوگیری از مصرف گرایی و مقابله با امپریالیسم و… در شش سال ریاست دولت واردات را نزدیك به 100 درصد افزایش داده است.

نفت 100 دلاری صادر كردیم و كالای چینی وارد كردیم. نفت صد دلاری صادر كردیم و امارات را اولین صادركننده كالا به كشورمان كردیم كه حالا ادعای جزایر سه گانه و خلیج جعلی كند، نفت صد دلاری صادر كردیم و كالای چینی وارد كردیم، تا كارگر ایرانی بیكار بماند و كارگاه كفش تبریزی از رونق بیافتد… دل دلسوزان تولید در این شش سال خون شد، كه آیا ما فضولات دام و طیور هم نداشتیم كه باید آن را هم وارد می كردیم؟

ما در این 6 سال از واردات نخود از اتیوپی، شال و روسری از زیمبابوه، عسل مصنوعی از سوازیلند، لوبیا قرمز از میانمار، كود حیوانی از لتونی، زغال از نیجریه، پیت و قوطی از سودان و… به كشور وارد كردیم. (واردات كود احشام و موی انسان از زیر پون، روزنامه پول،  مورخ 20 دیماه 1388)

ارزش واردات كمتر از 6 سال دولت احمدی نژاد برابر 304607 میلیون دلار است كه تقریبا دو برابر تمام  سال دولت خاتمی، دو و نیم برابر دولت هاشمی و سه برابر دولت موسوی است.

واردات طی این 6 سال به جز كاهش جزئی سال 1388، همواره رشد داشته است. در سال 1384، واردات به كشورمان با حدود 11 درصد افزایش به 39247  میلیون دلار می رسد.

به گزارش آینده، در سال 1385 واردات حدود 6 درصد رشد دارد و به 41722 میرسد. در سال 1386، شاهد بیشترین رشد سالانه در دولت عدالت محور هستیم و با 16 درصد افزایش، ارزش واردات به كشورمان به 48438 میلیون دلار می رسد.

در سال 1387، با 15 و نیم درصد افزایش، ارزش وارداتمان به 56042 میلیون دلار می رسد . در سال 1388، نوبت به دومین دور ریاست احمدی نژاد می رسد، در این سال واردات كاهش جزئی 2 درصدی دارد تا به 54792 میلیون دلار برسد، اما از فروردین تا اسفند 1389، این كاهش به خوبی جبران می شود و در این  ماه، حدود 16 و نیم درصد افزایش داشته تا به 64364 میلیون دلار برسد.

جمع بندی
طی سه دهه گذشته، مجموعا 703 میلیارد و 550 میلیون و 671 هزار و 100 دلار كالا به كشورمان وارد شده است. میانگین ارزش واردات سالانه در 7 و نیم دولت مورد بررسی در اینجا 23 میلیارد و 451 میلیون و 689 هزار دلار بوده است. از سویی، بررسی ها نشان می دهد، میانگین رشد سالانه واردات در ایران برابر 8.52(8ممیز52) درصد بوده است.

نگاهی به ارزش واردات طی مدت مذكور نشان می‌دهد در دوران 6 ساله احمدی نژاد ارزش واردات با بیش از 304 میلیارد و 607 میلیون و 321 هزار و 100 دلاربه تنهایی تقریبا با ارزش واردات تمام سه دولت 8 ساله دیگر برابری میكند.

به بیانی ارزش واردات در این شش سال برابر با 43 درصد ارزش كل واردات ایران از ابتدای دهه 60 تاكنون است. دولت خاتمی با 22 درصد، دولت هاشمی با 21 درصد و دولت میرحسین موسوی با 14 درصد، در رتبه های بعدی قرار دارند.

افزایش قابل توجه واردات، تعطیلی كارگاه های كوچك و به تبع آن، افزایش شمار كارگران بیكار موجب می شود تا دشمنان نظام از این فرصت ها استفاده كنند و گروه های چپ در پی فضا سازی برایند. بی شك كنترل واردات و بها دادن به تولید داخلی می تواند نقش بسازیی در جلوگیری این شرایط داشته باشد.

واردات و صادرات، دو اهرم شناخته شده در جهان امروز هستند و هیچ كشوری خود ا بی نیاز از این دو اهرم نمی داند، اما برای ایرانی كه ادعای “درحال توسعه” بودن را دارد و از سویی ایدئولوزی آن بر تقابل با جهان مصرفی قرار گرفته است، زیاد مناسبت ندارد كه ان حجم واردات را داشته باشد، صادراتش به مواد خام و نفتی محدود شود و از سوی دیگر تولید آنچنانی نداشته باشد.

نگاهی كنید به تراز تجاری كلی كشورمان طی این چهار سال. در مجموع تراز تجاری ایران در مدت فعالیت محمود احمدی نژاد از ابتدا تاكنون حكایت از وضعیت 74 به 26 درصدی به نفع واردات دارد.
بدترین وضعیت در سال 84 بوده و بهترین شرایط را از فروردین تا اسفند 1389 تجربه كرده ایم. علی رغم ادعاهای مطرح شده در خصوص رشد فوق العاده صادرات، تراز تجاری كشورمان نشان میدهد، در مقایسه با فزونی واردات، صادرات رشد آنچنانی نداشته و با تمام تبلیغات انجام شده، از سال 1384، كه تراز 79 به 21 درصد به نفع واردات سنگینی میكرده است، به گزارش اینده در 11 ماهه سال گذشته(كه آخرین آمار تجاری در دست است) این تراز تنها 8 درصد جابجا شده و به 71 به 29 رسیده است و هنوزآمار سال 89 به طور كامل منتشر نشده تا قضاوت صحیحی انجام شود.

این دیگر ادعای مشتی منتقد، بدخواه دولت و.. نیست، رهبری نظام شخصا به وضعیت واردات، ورود و صریحا انتقاد كردند و خواهان بها دادن به تولید داخلی شدند.
كارگران بیكار، كارخانه های تعطیل، هدفمندی یارانه ها و وضعیت تورم و… همگی نشان می‌دهند امروز باید كاری كرد، تا وضعیت از این بغرنج تر نشود. دست كم چشم ها را باید باز كرد تا عدالت را در معیارهای عینی و واقعی بررسی كرد، اگر نه شعار جذاب و مردم پسند عدالت دادن، چندان كار مشكلی نیست!

————-
تمامی اطلاعات این گزارش، اعم از آمار واردات طی سال های 1360تاكنون از مركز آمار بانك مركزی و گمرك جمهوری اسلامی ایران استخارج شده است.

** این مطلب در سایت آینده مورخ 12 اردیبهشت 1390 منتشر شد