واردات احمدی نژاد 2.5 برابر متوسط واردات

۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۰ 1 دیدگاه

نفت 100 دلاری صادر كردیم و كالای چینی وارد كردیم. ن امارات را اولین صادر كننده كالا به كشورمان كردیم كه حالا ادعای جزایر سه گانه و خلیج جعلی كند، ، تا كارگر ایرانی بیكار بماند و كارگاه كفش تبریزی از رونق بیافتد… دل دلسوزان تولید در این شش سال خون شد، كه ایا ما فضولات دام و طیور هم نداشتیم كه باید آن را هم وارد می كردیم؟

جالب است كه 43 درصد از كل واردات جمهوری اسلامی ایران (تقریبا از بدو تاسیس تا كنون) تنها در 6 سال دولت احمدی نژاد انجام شده است؛ دولتی كه اتفاقا بیش از تمام دولت های قبلی در خصوص عدالت، توجه به تولید، جلوگیری از تجمل گرایی، مبارزه با تبدیل بازارهای ایران به محل فروش كالاهای امپریالیسم و استكبار جهانی و… حساسیت نشان داده است.

زمانی كه مراجع و رهبری وارد مساله واردات می شوند و نسبت به كثرت كالاهای وارداتی و آسیب آن به تولید داخلی هشدار می دهند و از سوی دیگر، كارگران برای دریافت حقوق عقب افتاده خود جلوی ریاست جمهوری تجمع می‌كنند، دیگر مساله واردات مساله پر شدن جیب عده ای نوظهور نوكیسه و سیاه بختی كارگران یك كارخانه نیست؛ موضوع، موضوعی ملی به شمار می رود.

رشد واردات در كشور اگر در زمان رونق اقتصادی رخ دهد، كه تولید خود آن كشور مناسب است و وارداتش یا برای تامین مواد اولیه باشد، یا برای تامین بخشی از نیازهای خود كه تولید آنها در داخل كشور صرفه اقتصادی ندارد، معقول به نظر می رسد.

اما در كشوری مثل ایران، كه اگر نفت را از صادرات آن بگیریم، چیز زیادی باقی نخواهد ماند، واردات چونان سم مهلكی است كه آرام آرام اشتغال را می خورد، چرخ كارخانه ها را از كار باز می دارد و نهایتا امنیت اقتصادی مردم جامعه را بر هم می زند.

جمهوری اسلامی ایران، شعار مبارزه با استكبار را بیش از 30 سال است مطرح می كند، خاصه در شش سال گذشته، لااقل در عرصه شعار چیزی در نفی امپریالیسم و مقابله با جامعه مصرفی غرب كم گذاشته نشده.

اما این جالب است كه در 30 سال پس از انقلاب اسلامی ایران، در هیچ دولتی چون دولت عدالت محور رشد واردات مشاهده نمی شود!  حتی در دوران هاشمی رفسنجانی كه همیشه متهم به رواج مصرف گرایی و ورود كالاهای غربی می شود، رشد واردات طی 8 سال 55 درصد بوده، این در حالی است كه تنها در شش سال ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد، رشد واردات ـ آن هم در مقایسه با 8 سال قبلی ـ بیش از 98 درصد رشد داشته است.

دوران موسوی: كاهش واردات
اگر دولت های موقت و بنی صدر و رجایی را كه هریك در دوران التهاب بودند و عمر كوتاهی داشتند، فاكتور بگیریم، از سال 1360 تا كنون، تنها دولتی كه در آن واردات كاهش داشته است، دولت میرحسین موسوی بوده است.

در این دوران میانگین رشد سالانه واردات 4.47-(منفی 4ممیز 47) درصد بوده است.  در سال 1360، مجموعا 13515 میلیون دلار واردات داشته ایم كه این میزان در سال 1361 با كاهش بیش از 12 درصدی به 11845 میلیون دلار می رسد.

به گزارش آینده، در سال 1362، واردات كشور بیش از 52 درصد رشد داشته و به رقم 18103 میلیون دلار می رسد، این افزایش واردات به زودی جبران می‌شود!

در سال 1363، با حدود 20 درصد كاهش، واردات به 14494 میلیون دلار می رسد و در سال بعد یعنی 1364، جمع واردات كشورمان 11408 میلیون دلار بوده است كه در مقایسه با سال قبل بیش از 21 درصد كاهش داشته است.

در سال 65 واردات باز هم كاهش دارد و با حدود 18 درصد كاهش به 9355 میلیون دلار می رسد. در سال 1366 واردات رشد كمتر از یك درصد داشته و به 9369 میلیون دلار می رسد. در 1367، واردات بیش از 12 درصد كاهش داشته و به رقم 8177 میلیون دلار می رسد.

در این دوره، بیشترین كاهش واردات در سال 1364 رخ داده و بیشترین رشد ـ و تقریبا تنها رشد – واردات در سال 1362 بوده است. جمع واردات در دوران میرحسین موسوی چیزی حدود 96266 میلیون دلار بوده است، این به آن معناست كه میانگین واردات در این دوران سالانه حدود 12033 میلیون دلار بوده است.

دولت هاشمی: دولت اول صعود، دولت دوم سقوط
سال 1368 سال پایان كار دولت میرحسین موسوی و آغاز به كار دولت هاشمی است كه به دولت سازندگی شهرت یافت. 8 سال جنگ تحمیلی به پایان رسیده و دیگر چشم مردم به آسمان و پرنده های جنگنده دشمن نگران نیست، نوبت سازندگی رسیده است.

اگر چه با نگاهی به دوران سخت و ناگوار اقتصادی جنگ تحمیلی بسیاری بر آنند كه در دولت هاشمی تجمل گرایی و توجه به مصرف و واردات كالا از كشورهای امپریالیسم رو به فزونی گذاشته است، اما توجه داشته باشید در مقابل افزایش 98 و نیم درصدی 6 سال كار احمدی نژاد در برابر 8 سال خاتمی، واردات در دوران ساله هاشمی رفسنجانی در برابر دوران  ساله میرحسین موسوی كه تقریبا در آن وراداتی به كشور وجود نداشته است، تنها 55 درصد افزایش داشته است! از سوی دیگر میانگین درصد رشد واردات كشورمان در  سال دولت سازندگی 13 درصد بوده است كه رقم بالایی به نظر نمی رسد.

سال 1370، شاهد بیشترین رشد واردات در دوران سازندگی هستیم و در سال های: 1372 و 1373، شاهد كاهش واردات نیز هستیم.

12 مرداد سال 1368، هاشمی رفسنجانی رسما دولت را تحویل می‌گیرد. در این سال مجموعا 12807 میلیون دلار كالا به كشور وارد می شود كه در مقایسه با سال قبل بیش از 56 درصد رشد نشان می‌دهد. در سال بعد، یعنی دومین سال دولت سازندگی با بیش از 46 درصد افزایش، ارزش كل وارادت كشورمان به 18722 میلیون دلار می رسد.

سال 1370 بیشترین رشد واردات در دوران هاشمی به چشم می خورد: حدود 85 و نیم درصد افزایش واردات به كشور، ارزش كل واردات را به 29677 میلیون دلار می رساند.

سال 1371، درصد رشد ناچیز و كمتر از یك درصد است و تقریبا رقم سال قبل تثبیت می شود، در این سال ارزش واردات كشورمان برابر 29870 میلیون دلار بوده است.

در 1372 كه هاشمی برای بار دوم رئیس جمهور ایران می شود، برای اولین بار در دوران وی كاهش حدود 33 درصدی واردات به چشم می خورد. در این سال ارزش كل وارداتمان 20037 میلیون دلار ثبت شده است. در سال بعدی یعنی 1373، بازهم روند كاهش واردات با شیب تندتری ادامه می یابد و با بیش از 42 درصد به 11570میلیون دلار می رسد.

1374، واردات رشد 4 و نیم درصدی دارد، اما بازهم ارزش آن به دوران اول ریاست جمهوری هاشمی نمی رسد، كل وارداتمان در این سال برابر 12082 میلیون دلار بوده است.

سال 1375، دیگر اواخر عمر ریاست جمهوری هاشمی است كه واردات باز هم رشد حدود 20 درصدی را تجربه می كند و به 14467 میلیون دلار می رسد، هنوز هم تا رسیدن به ارزش وادات در سال های دوران نخست ریاست جمهوری هاشمی راه درازی باقی مانده است.

خاتمی: دوران اعتدال وارداتی
اگر دور نخست ریاست جمهوری هاشمی دوران رشد واردات و دور دوم آن، دوران كاهش واردات باشد، در دوران اصلاحات درست برعكس این موضوع مشاهده می شود. در دوران سیدمحمدخاتمی، واردات تغییر چندانی با دوران قبل نمی‌كند، این مجموع ماجراست. در واقع در فاصله سال های 1376 تا 1384، اگرچه واردات افت و خیز زیادی داشته، اما مجموعا در این هشت سال تنها 2.82(2ممیز82) درصد رشد واردات به چشم می خورد. متوسط رشد واردات سالانه در دوران خاتمی برابر 13 درصد است. در این دوران مجموعا 153445میلیون دلار كالا به كشورمان وارد شده است.

بیشترین كاهش واردات در دوران خاتمی در سال 1378 به چشم می خورد و بیشترین رشد واردات در سال 1383 مشاهده می شود.

به گزارش آینده، در مردادماه 1376، خاتمی رسما دولت را تحویل می گیرد. در این اولین سال، واردات كشورمان با نزدیك به 6 درصد كاهش به 13633 میلیون دلار می رسد. در سال 1377 رشد نیم درصدی مشاهده می شود و باید گفت رقم سال قبل در 13708 میلیون دلار تثبیت شده است. 1378 می رسد تا بیشترین كاهش واردات در دوران اصلاحات رقم بخورد، واردات كشورمان با نزدیك به 12 و نیم درصد كاهش به 11972 میلیون دلار می رسد.

سال 1374، آخرین سال اولین دولت اصلاحات است، در این سال با بیش از 10 درصد افزایش، واردات كشورمان به بیش از 13186 میلیون دلار می رسد. سال 1380، سید محمدخاتمی برای دومین بار رئیس جمهور ایران می شود، در این سال واردات رشد 30 و نیم درصدی دارد و به 17198 میلیون دلار می رسد.

در سال بعد، بازهم رشد واردات را شاهد هستیم با 26 و نیم درصد، عدد واردات به كشورمان به 21761 میلیون دلار می رسد. در سال 1382 واردات ایران بیش از 22 درصد رشد دارد و به 26597 میلیون دلار می رسد. در سال 83، یعنی آخرین سال كار دولت اصلاحات، واردات با 33 درصد افزایش، آخرین رشد خود در دوران اصلاحات را تجربه و به 35388 میلیون دلار می رسد.

1384: احمدی نژاد صاحب رتبه برتر
شاید اگر تنها تعداد دفعاتی كه روسای دولت ها از ازابتدای دهه 60 تا كنون، طی سه دهه از عدالت یاد كردند را بشماریم، احمدی نژاد با اختلاف حیرت آوری صاحب رتبه اول باشد. همچنین است سخنرانی در دفاع از حقوق كارگران و مستضعفان جامعه، در مقابل احمدی نژاد صاحب بالاترین میزان رشد واردات نیز هست، وارداتی كه به زعم بزرگان نظام، سم مهلك اقتصاد كشور است، وارداتی كه به عقیده كارشناسان و نقطه نظر رجال كشوری علت اصلی بیكاری كارگران است. ممكن است گفته شود این واردات با هدف كنترل قیمتها انجام شده، اما باید نتایج واردات در اشتغال هم لحاظ می گردید.

احمدی نژاد تنها در 6 سال به این رتبه حیرت آور در مقابل دولت های 8 ساله دیگر دست یافته و اگر دو سال دیگر بگذرد، قاعدتا رتبه خارق العاده تری را به نام خود ثبت خواهد كرد.

حتما شما هم افزایش واردات از پرچم كشورمان تا عسل را مشاهده كردید، ما فضولات دام هم در این دوران وارد كردیم(كه اسناد آن هم موجود است)

به هر تقدیر، احمدی نژاد طی تنها 6 سال تكیه بر صندلی ریاست هیات دولت، توانسته واردات ایران را بیش از 98 و نیم درصد و نزدیك به 100 درصد در مقایسه با دولت 8 ساله خاتمی افزایش دهد.

این رشد حتی در دولت  هاشمی رفسنجانی كه معتقد به اقتصاد آزاد بوده و همواره از سوی هواداران دولت به افزایش تجمل گرایی متهم می‌شود نیز مشاهده نشده، در واقع دولتی آنچنان معتقد به اقتصاد آزاد پس از دولتی به شدت چپ(از نظر اقتصادی) تنها 50 درصد رشد واردات داشته، این در حالیست كه احمدی نژاد معتقد به جلوگیری از مصرف گرایی و مقابله با امپریالیسم و… در شش سال ریاست دولت واردات را نزدیك به 100 درصد افزایش داده است.

نفت 100 دلاری صادر كردیم و كالای چینی وارد كردیم. نفت صد دلاری صادر كردیم و امارات را اولین صادركننده كالا به كشورمان كردیم كه حالا ادعای جزایر سه گانه و خلیج جعلی كند، نفت صد دلاری صادر كردیم و كالای چینی وارد كردیم، تا كارگر ایرانی بیكار بماند و كارگاه كفش تبریزی از رونق بیافتد… دل دلسوزان تولید در این شش سال خون شد، كه آیا ما فضولات دام و طیور هم نداشتیم كه باید آن را هم وارد می كردیم؟

ما در این 6 سال از واردات نخود از اتیوپی، شال و روسری از زیمبابوه، عسل مصنوعی از سوازیلند، لوبیا قرمز از میانمار، كود حیوانی از لتونی، زغال از نیجریه، پیت و قوطی از سودان و… به كشور وارد كردیم. (واردات كود احشام و موی انسان از زیر پون، روزنامه پول،  مورخ 20 دیماه 1388)

ارزش واردات كمتر از 6 سال دولت احمدی نژاد برابر 304607 میلیون دلار است كه تقریبا دو برابر تمام  سال دولت خاتمی، دو و نیم برابر دولت هاشمی و سه برابر دولت موسوی است.

واردات طی این 6 سال به جز كاهش جزئی سال 1388، همواره رشد داشته است. در سال 1384، واردات به كشورمان با حدود 11 درصد افزایش به 39247  میلیون دلار می رسد.

به گزارش آینده، در سال 1385 واردات حدود 6 درصد رشد دارد و به 41722 میرسد. در سال 1386، شاهد بیشترین رشد سالانه در دولت عدالت محور هستیم و با 16 درصد افزایش، ارزش واردات به كشورمان به 48438 میلیون دلار می رسد.

در سال 1387، با 15 و نیم درصد افزایش، ارزش وارداتمان به 56042 میلیون دلار می رسد . در سال 1388، نوبت به دومین دور ریاست احمدی نژاد می رسد، در این سال واردات كاهش جزئی 2 درصدی دارد تا به 54792 میلیون دلار برسد، اما از فروردین تا اسفند 1389، این كاهش به خوبی جبران می شود و در این  ماه، حدود 16 و نیم درصد افزایش داشته تا به 64364 میلیون دلار برسد.

جمع بندی
طی سه دهه گذشته، مجموعا 703 میلیارد و 550 میلیون و 671 هزار و 100 دلار كالا به كشورمان وارد شده است. میانگین ارزش واردات سالانه در 7 و نیم دولت مورد بررسی در اینجا 23 میلیارد و 451 میلیون و 689 هزار دلار بوده است. از سویی، بررسی ها نشان می دهد، میانگین رشد سالانه واردات در ایران برابر 8.52(8ممیز52) درصد بوده است.

نگاهی به ارزش واردات طی مدت مذكور نشان می‌دهد در دوران 6 ساله احمدی نژاد ارزش واردات با بیش از 304 میلیارد و 607 میلیون و 321 هزار و 100 دلاربه تنهایی تقریبا با ارزش واردات تمام سه دولت 8 ساله دیگر برابری میكند.

به بیانی ارزش واردات در این شش سال برابر با 43 درصد ارزش كل واردات ایران از ابتدای دهه 60 تاكنون است. دولت خاتمی با 22 درصد، دولت هاشمی با 21 درصد و دولت میرحسین موسوی با 14 درصد، در رتبه های بعدی قرار دارند.

افزایش قابل توجه واردات، تعطیلی كارگاه های كوچك و به تبع آن، افزایش شمار كارگران بیكار موجب می شود تا دشمنان نظام از این فرصت ها استفاده كنند و گروه های چپ در پی فضا سازی برایند. بی شك كنترل واردات و بها دادن به تولید داخلی می تواند نقش بسازیی در جلوگیری این شرایط داشته باشد.

واردات و صادرات، دو اهرم شناخته شده در جهان امروز هستند و هیچ كشوری خود ا بی نیاز از این دو اهرم نمی داند، اما برای ایرانی كه ادعای “درحال توسعه” بودن را دارد و از سویی ایدئولوزی آن بر تقابل با جهان مصرفی قرار گرفته است، زیاد مناسبت ندارد كه ان حجم واردات را داشته باشد، صادراتش به مواد خام و نفتی محدود شود و از سوی دیگر تولید آنچنانی نداشته باشد.

نگاهی كنید به تراز تجاری كلی كشورمان طی این چهار سال. در مجموع تراز تجاری ایران در مدت فعالیت محمود احمدی نژاد از ابتدا تاكنون حكایت از وضعیت 74 به 26 درصدی به نفع واردات دارد.
بدترین وضعیت در سال 84 بوده و بهترین شرایط را از فروردین تا اسفند 1389 تجربه كرده ایم. علی رغم ادعاهای مطرح شده در خصوص رشد فوق العاده صادرات، تراز تجاری كشورمان نشان میدهد، در مقایسه با فزونی واردات، صادرات رشد آنچنانی نداشته و با تمام تبلیغات انجام شده، از سال 1384، كه تراز 79 به 21 درصد به نفع واردات سنگینی میكرده است، به گزارش اینده در 11 ماهه سال گذشته(كه آخرین آمار تجاری در دست است) این تراز تنها 8 درصد جابجا شده و به 71 به 29 رسیده است و هنوزآمار سال 89 به طور كامل منتشر نشده تا قضاوت صحیحی انجام شود.

این دیگر ادعای مشتی منتقد، بدخواه دولت و.. نیست، رهبری نظام شخصا به وضعیت واردات، ورود و صریحا انتقاد كردند و خواهان بها دادن به تولید داخلی شدند.
كارگران بیكار، كارخانه های تعطیل، هدفمندی یارانه ها و وضعیت تورم و… همگی نشان می‌دهند امروز باید كاری كرد، تا وضعیت از این بغرنج تر نشود. دست كم چشم ها را باید باز كرد تا عدالت را در معیارهای عینی و واقعی بررسی كرد، اگر نه شعار جذاب و مردم پسند عدالت دادن، چندان كار مشكلی نیست!

————-
تمامی اطلاعات این گزارش، اعم از آمار واردات طی سال های 1360تاكنون از مركز آمار بانك مركزی و گمرك جمهوری اسلامی ایران استخارج شده است.

** این مطلب در سایت آینده مورخ 12 اردیبهشت 1390 منتشر شد

عکس احمدی نژاد در تیم فوتبال علم و صنعت جعلی بوده!؟

۷ اردیبهشت ۱۳۹۰ 3 دیدگاه

در ابانماه سال گذشته “شبکه ایران” و رسانه های حامی دولت در خبری مدعی شدند که “رئیس جمهور در زمان دانشجویی در دانشگاه علم و صنعت در تیم فوتبال این دانشگاه حضور داشته است.”

برای اثبات این مدعا هم دو عکس را منتشر کردند و در آن عکس های شخصی را به عنوان احمدی نژاد جوان معرفی کردند.

عکس خبر در رجا نیوز(برای دیدن در ابعاد واقعی روی عکس کلیک کنید. همچنین برای دیدن خبر روی لینک مقابل بروید: http://www.rajanews.com/detail.asp?id=68105

عکس خبر در رجا نیوز(برای دیدن در ابعاد واقعی روی عکس کلیک کنید. همچنین برای دیدن خبر روی لینک مقابل بروید: http://www.rajanews.com/detail.asp?id=68105

در اخرین برنامه نود، عادل فردوسی پور همان عکس را در برنامه نشان داد و نام واقعی مردی که در خبر شبکه ایران به عنوان محمود احمدی نژاد در جوانی معرفی شده بود را اعلام کرد.

فردی که متاسفانه در ابانماه سال گذشته به عنوان احمدی نژاد در جوانی از او یاد شده است، نام واقعی اش “وحید آقا محسنی” مهاجم تیم امید لریجان بوده است!!!

البته احتمالا نمایش این تصویر و این اتفاق سهوی بوده، چرا که سریعا  نمایش عکس خاتمه پیدا کرد.

توضیح همان عکس در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران(برای دیدن در ابعاد واقعی روی تصویر کلیک کنید)

توضیح همان عکس در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران

به این فکر میکردم که چرا این کارها را میکنند؟

چه اجباریست که شخصی را به جای احمدی نزاد معرفی کنند… که اینطور حقیقت افشا شود و رو سیاه شوند؟ ؟؟؟

حالا مشخص نیست رسانه ملی دروغ گفته، یا شبکه ایران. بازیی دو سر باخت!!

سهم 96 درصدی دشمن شماره سه از معامله با ایران

۵ اردیبهشت ۱۳۹۰ 1 دیدگاه

ارزش مجموع مبادلات دو کشور در این مدت برابر با 12 میلیارد و 792 میلیون و 524 هزار و 897 دلار بوده است. میتوان گفت میانگین مبادلات ما با انگلستان سالانه بیش از 1.2(یک ممیز2) میلیارد دلار بوده و هست.

از این حجم مبادلات تجاری، واردات از انگلستان به ایران که حکم سود انگلیس ها را دارد، برابر با  12 میلیارد و 235 میلیون و 958 هزار و 879 دلار بوده و در مقابل ارزش صادرات ایران به استعمارگر پیر که در اینجا، حکم سود کشورمان را دارد تنها 556 میلیون و 566 هزار و 18 دلار بوده است.

این آمارها، آمار رسمی گمرک جمهوری اسلامی ایران است، که نهایتا می توان از آن نتیجه گرفت تراز تجاری کشورمان در این یک دهه، 96 درصد به 4 درصد، به نفع بریتانیا بوده است. به بیانی، از این معامله انگلیس ها 11 میلیارد و 679 میلیون و 392 هزار و 861 دلار سود کردند.

لا اقل طی دو سه سال اخیر، آنقدر خبرهای فوق العاده و حیرت آور وجود داشتند که دیگر تراز تجاری 98 به 2 درصدی انگلستان و ایران آنچنان حیرت انگیز نباشد! یا اینکه دشمن شماره سه بین المللی ایران، دو سال پیاپی در اصلوگرا ترین دولت پس از انقلاب، رتبه ششمین سهامدار بازار واردات کشورمان را یدک بکشد، این هم به نظر زیاد تعجب آور نیست.

از یک سو مدام در مجلس شورای اسلامی، طرح کاهش یا قطع کامل رابطه با بریتانیا مطرح می شود و از سوی دیگر، آمارهای گمرک از سود 96 درصدی پادشاهی استعمارگر پیر از مبادله با ایران، نه در 300 سال قبل، که در همین دهه هشتاد حکایت دارد. معاملاتی که اتفاقا در نگاهی کلان، در سال های اخیر رو به توسعه داشتند.

این عبارت را دوباره مرور کنیم«کار، کار انگلیس هاست» اگرچه ظاهرا عبارتی طنز برای داستانی قدیمی به نظر برسد، اما ذهنیت ایرانیان در مورد بریتانیا را به ما یادآوری میکند.

موضوع هم به چپ و راست ربطی ندارد، از ملی مذهبی ها و هواداران دکتر مصدق گرفته، تا اصولگرایان دو آتشه مجلس امروز، همه به نحوی از انحاء با بریتانیا مشکل داشتند. حق هم دارند، فقط همان یک فقره بازیگری بریتانیا در دوران مصدق کافی است که ملتی قرن ها از استعمارگری متنفر باشند.

تراز تجاری ایران و بریتانیا، از 1380 تا کنون

تراز تجاری ایران و بریتانیا، از 1380 تا کنون

باري مارستن، سخنگوی وزارت امور خارجه بریتانیا نیز به خوبی به این امر واقف است، وی در گفتگویی می گوید: «با نگاه به دهه‌هاي دور گذشته و شيوه‌هايي كه بريتانيا سعي بر تاثير گذاري بر رويدادهاي ايران داشته مي‌توانم به سادگي جنبه فكاهي‎اي را كه ايرانيان به اين قضيه داده‌اند درك كنم؛ اين‎كه مثلاً وقتي ميانه جشن عروسي باران مي‌گيرد آن را كار انگليسي‌ها مي‌دانند و اين‎كه كلاً بريتانيا را به خاطر هر رويداد ناخوشايندي سرزنش مي‌كنند و يا هر پديده غيرمترقبه‌اي را كه براي آنها اتفاق مي‌افتد، نتيجه كار بريتانيا مي‌دانند. اما اين كليشه‌ها حاصل رويدادهايي هستند كه از زمان تولد اغلب ما ديگر رخ نداده‌اند»

تحریم ها و طرح های قطع ارتباط

اما واقعیت این است که بریتانیا زیاد هم معصوم نبوده است، لا اقل در ایران سال 1390، دولتمردان ایرانی به شدت از عملکرد تلوزیون فارسی بی بی سی ناراحت هستند. در سخنرانی ها، رجال سیاسی جمهوری اسلامی ایران، بر آنند که انگلستان در مسائل داخلی ایران دخالت دارد.

اخیرا نیز، یکبار دیگر روابط ایران و بریتانیا رو به ابهام گذاشته است. پیشتر نیز موضوع باغ قلهک مساله ای شده بود، حالا، رفتار وب سایت سفارت بریتانیا از یک سو، برخورد دولت انگلستان با ناشران ایرانی از سوی دیگر و… همگی ظرفیت های بالفعلی شدند، تا روابط را بار دیگر تیره کنند.

صرفنظر از تحریم هایی که اتحادیه اروپا علیه ایران به شکل خصمانه ای وضع کرده است، دولت بریتانیا تحریم های مستقلی را نیز همسو با اقدامات خصمانه سایر دولت های متخاصم با ایران، به ویژه ایالات متحده وضع کرده است.

دولت انگلیس در ژوئن ۲۰۰۸ اعلام کرد که در ادامه سیاست تحریم علیه ایران، داراییهای بزرگترین بانک ایران، بانک ملی ایران را ضبط و تحریم خواهد کرد.

پس از آن بانک بارکلیز (Barclays) یکی از بزرگترین بانک های انگلستان حساب های ایرانیان از جمله بانک صادرات و بانک ملی ایران را مسدود کرد.. اقدام بانک بارکلیز در پی تصمیم دفتر کنترل دارائی های خارجی در وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا برای قرار دادن بانک های صادرات و ملی در لیست سیاه تحریم های بین‌المللی صورت گرفت. این محدودیت ها شامل مدیران و کارکنان این بانک ها نیز می‌شود.

چنین اقداماتی در حالیست که ایران و بریتانیا روابط تجاری نسبتا قدرتمندی با یکدیگر دارند و جالب است که بریتانیا، همیشه از این رابطه سود برده است.

شاید تراز تجاری ایران و بریتانیا که 96 به 4 درصد به نفع دولت انگلستان سنگینی میکند، برای تجمع کنندگان مقابل سفارت این کشور د تهران جالب باشد.

البته وکلای تکیه زده بر صندلی های سبز بهارستان، بارها طرح کاهش روابط دولت ایران و انگلستان را در دستور کار قرار دادند، اما هر بار به فاصله کوتاهای این موضوع از دستور کار خارج شده است.

23 دي‌ماه سال 88 بود كه نمايندگان مجلس شوراي اسلامي ‌در آغاز جلسه علني خود، يك‏فوريت طرح قطع رابطه كامل دولت جمهوري اسلامي ايران را با انگليس در دستور كار خود داشتند؛ در اين روز فوريت اين طرح به تصويب نمايندگان رسيده و بررسي مواد آن در دستور كار قرار گرفت اما پس از آغاز بررسي‌ها، با نظر رئيس مجلس طرح مذكور براي بررسي بيشتر به كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي ارسال شد.

كميسيون امنيت ملي مجلس در آخرين روزهاي آذر ماه سال 89 با تبديل طرح، كاهش رابطه با انگليس را به طرح قطع رابطه با اين كشور بدل و با راي بالايي آن را تصويب و براي بررسي نهايي به صحن علني ارسال كرد. («‌كاهش رابطه با انگليس»؛ طرحي كه در مجلس “گم ” شد/ خبرگزاری فارس/ سوم اردیبهشت 90/ کد بازیابی: 9001311853)

یک دهه، یک نگاه

در نگاهی کلی، از فروردین 1380، تا اسفندماه 1389، روابط تجاری ایران-بریتانیا، جز مقاطعی کوتاه، همواره رو به رشد بوده است. در نگاهی خوشبینانه، مواضع سیاسی روی روابط اقتصادی موثر نبوده است، چراکه مشاهده میشود در دولت دوم اصلاحات، ارزش مبادلات بسیار کمتر از دو دولت اصولگرا بوده است.

ارزش مجموع مبادلات دو کشور در این مدت برابر با 12 میلیارد و 792 میلیون و 524 هزار و 897 دلار بوده است. میتوان گفت میانگین مبادلات ما با انگلستان سالانه بیش از 1.2(یک ممیز2) میلیارد دلار بوده و هست.

از این حجم مبادلات تجاری، واردات از انگلستان به ایران که حکم سود انگلیس ها را دارد، برابر با  12 میلیارد و 235 میلیون و 958 هزار و 879 دلار بوده و در مقابل ارزش صادرات ایران به استعمارگر پیر که در اینجا، حکم سود کشورمان را دارد تنها 556 میلیون و 566 هزار و 18 دلار بوده است.

این آمارها، آمار رسمی گمرک جمهوری اسلامی ایران است، که نهایتا می توان از آن نتیجه گرفت تراز تجاری کشورمان در این یک دهه، 96 درصد به 4 درصد، به نفع بریتانیا بوده است. به بیانی، از این معامله انگلیس ها 11 میلیارد و 679 میلیون و 392 هزار و 861 دلار سود کردند.

تراز تجاری ایران و انگلیس به تفکیک سال(برای دیدن تصویر در ابعاد واقعی روی آن کلیک کنید)

تراز تجاری ایران و انگلیس به تفکیک سال(برای دیدن تصویر در ابعاد واقعی روی آن کلیک کنید)

روز شمار روابط تجاری

در آمار گمرک و در این گزارش اقتصادی، کسی به زد و خوردهای سیاسی کاری ندارد. این عدد و رقم است که حرف می زند. بنابراین اجازه دهید، سال به سال بده بستان های کشورمان با بریتانیا را بر اساس آمارهای رسمی جمهوری اسلامی ایران واکاوی کنیم. در این یک دهه، سه سالی که به ترتیب صاحب رتبه در ارزش واردات از انگلیس به ایران بودند عبارتند از سال های: 1387، 1386 و 1388.  بیشترین ارزش صادرات ایران به انگلیس اما در سال های 1386، 1385 و 1383 بوده است.

1380

در سال 1380، مجموع صادرات ما به انگلستان برابر 26 میلیون و 512 هزار و 943 دلار بوده است. با این ارزش صادرات، انگلیس درآن سال 35 کشور مقصد صادرات ما به شمار می رود. در مقابل نیز ارزش واردات ما از انگلستان برابر با665 میلیون و 190 هزار و 667 دلار بوده است، تا انگلیس را در مقام دهمین کشور صادر کننده کالا به ایران قرار دهد. این اعداد به ما می گویند که این مبادله، 96 به 4 درصد، به نفع انگلستان شکل گرفته است.

1381

تراز تجاریمان یک درصد به نفع انگلیس تغییر میکند ! انگلستان ارزش صادراتش به ایران را افزایش داده و به رقم 768 میلیون و 450هزار و 245 دلار رسانده تا رتبه دهم خود را در بین کشورهای صادر کننده کالا به کشورمان حفظ کند. در مقابل صادرات ایران به انگلیس کاهش یافته و به 24 میلیون و 773 هزار و 928 دلار رسیده است. این یعنی انگلیس 36 کشور مقصد صادرات ایران است.

1382

در سال 82، ترازمان باز به جای اول، یعنی سال 1380 بازمیگردد اما با رشدی چشم گیر، واردات از انگلیس به کشورمان به رقم  887 میلیون و 262 هزار و 236 دلار می رسد، تا انگلیس را صاحب رتبه تک رقمی در بین کشورهای صادر کننده کالا به ایران سازد، انگلیس در سال 82، نهمین کشور صادرکننده کالا به کشورمان بوده است.

بی انصاف که نباشیم، صادرات ما به انگلیس هم پس از آن کاهش سال 81، رشد نسبی داشته و به 33 میلیون و 647 هزار و 968 دلار می رسد. با این توصیفات، انگلیس نیز در این سال 33 کشور مقصد صادرات ایران می شود.

روند تغییرات واردات و صادرات دو کشور به تفکیک سال(برای دیدن تصویر در ابعاد واقعی روی آن کلیک کنید)

روند تغییرات واردات و صادرات دو کشور به تفکیک سال(برای دیدن تصویر در ابعاد واقعی روی آن کلیک کنید)

1383

تراز تجاریمان با انگلیس اگر به نفع انگلیس سنگینی نکند، به نفع ایران نمی چرخد ! همچنان روی 96 به 4 درصد پافشاری میکند. در سال 83 صادراتمان به بریتانیا رشد داشته و این کشور را به 27 کشور مقصد صادرات ایران بدل کرده است. با این توضیح که ارزش کل صادراتمان به انگلیس در سال 83 برابر با 70 میلیون و 319 هزار و 60دلار بوده. یعنی چیزی حدود دوبرابر شده است.

اما انگلیس ها زرنگ تر از آن هستند که وارداتشان از ایران را دو برابر کنند و صادراتشان را ثابت نگهدارند. تراز هنوز همانجاست که در سال 80 بوده…

بریتانیا هم از آن طرف میز، ارزش صادراتش به ایران را برای اولین بار به بیش از یک میلیارد رسانده و به رقم یک میلیارد و 29 میلیون و 851 هزار و 865 دلار می رسد تا در رتبه  دهمین صادر کننده کالا به کشورمان بایستد.

1384

اگر تراز تجاری مان با سایر کشورهای جهان را ملاحظه کنید، خواهد دید که با کمتر کشوری، چنین تداومی در تقسیم سهم ارزش مبادلات مشاهده می شود. عجیب است که تراز ایران و انگلیس همواره روی یک درصد خاص پافشاری می کند ! در سال 84 هم تراز همچنان 96 به 4 درصد به نفع انگلیس است.

وارداتمان از انگلیس کاهش یافته و دوباره به زیر یک میلیارد دلار یعنی به رقم 983 میلیون و 374هزار و 718 دلار می رسد. با این حساب انگلیس در جایگاه 12 کشور صادر کننده کالا به ایران قرار می گیرد. در سال 84، همتراز با واردات، صادراتمان به انگلیس نیز کاهش چشم گیری دارد و به رقم   65 میلیون و 469 هزار و 863 دلار می رسد، با این حساب، بریتانیا کشور 32 در فهرست مقاصد صادرات ایران شمرده می شود.

1385

سال 1385 است، آرام آرام درآمدهای نفتی در حال زیاد شدن هستند و جیب بازرگانان پر پول و تجارت و واردات سکه بازار است. با افزایشی قابل توجه، وارداتمان از بریتانیا، نه تنها به جایگاه قبل از سال 84 می رسد، بلکه یک میلیارد را نیز رد کرده و نزدیک به یک و نیم میلیارد می شود. از نهمین کشور صادر کننده کالا به کشورمان در سال 85،  یک میلیارد و 439 میلیون و 599 هزار و 448 هزار دلار کالا وارد کردیم.

صادراتمان به بریتانیا هم رشد داشته است. انگلستان به 30 کشور مقصد صادرات ایران در این سال بدل می شود و ارزش صادراتمان به این شریک تجاری برابر با  77 میلیون و 464 هزار و 55 دلار بوده است.

ترازمان اما همچنان حال خوشی ندارد، یک درصدی تکان خورده… اما همچنان به نفع انگلیس است. در سال 85، سهم انگلیس از مبادلات دو طرفه 95 درصد و سهم ایران تنها 5 درصد است.

1386

تراز روی همان سال 85 تنظیم و تثبیت شده و تکان نمی خورد. 95 به 5 درصد است. رتبه انگلیس در بین کشورهای مقاصد صادرات ایران 3 پله صعود می کند و به مقام 27 میرسد. کل ارزش صادراتمان به انگلستاندر این سال برابر با 106 میلیون و 708 هزار و 836 دلار است. در مقابل اتفاق فوق العاده ای می افتد.

ارزش واردات انگلستان طی یکسال، ناگهان از مرز دو میلیارد دلار می گذرد و به دو میلیارد و دو میلیون و 149 هزار و 646 دلار می رسد. با این ارزش واردات، بریتانیا ششمین کشوریست که ایران از آن کالا وارد کرده است.

1387

سی و یک میلیونی روی ارزش وارداتمان از انگلستان می رود و ارزش صادرات این کشور به ایران را به دو میلیارد و 32 میلیون و 449 هزار و 454 دلار می رساند. جایگاه انگلیس همچنان در رتبه بی سابقه ششمین صادر کننده کالا به ایران در سال 87 نیز تثبیت شده است.

ای کاش صادراتمان به انگلیس هم همین قدر رشد داشت، تا ترازمان شکل بهتری به خود گیرد. در این سال در مقابل بهبود شگفت انگیز رتبه بریتانیا در بین صادر کنندگان کالا به ایران، انگلستان واردات خود از ایران را به نحو قابل توجهی کاهش داده و به رتبه 41 در بین مقاصد صادرات ایران جا می گیرد.

صادراتمان به انگلستان به شدت کاهش داشته و به رقم  59 میلیون و 724 هزار و 803 دلار می رسد. اما نگاهی کنیم به تراز تجاریمان، 97 درصد به 3 درصد، طبیعتا به نفع انگلستان!

1388

در سال 88، بازهم صادراتمان به بریتانیا کاهش نشان میدهد و به  43 میلیون و 357 هزار و 941 دلار می رسد. تراز تجاریمان واقعا وضعیت اسف باری دارد… 98 درصد به 2 درصد، به نفع انگلستان، سومین کشور متخاصم با جمهوری اسلامی ایران، از مبادله با کشورمان در سایه دولتی اصولگرا 98 درصد سود برده، در حالی که سهم ما تنها دو درصد بوده است !

اگرچه وارداتمان از انگلیس کاهش نشان میدهد، اما رتبه انگلیس در بین صادر کنندگان کالا به کشورمان که نهمین کشور است، نشان میدهد که در مجموع، وضع انگلیس از سوداگری در بازار واردات کشورمان بد نیست. این کشور در سال 88،  یک میلیارد و 695 میلیون و 448 هزار و 915 دلار کالا به کشورمان صادر کرده است.

1389

اگرچه هنوز آمارهای مربوط به سال 89 تکمیل نشده است، اما از آمار یازده ماهه سال گذشته چنین بر می آید که روابط تجاریمان با بریتانیا، اگر به نفع کشورمان تغییر جهت نداده، لااقل آبرومندانه تر شده…البته نه آنکه تغییر بی سابقه ای کرده باشد، در خوشبینانه ترین حالت، از وضعیت 2 و 3 درصدی سال های نیمه دوم دهه هشتاد، به دوران ابتدای دهه هشتاد یعنی تقریبا شبیه سال های 83 و 84 شده است.

به هر تقدیر در این یازده ماه سال نیز باز انگلیس سواره این معاملات است. این کشور مجموعا 732 میلیون و 181 هزار و 685 دلار کالا به کشورمان صادر کرده است تا خود را در جایگاه 15 کشور صادر کننده کالا به ایران قرار دهد. در مقابل نیز از ایران به بریتانیا 48 میلیون و 586 هزار و 621 دلار کالا صادر شده، تا بریتانیا 51 کشور مقصد صادرات ایران باشد.

در یک نگاهی کلی، به نظر می رسد حال اگر قطع رابطه ای هم در کار نباشد، به لحاظ اقتصادی بهتر است کمی این تراز تجاری تعدیل شود، رابطه 98 به 2 درصدی زیاد نمیتواند منطقی و مقبول باشد، به خصوص با کشوری که پس از ایالات متحده امریکا و اسرائیل، روابط چندان دوستانه ای با کشورمان ندارد!

جدول واردات از انگلیس(برای دیدن تصویر روی ان کلیک کنید)

جدول واردات از انگلیس(برای دیدن تصویر روی ان کلیک کنید)

جدول صادرات به بریتانیا (برای دیدن تصویر روی ان کلیک کنید)

جدول صادرات به بریتانیا (برای دیدن تصویر روی ان کلیک کنید)

صادرات و واردات ایران و بریتانیا در دهه 80 در یک نگاه(برای دیدن تصویر روی ان کلیک کنید)

صادرات و واردات ایران و بریتانیا در دهه 80 در یک نگاه(برای دیدن تصویر روی ان کلیک کنید)

————-

تمامی ارقام مندرج در این گزارش به دلار و از آمار گمرک جمهوری اسلامی ایران استخراج شده است.

این مطلب در روزنامه آرمان، مورخ 5 اردیبهشت 1390، در صفحه 7 منتشر شد.