Amirhadi Anvari

مشاهده می شود که محدوده سبز رنگ که کم مصرف ترین مشترکان هستند، باید در 7 ماهه گرم سال، گاز بهایی 100 درصد بیشتر از ماه های سرد سال بپردازند.

محدوده زرد رنگ یا مشترکانی با مصرف متوسط باید در ماه های گرم سال، گاز بهایی 77 درصد بیشتر از ماه های سرد سال بپردازند و پرمصرف ترین مشترکان، تنها 16 درصد بیشتر از مصرف در ماه های سرد سال، در ماه های گرم سال می پردازند.

در مورد آمار پشت پرده حرف نمیزنیم، حرفی هم از محاسبات پییچیده و احتمالا شاخص و مناقشه بر سر سال پایه  و…. در میان نیست، عجالتا هر تهرانی می تواند به کیف، پاکت یا صندوق نگهداری قبض های منزل خود مراجعه کند و پشت دو قبض خود را ملاحظه کند.

دو تاریخ قرائت اخیر؛ یعنی قبض گاز فروردین 90 و قبض گاز خرداد 90 را ببینید. پشت این قبوض «جدول تعرفه فروش گاز به ازای میانگین مصرف ماهانه هر واحد خانگی طی دوره قرائت کنتور» را ملاحظه می فرمایید.

در هر دو جدول، سه نوع مصرف با سه رنگ سبز، زرد و سرخ مشخص شده است. اولی در پله های 1 و 2 است، دومی از پله 3 شروع و در پله 5 به اتمام میرسد و سومین پله، یعنی پله سرخ، که مربوط به پرمصرف هاست(که احتمالا شامل حال مرفهان بی درد است) از پله 6 آغاز و تا پایان، یعنی پله 12 پیش می رود.

این گزارش در مورد افزایش قیمت همین پله هاست. شرکت گاز برای واقعی کردن قیمت گاز، کمترین گاز بها را در 5 ماه سرد سال از مشترکان دریافت و بیشترین گاز بها را در 7 ماهه گرم سال از ایشان اخذ می کند.

قاعدتا با این شیوه، تعرفه گاز بها و دامنه پله ها در زمان تغییر فصل، همراه با گرم شدن هوا تغییر می کند. اما جالب است بدانید در این میان کم مصرف ترین مشترکان، بیشترین رشد قیمت را دارند و پر مصرف ترین مشترکان کمترین رشد قیمت را شاهد هستند.

به بیانی رشد قیمت گاز بها در ماه های گرم سال، نسبت به ماه های سرد سال، برای کم مصرف ترین مشترکان(در پله های 1 و 2) 100 درصد، برای مشترکان با مصرف متوسط(از پله 3 تا5)  77 درصد و برای پر مصرف ترین مشترکان (از پله 6 تا 12) تنها 16 درصد است.

متوسط رشد قیمت گاز در ماه های گرم سال، نسبت به ماه های سرد سال  برای تمامی مشترکان 27 درصد است، که در این بین، بیشترین فاصله را با این میانگین، کم مصرف ترین مشترکان دارند.

برای دیدن جداول و نمودارها در ابعاد واقعی روی آنها کلیک کنید// درصد رشد قیمت گاز بها در خرداد 90(آغاز 7 ماهه گرم سال) نسبت به فروردین 90(آخرین قرائت قبوض دوره 5 ماهه سرد سال) - محدوده سبز: کم مصرف ترین ها، محدوده زرد، مشترکان با مصرف متوسط و محدوده سرخ، مشترکان با بیشترین مصرف

قیمت پله های مصرفی در فرودین 90

محدوده سبز، کم مصرف ترین ها: شاید مرفهان بی درد هم اهل صرفه جویی باشند، اما آنها از سر اجبار صرفه جو نیستند. آنها که غم قبض آخر برج را دارند، سعی میکنند خودشان را در محدوده سبز قرار بدهند. این محدوده شامل پله 1 و 2 می شود، که تعرفه گازبها در آنها در فروردین امسال به ترتیب: 300 و 500 ریال بوده است. میانگین تعرفه گاز بها در این محدوده برای هر متر مکعب 400 ریال بوده است.

تعرفه قیمت گاز بها در همین پله های 1 و 2 به ازای هر متر مکعب مصرف در خردادماه امسال، یعنی دومین دوره قرائت قبوض گاز امسال به ترتیب برابر: 700 و 900 ریال شده که میانگین آن برابر 800 ریال است.

محدوده زرد، متوسط ها: در این گروه مشترکان متوسط قرار میگیرند. معمولا شومینه ندارند، طبقه زیر همکف آنها هم سونای خشک و تر و جکوزی ندارد، آنقدرها هم پخت و پز نمی کنند… به طور کلی یا از طبقه  مرفه بی درد هستند که خودشان را در مصرف گاز با صرفه جویی ـ نه از سر فقر، که از سر حفظ منافع ملی و سرمایه های کشورـ اینجا طبقه می کنند، یا حسب قاعدته متوسط هستند و بیشتر از این نمیتوانند مصرف کنند. به هر حال، در فروردین 90، قیمت سه پله مصرفی این گروه از پله 3 تا 5، به ترتیب برای هر متر مکعب مصرف گاز برابر است با: 700، 900 و 1100 ریال. میانگین تعرفه گازبها در این محدوده برابر 900 ریال بوده است.

تعرفه قیمت گاز بها در محدوده زرد و پله های 3، 4 و 5 به ازای هر متر مکعب مصرف در دومین دوره قرائت قبوض گاز امسال به ترتیب برابر: 1200، 1600 و 2000 ریال شده که میانگین آن برابر 1600 ریال است.

جدول تعرفه گاز بهاء در 12 پله و سه محدوده مصرفی، در دو دوره 5 ماهه سرد سال و 7 ماهه گرم سال

برای دیدن جدول در ابعاد واقعی روی آن کلیک کنید// *جدول بالا قرائت فروردین ماه-مربوط به 5 ماهه سرد سال/ **جدول پایین قرائت خردادماه-مربوط به 7 ماهه گرم سال- قیمت ها به ریال و با واحد مترمکعب است. محدوده سبز: کم مصرف ترین ها، محدوده زرد، مشترکان با مصرف متوسط و محدوده سرخ، مشترکان با بیشترین مصرف

محدوده سرخ، مرفهان پرمصرف: اینها یا فقیر و متوسط هستند که زیاد مصصرف میکنند، یا مرفه بی درد هستند. خانه بزرگ و استراحت عصرانه در سونا و جکوزی،  مصرف بیشتر را هم میطلبد، حسب استدلال های دکتر احمدی نژاد، این گروه به دلیل تمکن مالی که دارند، نیاز چندانی هم به یارانه ندارند، بنابراین در این گروه مصرفی، قیمت ها کمی بالاتر می رود. در محدوده سرخ که از پله 6 شروع میشود و به پله 12 ختم می شود، قیمت تعرفه گاز برای هر متر مکعب (در فروردین امسال) به ترتیب عبارت است از: 1600،1900،2200،2500،2800،3200و3500 ریال. متوسط گاز بها در این گروه نیز در فروردین ماه برابر 2528 ریال بوده است.

حال سوال اینجاست که شعارهای اصلی دولت، مبنی بر اجرای هدفمندی یارانه ها به شکلی که منافع قشر فرودست جامعه تامین شود، در این نوع قیمت گذاری تحقق یافته است. بی شک مجلس و سیاست گذاران کلان، وارد بحث قیمت گذاری تعرفه ها و تعیین پلکان نمی شوند. در قوانین تکلیفی به دولت، عموما جزئیات مطرح نشده و به بیان کلیات اکتا می شود و این دولت است که باید به نحوی عمل کند که منویات قانون گذار را تحقق بخشد.

اما در گروه مرفهان پر مصرف هم تغییراتی به چشم می خورد. تعرفه قیمت گاز بهای پر مصرف ترین مشترکان، یعنی کسانی که در پله دوازدهم  و محدوده سرخ رنگ قرار گرفتند، هیچ تغییری ندارد و در هر دو قبض به ازای مصرف هر متر مکعب باید هم در ماه های گرم و هم در ماه های سرد 3500 ریال پرداخت کنند.

اما در پله های این گروه که از پله 6 آغاز و به پله 12 ختم می شود، بهای مصرف هر متر مکعب گاز به ترتیب: 2200،2500، 2800، 3000، 3200، 3400 و 3500 ریال است. میانگین قیمت گازبهای این گروه نیز برابر 2942 ریال است.

محدوده رنگین کمان، همه مردم- 1766 ریال: جمع بندی تمام این 12 پله و 3 محدوده نشان میدهد میانگین قیمت گاز بها در محدوده های سبز، زرد و سرخ در فروردین ماه امسال، برابر 1766 ریال، برای هر متر مکعب بوده است. در قبوض قرائت شده در خردادماه امسال، میانگین بهای گاز مصرفی تمامی گروه ها برابر 2250 ریال است.

افزایش ها- کم مصرف ها بیشترین، پر مصرف ها کم ترین

میانگین رشد قیمت گاز بها در ماه های گرم سال، در سه محدوده و 12 پله،  نسبت به 5 ماهه سرد سال 27 درصد است.

حسب آنچه گفته شد، در محدوده سبز، میانگین گاز بها در 5 ماه سرد سال برابر 400 ریال به ازای هر مترمکعب است که در 7 ماهه گرم سال به 800 ریال تغییر میابد، این یعنی رشد 100 درصدی تعرفه گازبها در محدوده سبز رنگ یا کم مصرف ها.

در محدوده زرد رنگ و مصرف کنندگان متوسط، میانگین تعرفه گاز بها در 5 ماه سرد سال برابر 900 ریال است که در 7 ماهه گرم سال، این رقم به 1600 ریال ارتقا میابد. این یعنی رشد حدود 77 درصدی تعرفه گاز بها در ماه های گرم سال، نسبت به ماه های سرد سال در محدوده زرد رنگ.

اما در محدوده سرخ رنگ، یعنی پر مصرف ترین ها، میانگین تعرفه گاز در ماه های سرد سال برابر 2528 ریال بوده که در ماه های گرم سال به 2942 ریال افزایش یافته، به بیانی در این محدوده شاهد رشد تعرفه گاز بها برابر 16 درصد بوده است.

مشاهده می شود که محدوده سبز رنگ که کم مصرف ترین مشترکان هستند، باید در 7 ماهه گرم سال، گاز بهایی 100 درصد بیشتر از ماه های سرد سال بپردازند.

محدوده زرد رنگ یا مشترکانی با مصرف متوسط باید در ماه های گرم سال، گاز بهایی 77 درصد بیشتر از ماه های سرد سال بپردازند و پرمصرف ترین مشترکان، تنها 16 درصد بیشتر از مصرف در ماه های سرد سال، در ماه های گرم سال می پردازند.

برای دیدن نمودار در ابعاد واقعی روی آن کلیک کنید// نمودار افزایش تعرفه گاز بهاء در 12 پله مصرفی به تفکیک هر پله / رنگ زرد ماه های گرم، رنگ ابی ماه های سرد، واحد ریال بر متر مکعب

در جدوال مشاهده می شود که دامنه مصرف در دو گروه ماه های گرم سال و ماه های سرد سال با یکدیگر تفاوت دارد، اما پله ها، محدوده ها و نسبت آنها مشابه است. در بیان ساده، سه گروه مشترک کم مصرف، با مصرف متوسط و پر مصرف در هر دو گروه اصلی ماه های گرم سال و ماه های سرد سال مشترک هستند، حال به تناسب ماه های گرم و سرد، به صورت منطقی دامنه مصرف متفاوت است. یعنی دامنه مصرفی که در زمستان جزو کم مصرف ترین مشترکان است(تا 200 متر مکعل) در تابستان در پله 5 (از 196 تا 245) قرار می گیرد، که این نیز طبیعیست چون در فصول گرم سال، وسایل گرمایشی مورد استفاده قرار نمی گیرند.

اما آنچه مشخص است، دسته بندی سه محدوده اصلی مصرفی، یکی است و تغییری ندارد. با این حال، بیشترین رشد قیمت گاز بها، در کمر مصرف ترین گروه مشاهده می شود و کمترین رشد قیمت گاز بها در پر مصرف ترین گروه است!

حال سوال اینجاست که شعارهای اصلی دولت، مبنی بر اجرای هدفمندی یارانه ها به شکلی که منافع قشر فرودست جامعه تامین شود، در این نوع قیمت گذاری تحقق یافته است. بی شک مجلس و سیاست گذاران کلان، وارد بحث قیمت گذاری تعرفه ها و تعیین پلکان نمی شوند. در قوانین تکلیفی به دولت، عموما جزئیات مطرح نشده و به بیان کلیات اکتا می شود و این دولت است که باید به نحوی عمل کند که منویات قانون گذار را تحقق بخشد.

زمانی که با تغییر فصل کم مصرف ترین گروه با رشد 100 درصدی گاز بها مواجه و پر مصرف ترین گروه اتفاقا با کمترین رشد و افزایش ناچیز 16 درصدی مواجه می شوند، کدام گروه تشویق خواهد شد و اساسا چه ساز و کاری برای تشویق گروه کم مصرف ها در این شیوه قیمت گذاری پیش بینی شده است.

————————-

این گزارش در روزنامه جهان صنعت، مورخ 19 تیرماه 1390، صفحه اول به چاپ رسید.

بهای برق خانگی از ابتدای دهه 80 تاکنون بیش از 1680 درصد و از ابتدای کار دولت نهم تا کنون بیش از 1162 درصد رشد داشته است. این در حالیست که قیمت برق در پایان کار دولت هشتم، نسبت به سال آغازبکار این دولت، 41 درصد رشد داشته است.

امروز ما بابت هر کیلو وات برق در تهران حدودا 1300 ریال پرداخت می کنیم، اکثرا قبض های برق را دور میریزیم و شاید یادمان رفته، روزهایی که برق را به قیمت هر کیلووات 103 ریال می خریدیم. در مورد سال 40 شمسی صحبت نمیکنیم، همین شش سال قبل، قیمت قیمت هر کیلووات برق در تهران حدودا 10 تومان بود.

البته آن برق 10 تومانی زمانی به ما عرضه میشد، که دولت یارانه سنگینی را به  برق اختصاص داده بود و حالا آن یارانه را نقدی  و مستقیم به دست مردم میدهد، اختیارش هم دست خود مردم است؛ میتوانند پول برق را بدهند، می توانند پول گاز را بدهند(که در سال جدید 70 درصد گران شده است) شاید هم بخواهند با آن پول سنگک های 500 تومانی بخرند. امروز اگر هر کس اگر حدودا سه و نیم کیلووات  ـ برق هر کیلووات 130 تومانی ـ در مصرف برق صرفه جویی کند، می تواند با آن پول یک سنگک بخرد.

برای دیدن در ابعاد واقعی کلیک کنید/ اگر یک مشترک خانگی در ماه 225 کیلووات ساعت برق مصرف کند، مبلغ قبض او به صورت پلکانی حساب خواهد شد. یاد آور می شود که به این مبلغ طبق قانون مالیات بر ارزش افزوده نیز اضافه می شود.

قیمت برق بعد از هدفمندی تغییر چندانی نکرده، به عبارتی، قبل از هدفمندی هم قیمت برق در سال 89، همین هر کیلو وات 1300 ریال بود، اما در سال جدید و با هدفمندی، شیوه محاسبه قیمت برق فرق کرده، مناطق کشور به پنج دسته مختلف تقسیم شده و بر اساس دسته ها و زمان ها  قیمت برق مشترکان خانگی را محاسبه می کنند. از سوی دیگر تعرفه های برق صنعتی و کشاورزی نیز در دسته بندی ها و با فرمول های خاصی محاسبه می شود.

رشد 298 درصدی شاخص “برق و گاز و ساير سوخت ها” در فرودین 90

این قیمت ها از گزارش های رسمی توانیر که در دسترس عموم است اخذ شده است، با این حال مبنای محاسبه تاثیر تغییرات قیمت برق در تورم سسالانه، بانک مرکزی است. در گزارش شاخص قیمت کالا و خدمات مصرفی اداره امار بانک مرکزی، ردیف جداگانه ای به قیمت برق اختصاص داده نشده است. برق در گروه چهارم گروه های اصلی ذیل عنوان «مسكن ، آب، برق و گاز و ساير سوخت ها» جای میگیرد. این گروه کلا 28.6(28ممیز6) درصد در کل کالا ها و خدمات مصرفی وزن دارد و زیر گروه های آن عبارت است از: اجاره بهاي مسکن غيرشخصي(با وزن 5.8 درصد )، ارزش اجاري مسکن شخصي(با وزن 19.17 درصد )، تعميرات و خدمات ساختماني (با وزن 1.82 درصد )، آب(با وزن 0.44 درصد ) و برق و گاز و ساير سوخت ها(با وزن 1.37 درصد ).

همچنانکه مشاهده میکنید، در این زیر گروه ها، کمترین ضریب اهمیت(وزن) متعلق به آب است و پس از آن کمترین ضریب به برق، گاز و سایر سسوخت ها تعلق دارد.

فروردین ماه امسال، در این گزارش، عدد شاخص زیر گروه برق و گاز و ساير سوخت ها با سال پایه 83 برابر 477.6 ذکر شده، که در مقایسه با ماه قبل(اسفند 89) هیچ تغییری نداشته، اما در مقایسه به فروردین سال 89، تغییرات آن برابر ۲۹۸ درصد ذکر شده است. (شاخص بهاي كالاها و خدمات مصرفي در مناطق شهري ايران، اداره آمار اقتصادی بانک مرکزی، جدول شماره یک، صفحه 6، ردیف 4 )

بی انصافی که نکنیم، صرفنظر از قدرت خرید مردم و قیمت برق، استفاده از فرمول های جداگانه برای محاسبه قیمت برق مردم کشور در مناطق مختلف، ابتکار بدی نیست. به بیانی، با این ابتکار، کسی که در منطقه گرمسیر و در تابستان زندگی میکند، طبیعتا قیمت کمتری بابت برق، نسبت به یک پایتخت نشین، با درآمد بیشتر می پردازد.

در اینجا نگاهی داریم به تغییرات قیمت برق در دهه 80 و نحوه محاسبه قیمت برق در دوران حاضر و پس از هدفمندی یارانه ها.

دوران 80 تا 84

در سال 1380، متوسط قیمت هر کیلووات ساعت برابر 73 ریال بود. سال بعد این مبلغ با حدود 16 و نیم درصد رشد، به 85 ریال می رسد.  در سال 1382، قیمت هر کیلووات ساعت برق خانگی حدود 14 درصد رشد دارد و به 97 ریال می رسد.

سال بعد و در سال 83، بهای هر کیلووات ساعت برق خانگی با رشد حدود 9 درصدی به 107 ریال می رسسد، اما در سال 1384، یعنی پایان کار دولت هشتم و آغاز کار دولت نهم، قیمت هر کیلووات ساعت برق خانگی با حدود 4 درد کاهش به 103 ریال می رسد.

از ابتدا تا انتهای دولت هشتم، یعنی در سال 1384، نسبت به سال 1380،  قیمت برق حدودا 41 درصد رشد داشته است.

قانون بودجه سال 85

سال 1384 را نمیتوان تماما به حساب دولت هشتم یا نهم گذاشت، در واقع حدود نیمی از سال در دست دولت هشتم و نیمی دیگر در اختیار دولت نهم بوده است.

در سال 1385، که اولین سال کامل فعالیت دولت نهم به شمار می رود، قانون بودجه توسط مجلس اصولگرای هفتم تصویب می شود. بر اساس بند «ط» از «تبصره 11» این ماده واحده تعیین قیمت برق چنین مشخص شده است:

در اﺟﺮاي ﺗﺒﺼﺮﻩ 4 ﻣﺎدﻩ 3 ﻗﺎﻧﻮن ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﭼﻬﺎرم ﺗﻮﺳﻌﻪ اﻗﺘﺼﺎدي، اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ و ﻓﺮهنگی ﺟﻤﻬﻮري اﺳﻼﻣﻲ اﻳﺮان ﺑﻪ دوﻟﺖ اﺟﺎزﻩ دادﻩ ﻣﻲﺷﻮد ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺻﺮﻓﻪﺟﻮﻳﻲ در ﻣﺼﺮف ﺑﺮق، اﻟﮕﻮي ﻣﺼﺮف ﺑﺮق درﺑﺨﺶ ﺧﺎﻧﮕﻲ را ﺗﺪوﻳﻦ و اﻋﻼم ﻧﻤﺎﻳﺪ. در ﺗﻌﻴﻴﻦ اﻟﮕﻮي ﻣﺼﺮف وﻳﮋﮔﻲهﺎي ﺁب و هوایی ﻣﻨﺎﻃﻖ ﮔﺮﻣﺴﻴﺮ کشور ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺤﺎظ ﺷﻮد.

دوﻟﺖ ﻣﻜﻠﻒ اﺳﺖ در ﺳﺎل1385 درﻣﻮرد ﻣﺸﺘﺮکین ﺧﺎﻧﮕﻲ ﺑﻬﺎي ﺑﺮق ﻣﺼﺮﻓﻲ دو دهک ﭘﺎﻳﻴﻦ ﻣﺼﺮف کنندگان ﺑﺮق را ﺑﺎ ﺗﺨﻔﻴﻒ کامل اﻋﻤﺎل ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺑﻬﺎي ﺑﺮق ﻣﺼﺮﻓﻲ ﺳﻪ دهک ﺑﻌﺪي ﻣﺼﺮف کنندگان را ﻣﻄﺎﺑﻖ اﻟﮕﻮي ﻣﺼﺮف ﺳﺎل 1383ﺑﺎ ﻗﻴﻤﺖ های  ﺳﺎل 1383 ﺗﺜﺒﻴﺖ و ﻣﺸﺘﺮکین ﺑﺎ ﻣﺼﺎرف ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﺁن را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭘﻠﻜﺎﻧﻲ ﻣﺸﻤﻮل ﺟﺮاﺋﻢ ﻋﺪم رﻋﺎﻳﺖ اﻟﮕﻮي ﻣﺼﺮف ﻗﺮار دهد.

سال 89 و پس از هدفمندی

در سال نود هستیم و حالا می توان قیمت برق را درپایان دهه 80، با ابتدای همین دهه مقایسه کنیم. امروز میانگین بهای هر کیلووات ساعت برق مصرفی خانگی برابر 1300 ریال است. به بیانی قیمت برق خانگی طی یک دهه حدودا 1680.82 درصد رشد داشته است. دولت نهم برق خانگی را به بهای هر کیلووات ساعت 103 ریال تحویل گرفت و اکنون به قیمت 1300 ریال به ازای هر کیلووات ساعت به مصرف کنندگان خانگی عرضه میکند.

ممکن است تصور شود که این بها، اینک در تابستان سال 90 و پس از هدفمندی به این شکل در آمده است. اینطور نیست! توجه داشته باشید که این قیمت با سال قبل، یعنی سال 89 و پیش از اجرای طرح هدفمندی یارانه ها، هیچ تفاوتی ندارد. شایان ذکر است که در حال حاضر، این تعرفه برای ماه های گرم مناطق گرمسیری 1100 درنظر گرفته شده است.

فرمول های جدید برای انواع تعرفه ها

پس از هدفمندی یارانه ها، اگرچه در متوسط بهای قیمت برق تغییر چندانی نسبت به سال 89 مشاهده نمی شود، اما نحوه محاسبه به طرز قابل توجهی متحول شده است. این محاسبه بهای برق مصرفی، در تعرفه های مربوط به بخش کشاورزی، روی دو مولفه اصلی نوع تولید واحد ها و میزان مصرف آنها، در بخش صنعت، روی میزان مصرف، زمان مصرف و نوع مصرف تکیه دارد و بر اساس آنها بهای نهایی قیمت برق محاسبه می شود.

در بخش مصرف خانگی، بدوا برای تعیین واحد بهای برق مصرفی، مصرف کنندگان برق در سراسر کشور در  پنج  گروه اصلی و 19 زیر گروه فرعی تعریف شدند، که پس از یک گروه عادی(که پایتخت را هم شامل می شود) به ترتیب از گرمسیر یک آغاز و به گرمسیر 4 ختم می شوند.

پس از تعیین قیمت پایه بهای برق مصرف خانگی، بر اساس جدول مورد اشاره در همین گزارش، میزان مصرف واحدهای مسکونی مورد توجه قرار گرفته و بهای برق مصرفی آنها به صورت پلکانی محاسبه می شود. جریمه ها و تخفیف هایی نیز ذیل فرمول محاسبه جدید در نظر گرفته شده است. گروه بندی ها را در جداول همین صفحه ملاحظه می کنید.

تعرفه مناطق غیر گرمسیری و مناطق گرمسیری در ماه های عادی

تعرفه مناطق گرمسیری 1

تعرفه مناطق گرمسیری 2

تعرفه مناطق گرمسیری 3

تعرفه مناطق گرمسیری 4

برای دیدن جدول در ابعاد واقعی روی آن کلیک کنید// محدوده قرارگیری مناطق چهارگانه // رنگ زرد: منطقه گرمسیری (1)، رنگ سبز: منطقه گرمسیری (2)، رنگ آبی کمرنگ: منطقه گرمسیری (3)، رنگ آبی پر رنگ: منطقه گرمسیری (4)

————————–

این گزارش در صفحه 4 روزنامه اعتماد، مورخ 15 تیرماه 1390 منتشر شد.

طبیعتا قرار نیست این زمین‌های جدید در ظرفیت زمین‌های مسکونی شهرهای فعلی کشور به مردم اختصاص داده شود، چون اکثر این زمین‌ها طبیعتا صاحب دارند. اگر در حومه شهرها این زمین‌های جدید به مردم اختصاص داده شود با گسترش شهرها روبه‌رو خواهیم بود که خود نیاز به زیرساخت‌های جدید نظیر ساخت بزرگراه‌ها، شهرسازی جدید، ساخت فضاهای سبز و… خواهد داشت. تنها گسترش شبکه آب، برق و گاز در این مساحت فوق‌العاده جدید، خود کار بزرگی است.بیابان‌ها که جای مناسبی برای زندگی (آن هم در ویلا) نیستند، هرگونه تجاوز به محدوده اراضی زراعی، موجب گسترش این اراضی خواهد شد که به نوبه خود تبعات زیست‌محیطی خواهد داشت.

آقای احمدی‌نژاد روز گذشته پیشنهاد داد تا به هر خانواده ایرانی یک زمین 1000 متری داده شود تا ایشان با خیال راحت هم خانه داشته باشند و هم باغ. بی‌شک هیچ ایرانی با این پیشنهاد مخالف نیست اما این یعنی افزایش 614 درصدی سرانه مسکن ایرانیان که به نظر کار مشکلی است.

سال گذشته رییس مرکز آمار کشور از ثبت 5/18 (18ممیز5) میلیون خانوار ایرانی خبر داد. داشتن یک‌هزار متر مربع زمین ویلا‌یی چیزی نیست که کسی بتواند از آن گذر کند. اگر به هر خانوار یک‌هزار متر مربع زمین اختصاص داده شود این یعنی یک میلیارد و 850 میلیون متر مربع زمین لا‌زم است.

به عبارتی زمینی برابر یک میلیون و 850 هزار هکتار یا  18 هزار و 500 کیلومتر مربع، زمین برای اختیار کردن ویلا‌های اهدایی رییس‌جمهور نیاز است.

قاعدتا خانه‌های ویلا‌یی قرار نیست در آن 5/32 (32ممیز5) هکتار بیابان‌های ایران یا در قله‌های کوه‌ها ساخته شوند. بزرگی مساحت لا‌زم برای اهدای این میزان زمین ویلا‌یی به خانوار‌های ایرانی بیش از 153 هزار هکتار بیشتر از مساحت کل جنگل‌های انبوه کشور است.

از دیگر سو، سرانه مسکن در شهرهای ایران براساس آخرین آمار‌ها بین 20 تا 50 متر مربع است که میانگین آن برابر 35 متر مربع خواهد بود.

با توجه به نسبت خانوار به کل جمعیت در آخرین سرشماری‌ها، هر خانوار حدودا از چهار نفر تشکیل شده است. به بیانی، در حال حاضر زمینی حدود 140 متر مربع به هر خانوار ایرانی اختصاص دارد. حال براساس پیشنهاد دکتر احمدی‌نژاد، قرار است این مساحت به یک‌هزار متر مربع افزایش یابد که حاکی از افزایش 614 درصدی وسعت زمین مسکونی در تملک هر خانوار شهری است. به نظر می‌رسد این کار با نگاهی به تجربه ساخت بزرگراه تهران- شمال و مسکن مهر و… کار زیاد ساده‌ای نباشد.

از دیگر سو، طبیعتا قرار نیست این زمین‌های جدید در ظرفیت زمین‌های مسکونی شهرهای فعلی کشور به مردم اختصاص داده شود، چون اکثر این زمین‌ها طبیعتا صاحب دارند. اگر در حومه شهرها این زمین‌های جدید به مردم اختصاص داده شود با گسترش شهرها روبه‌رو خواهیم بود که خود نیاز به زیرساخت‌های جدید نظیر ساخت بزرگراه‌ها، شهرسازی جدید، ساخت فضاهای سبز و… خواهد داشت. تنها گسترش شبکه آب، برق و گاز در این مساحت فوق‌العاده جدید، خود کار بزرگی است.بیابان‌ها که جای مناسبی برای زندگی (آن هم در ویلا) نیستند، هرگونه تجاوز به محدوده اراضی زراعی، موجب گسترش این اراضی خواهد شد که به نوبه خود تبعات زیست‌محیطی خواهد داشت.

این پیشنهاد در حالی ارایه می‌شود که شهر جدید پردیس در شمال شرق تهران هنوز یک آزادراه مناسب برای ارتباط با تهران ندارد و کارگران پس از دو سال از افتتاح آن هنوز چراغ‌های تونل‌های آن را به‌طور کامل نصب نکرده‌اند.

———-

این مطلب در سرمقاله روزنامه جهان صنعت، مورخ 13 تیرماه 1390 منتشر شد.